repanneauter

VER — masculin

/ʁəpanote/

Syllabes : ʁə.pa.no.te Orthocode : re.pa.nneau.ter

Définitions

  1. 1. Panneauter à nouveau.
    on peut profiter du 15/7 pour repanneauter?

Étymologie

De panneauter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
repanneauta /ʁəpanota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.pa.no.ta re.pa.nneau.ta
repanneautai /ʁəpanotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.pa.no.tɛ re.pa.nneau.tai
repanneautaient /ʁəpanotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pa.no.tɛ re.pa.nneau.taie°n°t°
repanneautais /ʁəpanotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pa.no.tɛ re.pa.nneau.tais°
repanneautais /ʁəpanotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pa.no.tɛ re.pa.nneau.tais°
repanneautait /ʁəpanotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pa.no.tɛ re.pa.nneau.tait°
repanneautant /ʁəpanotɑ̃/ participe, present ʁə.pa.no.tɑ̃ re.pa.nneau.tant°
repanneautas /ʁəpanota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.pa.no.ta re.pa.nneau.tas°
repanneautasse /ʁəpanotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pa.no.tas re.pa.nneau.tasse°
repanneautassent /ʁəpanotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pa.no.tas re.pa.nneau.tasse°n°t°
repanneautasses /ʁəpanotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pa.no.tas re.pa.nneau.tasse°s°
repanneautassiez /ʁəpanotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pa.no.ta.sje re.pa.nneau.ta.ssiez
repanneautassions /ʁəpanotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pa.no.ta.sjɔ̃ re.pa.nneau.ta.ssions°
repanneaute /ʁəpanɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.pa.nɔt re.pa.nne°aute°
repanneaute /ʁəpanɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.pa.nɔt re.pa.nne°aute°
repanneaute /ʁəpanɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pa.nɔt re.pa.nne°aute°
repanneaute /ʁəpanɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.pa.nɔt re.pa.nne°aute°
repanneaute /ʁəpanɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.pa.nɔt re.pa.nne°aute°
repanneautent /ʁəpanɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pa.nɔt re.pa.nne°aute°n°t°
repanneautent /ʁəpanɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pa.nɔt re.pa.nne°aute°n°t°
repanneauter /ʁəpanote/ infinitif ʁə.pa.no.te re.pa.nneau.ter
repanneautera /ʁəpanɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.pa.nɔ.tə.ʁa re.pa.nne°au.te.ra
repanneauterai /ʁəpanɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.pa.nɔ.tʁɛ re.pa.nne°au.te°rai
repanneauteraient /ʁəpanɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.pa.nɔ.tə.ʁɛ re.pa.nne°au.te.raie°n°t°
repanneauterais /ʁəpanɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.pa.nɔ.tə.ʁɛ re.pa.nne°au.te.rais°
repanneauterais /ʁəpanɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.pa.nɔ.tə.ʁɛ re.pa.nne°au.te.rais°
repanneauterait /ʁəpanɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.pa.nɔ.tə.ʁɛ re.pa.nne°au.te.rait°
repanneauteras /ʁəpanɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.pa.nɔ.tə.ʁa re.pa.nne°au.te.ras°
repanneauterez /ʁəpanɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.pa.nɔ.tə.ʁe re.pa.nne°au.te.rez
repanneauteriez /ʁəpanɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.pa.nɔ.tə.ʁje re.pa.nne°au.te.riez
repanneauterions /ʁəpanɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.pa.nɔ.tə.ʁjɔ̃ re.pa.nne°au.te.rions°
repanneauterons /ʁəpanɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.pa.nɔ.tə.ʁɔ̃ re.pa.nne°au.te.rons°
repanneauteront /ʁəpanɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.pa.nɔ.tə.ʁɔ̃ re.pa.nne°au.te.ront°
repanneautes /ʁəpanɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pa.nɔt re.pa.nne°aute°s°
repanneautes /ʁəpanɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.pa.nɔt re.pa.nne°aute°s°
repanneautez /ʁəpanote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pa.no.te re.pa.nneau.tez
repanneautez /ʁəpanote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pa.no.te re.pa.nneau.tez
repanneautiez /ʁəpanɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pa.nɔ.tje re.pa.nne°au.tiez
repanneautiez /ʁəpanɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pa.nɔ.tje re.pa.nne°au.tiez
repanneautions /ʁəpanɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pa.nɔ.tjɔ̃ re.pa.nne°au.tions°
repanneautions /ʁəpanɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pa.nɔ.tjɔ̃ re.pa.nne°au.tions°
repanneautons /ʁəpanotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pa.no.tɔ̃ re.pa.nneau.tons°
repanneautons /ʁəpanotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pa.no.tɔ̃ re.pa.nneau.tons°
repanneautâmes /ʁəpanotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.pa.no.tam re.pa.nneau.tâme°s°
repanneautât /ʁəpanota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pa.no.ta re.pa.nneau.tât°
repanneautâtes /ʁəpanotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.pa.no.tat re.pa.nneau.tâte°s°
repanneautèrent /ʁəpanotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.pa.no.tɛʁ re.pa.nneau.tère°n°t°
repanneauté /ʁəpanote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.pa.no.te re.pa.nneau.té