repactiser

VER — masculin

/ʁəpaktize/

Syllabes : ʁə.pak.ti.ze Orthocode : re.pac.ti.ser

Définitions

  1. 1. Pactiser à nouveau.
    Si l'Europe veut réellement combattre le régime des mollahs, elle doit pouvoir contenir la Russie sans repactiser avec les mollahs, et c’est là que les amitiés de ce Parham Junior avec les faux dissidents s’avèrent dangereuses.

Étymologie

De pactiser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
repactisa /ʁəpaktiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.pak.ti.za re.pac.ti.sa
repactisai /ʁəpaktizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.pak.ti.zɛ re.pac.ti.sai
repactisaient /ʁəpaktizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zɛ re.pac.ti.saie°n°t°
repactisais /ʁəpaktizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pak.ti.zɛ re.pac.ti.sais°
repactisais /ʁəpaktizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pak.ti.zɛ re.pac.ti.sais°
repactisait /ʁəpaktizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pak.ti.zɛ re.pac.ti.sait°
repactisant /ʁəpaktizɑ̃/ participe, present ʁə.pak.ti.zɑ̃ re.pac.ti.sant°
repactisas /ʁəpaktiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.pak.ti.za re.pac.ti.sas°
repactisasse /ʁəpaktizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pak.ti.zas re.pac.ti.sasse°
repactisassent /ʁəpaktizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zas re.pac.ti.sasse°n°t°
repactisasses /ʁəpaktizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pak.ti.zas re.pac.ti.sasse°s°
repactisassiez /ʁəpaktizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pak.ti.za.sje re.pac.ti.sa.ssiez
repactisassions /ʁəpaktizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pak.ti.za.sjɔ̃ re.pac.ti.sa.ssions°
repactise /ʁəpaktiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.pak.tiz re.pac.tise°
repactise /ʁəpaktiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.pak.tiz re.pac.tise°
repactise /ʁəpaktiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pak.tiz re.pac.tise°
repactise /ʁəpaktiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.pak.tiz re.pac.tise°
repactise /ʁəpaktiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.pak.tiz re.pac.tise°
repactisent /ʁəpaktiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pak.tiz re.pac.tise°n°t°
repactisent /ʁəpaktiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pak.tiz re.pac.tise°n°t°
repactiser /ʁəpaktize/ infinitif ʁə.pak.ti.ze re.pac.ti.ser
repactisera /ʁəpaktizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.pak.ti.zə.ʁa re.pac.ti.se.ra
repactiserai /ʁəpaktizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.pak.ti.zə.ʁɛ re.pac.ti.se.rai
repactiseraient /ʁəpaktizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zə.ʁɛ re.pac.ti.se.raie°n°t°
repactiserais /ʁəpaktizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.pak.ti.zə.ʁɛ re.pac.ti.se.rais°
repactiserais /ʁəpaktizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.pak.ti.zə.ʁɛ re.pac.ti.se.rais°
repactiserait /ʁəpaktizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.pak.ti.zə.ʁɛ re.pac.ti.se.rait°
repactiseras /ʁəpaktizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.pak.ti.zə.ʁa re.pac.ti.se.ras°
repactiserez /ʁəpaktizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zə.ʁe re.pac.ti.se.rez
repactiseriez /ʁəpaktizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zə.ʁje re.pac.ti.se.riez
repactiserions /ʁəpaktizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zə.ʁjɔ̃ re.pac.ti.se.rions°
repactiserons /ʁəpaktizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zə.ʁɔ̃ re.pac.ti.se.rons°
repactiseront /ʁəpaktizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zə.ʁɔ̃ re.pac.ti.se.ront°
repactises /ʁəpaktiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pak.tiz re.pac.tise°s°
repactises /ʁəpaktiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.pak.tiz re.pac.tise°s°
repactisez /ʁəpaktize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pak.ti.ze re.pac.ti.sez
repactisez /ʁəpaktize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pak.ti.ze re.pac.ti.sez
repactisiez /ʁəpaktizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zje re.pac.ti.siez
repactisiez /ʁəpaktizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zje re.pac.ti.siez
repactisions /ʁəpaktizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zjɔ̃ re.pac.ti.sions°
repactisions /ʁəpaktizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zjɔ̃ re.pac.ti.sions°
repactisons /ʁəpaktizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zɔ̃ re.pac.ti.sons°
repactisons /ʁəpaktizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zɔ̃ re.pac.ti.sons°
repactisâmes /ʁəpaktizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zam re.pac.ti.sâme°s°
repactisât /ʁəpaktiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pak.ti.za re.pac.ti.sât°
repactisâtes /ʁəpaktizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zat re.pac.ti.sâte°s°
repactisèrent /ʁəpaktizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.pak.ti.zɛʁ re.pac.ti.sère°n°t°
repactisé /ʁəpaktize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.pak.ti.ze re.pac.ti.sé