renantir

VER — épicène

/ʁənɑ̃tiʁ/

Syllabes : ʁə.nɑ̃.tiʁ Orthocode : re.nan.tir

Définitions

  1. 1. Nantir de nouveau.
    De nombreux autres États, en revanche, interdisent au créancier garanti en possession de renantir les biens grevés, même s’il peut le faire sans porter atteinte au droit du constituant de recouvrer ses biens une fois l’obligation garantie exécutée.

Étymologie

Dérivé de nantir, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
renanti /ʁənɑ̃ti/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.nɑ̃.ti re.nan.ti
renantie /ʁənɑ̃ti/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.nɑ̃.ti re.nan.tie°
renanties /ʁənɑ̃ti/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.nɑ̃.ti re.nan.tie°s°
renantir /ʁənɑ̃tiʁ/ infinitif ʁə.nɑ̃.tiʁ re.nan.tir
renantira /ʁənɑ̃tiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti.ʁa re.nan.ti.ra
renantirai /ʁənɑ̃tiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti.ʁɛ re.nan.ti.rai
renantiraient /ʁənɑ̃tiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.ʁɛ re.nan.ti.raie°n°t°
renantirais /ʁənɑ̃tiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti.ʁɛ re.nan.ti.rais°
renantirais /ʁənɑ̃tiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti.ʁɛ re.nan.ti.rais°
renantirait /ʁənɑ̃tiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti.ʁɛ re.nan.ti.rait°
renantiras /ʁənɑ̃tiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti.ʁa re.nan.ti.ras°
renantirent /ʁənɑ̃tiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.tiʁ re.nan.tire°n°t°
renantirez /ʁənɑ̃tiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.ʁe re.nan.ti.rez
renantiriez /ʁənɑ̃tiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.ʁje re.nan.ti.riez
renantirions /ʁənɑ̃tiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.ʁjɔ̃ re.nan.ti.rions°
renantirons /ʁənɑ̃tiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.ʁɔ̃ re.nan.ti.rons°
renantiront /ʁənɑ̃tiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.ʁɔ̃ re.nan.ti.ront°
renantis /ʁənɑ̃ti/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti re.nan.tis°
renantis /ʁənɑ̃ti/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti re.nan.tis°
renantis /ʁənɑ̃ti/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti re.nan.tis°
renantis /ʁənɑ̃ti/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti re.nan.tis°
renantis /ʁənɑ̃ti/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti re.nan.tis°
renantis /ʁənɑ̃ti/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.nɑ̃.ti re.nan.tis°
renantissaient /ʁənɑ̃tisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.sɛ re.nan.ti.ssaie°n°t°
renantissais /ʁənɑ̃tisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti.sɛ re.nan.ti.ssais°
renantissais /ʁənɑ̃tisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti.sɛ re.nan.ti.ssais°
renantissait /ʁənɑ̃tisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti.sɛ re.nan.ti.ssait°
renantissant /ʁənɑ̃tisɑ̃/ participe, present ʁə.nɑ̃.ti.sɑ̃ re.nan.ti.ssant°
renantisse /ʁənɑ̃tis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.nɑ̃.tis re.nan.tisse°
renantisse /ʁənɑ̃tis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.nɑ̃.tis re.nan.tisse°
renantisse /ʁənɑ̃tis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.nɑ̃.tis re.nan.tisse°
renantissent /ʁənɑ̃tis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.tis re.nan.tisse°n°t°
renantissent /ʁənɑ̃tis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.tis re.nan.tisse°n°t°
renantissent /ʁənɑ̃tis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.tis re.nan.tisse°n°t°
renantisses /ʁənɑ̃tis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.nɑ̃.tis re.nan.tisse°s°
renantisses /ʁənɑ̃tis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.nɑ̃.tis re.nan.tisse°s°
renantissez /ʁənɑ̃tise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.se re.nan.ti.ssez
renantissez /ʁənɑ̃tise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.se re.nan.ti.ssez
renantissiez /ʁənɑ̃tisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.sje re.nan.ti.ssiez
renantissiez /ʁənɑ̃tisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.sje re.nan.ti.ssiez
renantissiez /ʁənɑ̃tisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.sje re.nan.ti.ssiez
renantissions /ʁənɑ̃tisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.sjɔ̃ re.nan.ti.ssions°
renantissions /ʁənɑ̃tisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.sjɔ̃ re.nan.ti.ssions°
renantissions /ʁənɑ̃tisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.sjɔ̃ re.nan.ti.ssions°
renantissons /ʁənɑ̃tisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.sɔ̃ re.nan.ti.ssons°
renantissons /ʁənɑ̃tisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.ti.sɔ̃ re.nan.ti.ssons°
renantit /ʁənɑ̃ti/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti re.nan.tit°
renantit /ʁənɑ̃ti/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti re.nan.tit°
renantîmes /ʁənɑ̃tim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.tim re.nan.tîme°s°
renantît /ʁənɑ̃ti/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.nɑ̃.ti re.nan.tît°
renantîtes /ʁənɑ̃tit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.nɑ̃.tit re.nan.tîte°s°