VER — épicène
/ʁənatyʁe/
Syllabes : ʁə.na.ty.ʁe
Orthocode : re.na.tu.rer
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Remettre dans l’état initial, faire revenir à l’état naturel.
Le fait est qu’en matière de zones humides à « renaturer », les gravières sont diversement traitées.Enfin, pour éviter de nouvelles conséquences dramatiques, certaines communes ont racheté des terrains pour « déconstruire » et « renaturer ».
Étymologie
De nature, avec le préfixe re-.
Antonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| renatura | /ʁənatyʁa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁa | re.na.tu.ra |
| renaturai | /ʁənatyʁɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁɛ | re.na.tu.rai |
| renaturaient | /ʁənatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁɛ | re.na.tu.raie°n°t° |
| renaturais | /ʁənatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁɛ | re.na.tu.rais° |
| renaturais | /ʁənatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁɛ | re.na.tu.rais° |
| renaturait | /ʁənatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁɛ | re.na.tu.rait° |
| renaturant | /ʁənatyʁɑ̃/ | participe, present | ʁə.na.ty.ʁɑ̃ | re.na.tu.rant° |
| renaturas | /ʁənatyʁa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁa | re.na.tu.ras° |
| renaturasse | /ʁənatyʁas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁas | re.na.tu.rasse° |
| renaturassent | /ʁənatyʁas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁas | re.na.tu.rasse°n°t° |
| renaturasses | /ʁənatyʁas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁas | re.na.tu.rasse°s° |
| renaturassiez | /ʁənatyʁasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁa.sje | re.na.tu.ra.ssiez |
| renaturassions | /ʁənatyʁasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁa.sjɔ̃ | re.na.tu.ra.ssions° |
| renature | /ʁənatyʁ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.na.tyʁ | re.na.ture° |
| renature | /ʁənatyʁ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.na.tyʁ | re.na.ture° |
| renature | /ʁənatyʁ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.na.tyʁ | re.na.ture° |
| renature | /ʁənatyʁ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.na.tyʁ | re.na.ture° |
| renature | /ʁənatyʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.na.tyʁ | re.na.ture° |
| renaturent | /ʁənatyʁ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.na.tyʁ | re.na.ture°n°t° |
| renaturent | /ʁənatyʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.na.tyʁ | re.na.ture°n°t° |
| renaturer | /ʁənatyʁe/ | infinitif | ʁə.na.ty.ʁe | re.na.tu.rer |
| renaturera | /ʁənatyʁəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁə.ʁa | re.na.tu.re.ra |
| renaturerai | /ʁənatyʁəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁə.ʁɛ | re.na.tu.re.rai |
| renatureraient | /ʁənatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁə.ʁɛ | re.na.tu.re.raie°n°t° |
| renaturerais | /ʁənatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁə.ʁɛ | re.na.tu.re.rais° |
| renaturerais | /ʁənatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁə.ʁɛ | re.na.tu.re.rais° |
| renaturerait | /ʁənatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁə.ʁɛ | re.na.tu.re.rait° |
| renatureras | /ʁənatyʁəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁə.ʁa | re.na.tu.re.ras° |
| renaturerez | /ʁənatyʁəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁə.ʁe | re.na.tu.re.rez |
| renatureriez | /ʁənatyʁəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁə.ʁje | re.na.tu.re.riez |
| renaturerions | /ʁənatyʁəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁə.ʁjɔ̃ | re.na.tu.re.rions° |
| renaturerons | /ʁənatyʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁə.ʁɔ̃ | re.na.tu.re.rons° |
| renatureront | /ʁənatyʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁə.ʁɔ̃ | re.na.tu.re.ront° |
| renatures | /ʁənatyʁ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.na.tyʁ | re.na.ture°s° |
| renatures | /ʁənatyʁ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.na.tyʁ | re.na.ture°s° |
| renaturez | /ʁənatyʁe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁe | re.na.tu.rez |
| renaturez | /ʁənatyʁe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁe | re.na.tu.rez |
| renaturiez | /ʁənatyʁje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁje | re.na.tu.riez |
| renaturiez | /ʁənatyʁje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁje | re.na.tu.riez |
| renaturions | /ʁənatyʁjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁjɔ̃ | re.na.tu.rions° |
| renaturions | /ʁənatyʁjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁjɔ̃ | re.na.tu.rions° |
| renaturons | /ʁənatyʁɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁɔ̃ | re.na.tu.rons° |
| renaturons | /ʁənatyʁɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁɔ̃ | re.na.tu.rons° |
| renaturâmes | /ʁənatyʁam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁam | re.na.tu.râme°s° |
| renaturât | /ʁənatyʁa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.na.ty.ʁa | re.na.tu.rât° |
| renaturâtes | /ʁənatyʁat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁat | re.na.tu.râte°s° |
| renaturèrent | /ʁənatyʁɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ty.ʁɛʁ | re.na.tu.rère°n°t° |
| renaturé | /ʁənatyʁe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.na.ty.ʁe | re.na.tu.ré |
| renaturée | /ʁənatyʁe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.na.ty.ʁe | re.na.tu.rée° |
| renaturées | /ʁənatyʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.na.ty.ʁe | re.na.tu.rée°s° |
| renaturés | /ʁənatyʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.na.ty.ʁe | re.na.tu.rés° |