VER — épicène
/ʁənaʁativize/
Syllabes : ʁə.na.ʁa.ti.vi.ze
Orthocode : re.na.rra.ti.vi.ser
Définitions
-
1.
Narrativiser à nouveau.
L'après Nouveau Roman se caractérise, au contraire, par une volonté de renarrativiser les formes romanesques avec le retour à l'intrigue et à la linéarité, parfois sous l'influence de la BD, comme dans le postmodernisme américain (Paul Auster, Richard Brautigan).
Étymologie
De narrativiser, avec le préfixe re-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| renarrativisa | /ʁənaʁativiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.za | re.na.rra.ti.vi.sa |
| renarrativisai | /ʁənaʁativizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zɛ | re.na.rra.ti.vi.sai |
| renarrativisaient | /ʁənaʁativizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zɛ | re.na.rra.ti.vi.saie°n°t° |
| renarrativisais | /ʁənaʁativizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zɛ | re.na.rra.ti.vi.sais° |
| renarrativisais | /ʁənaʁativizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zɛ | re.na.rra.ti.vi.sais° |
| renarrativisait | /ʁənaʁativizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zɛ | re.na.rra.ti.vi.sait° |
| renarrativisant | /ʁənaʁativizɑ̃/ | participe, present | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zɑ̃ | re.na.rra.ti.vi.sant° |
| renarrativisas | /ʁənaʁativiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.za | re.na.rra.ti.vi.sas° |
| renarrativisasse | /ʁənaʁativizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zas | re.na.rra.ti.vi.sasse° |
| renarrativisassent | /ʁənaʁativizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zas | re.na.rra.ti.vi.sasse°n°t° |
| renarrativisasses | /ʁənaʁativizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zas | re.na.rra.ti.vi.sasse°s° |
| renarrativisassiez | /ʁənaʁativizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.za.sje | re.na.rra.ti.vi.sa.ssiez |
| renarrativisassions | /ʁənaʁativizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.za.sjɔ̃ | re.na.rra.ti.vi.sa.ssions° |
| renarrativise | /ʁənaʁativiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.viz | re.na.rra.ti.vise° |
| renarrativise | /ʁənaʁativiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.viz | re.na.rra.ti.vise° |
| renarrativise | /ʁənaʁativiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.viz | re.na.rra.ti.vise° |
| renarrativise | /ʁənaʁativiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.viz | re.na.rra.ti.vise° |
| renarrativise | /ʁənaʁativiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.viz | re.na.rra.ti.vise° |
| renarrativisent | /ʁənaʁativiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.viz | re.na.rra.ti.vise°n°t° |
| renarrativisent | /ʁənaʁativiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.viz | re.na.rra.ti.vise°n°t° |
| renarrativiser | /ʁənaʁativize/ | infinitif | ʁə.na.ʁa.ti.vi.ze | re.na.rra.ti.vi.ser |
| renarrativisera | /ʁənaʁativizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁa | re.na.rra.ti.vi.se.ra |
| renarrativiserai | /ʁənaʁativizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁɛ | re.na.rra.ti.vi.se.rai |
| renarrativiseraient | /ʁənaʁativizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁɛ | re.na.rra.ti.vi.se.raie°n°t° |
| renarrativiserais | /ʁənaʁativizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁɛ | re.na.rra.ti.vi.se.rais° |
| renarrativiserais | /ʁənaʁativizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁɛ | re.na.rra.ti.vi.se.rais° |
| renarrativiserait | /ʁənaʁativizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁɛ | re.na.rra.ti.vi.se.rait° |
| renarrativiseras | /ʁənaʁativizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁa | re.na.rra.ti.vi.se.ras° |
| renarrativiserez | /ʁənaʁativizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁe | re.na.rra.ti.vi.se.rez |
| renarrativiseriez | /ʁənaʁativizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁje | re.na.rra.ti.vi.se.riez |
| renarrativiserions | /ʁənaʁativizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁjɔ̃ | re.na.rra.ti.vi.se.rions° |
| renarrativiserons | /ʁənaʁativizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁɔ̃ | re.na.rra.ti.vi.se.rons° |
| renarrativiseront | /ʁənaʁativizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zə.ʁɔ̃ | re.na.rra.ti.vi.se.ront° |
| renarrativises | /ʁənaʁativiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.viz | re.na.rra.ti.vise°s° |
| renarrativises | /ʁənaʁativiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.viz | re.na.rra.ti.vise°s° |
| renarrativisez | /ʁənaʁativize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.ze | re.na.rra.ti.vi.sez |
| renarrativisez | /ʁənaʁativize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.ze | re.na.rra.ti.vi.sez |
| renarrativisiez | /ʁənaʁativizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zje | re.na.rra.ti.vi.siez |
| renarrativisiez | /ʁənaʁativizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zje | re.na.rra.ti.vi.siez |
| renarrativisions | /ʁənaʁativizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zjɔ̃ | re.na.rra.ti.vi.sions° |
| renarrativisions | /ʁənaʁativizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zjɔ̃ | re.na.rra.ti.vi.sions° |
| renarrativisons | /ʁənaʁativizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zɔ̃ | re.na.rra.ti.vi.sons° |
| renarrativisons | /ʁənaʁativizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zɔ̃ | re.na.rra.ti.vi.sons° |
| renarrativisâmes | /ʁənaʁativizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zam | re.na.rra.ti.vi.sâme°s° |
| renarrativisât | /ʁənaʁativiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.na.ʁa.ti.vi.za | re.na.rra.ti.vi.sât° |
| renarrativisâtes | /ʁənaʁativizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zat | re.na.rra.ti.vi.sâte°s° |
| renarrativisèrent | /ʁənaʁativizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.na.ʁa.ti.vi.zɛʁ | re.na.rra.ti.vi.sère°n°t° |
| renarrativisé | /ʁənaʁativize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.na.ʁa.ti.vi.ze | re.na.rra.ti.vi.sé |
| renarrativisée | /ʁənaʁativize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.na.ʁa.ti.vi.ze | re.na.rra.ti.vi.sée° |
| renarrativisées | /ʁənaʁativize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.na.ʁa.ti.vi.ze | re.na.rra.ti.vi.sée°s° |
| renarrativisés | /ʁənaʁativize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.na.ʁa.ti.vi.ze | re.na.rra.ti.vi.sés° |