remutiler

VER — épicène

/ʁəmytile/

Syllabes : ʁə.my.ti.le Orthocode : re.mu.ti.ler

Définitions

  1. 1. Mutiler à nouveau.
    Ou faut-il encore remutiler la chair ?

Étymologie

De mutiler, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
remutila /ʁəmytila/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.my.ti.la re.mu.ti.la
remutilai /ʁəmytilɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.my.ti.lɛ re.mu.ti.lai
remutilaient /ʁəmytilɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.my.ti.lɛ re.mu.ti.laie°n°t°
remutilais /ʁəmytilɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.my.ti.lɛ re.mu.ti.lais°
remutilais /ʁəmytilɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.my.ti.lɛ re.mu.ti.lais°
remutilait /ʁəmytilɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.my.ti.lɛ re.mu.ti.lait°
remutilant /ʁəmytilɑ̃/ participe, present ʁə.my.ti.lɑ̃ re.mu.ti.lant°
remutilas /ʁəmytila/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.my.ti.la re.mu.ti.las°
remutilasse /ʁəmytilas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.my.ti.las re.mu.ti.lasse°
remutilassent /ʁəmytilas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.my.ti.las re.mu.ti.lasse°n°t°
remutilasses /ʁəmytilas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.my.ti.las re.mu.ti.lasse°s°
remutilassiez /ʁəmytilasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.my.ti.la.sje re.mu.ti.la.ssiez
remutilassions /ʁəmytilasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.my.ti.la.sjɔ̃ re.mu.ti.la.ssions°
remutile /ʁəmytil/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.my.til re.mu.tile°
remutile /ʁəmytil/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.my.til re.mu.tile°
remutile /ʁəmytil/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.my.til re.mu.tile°
remutile /ʁəmytil/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.my.til re.mu.tile°
remutile /ʁəmytil/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.my.til re.mu.tile°
remutilent /ʁəmytil/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.my.til re.mu.tile°n°t°
remutilent /ʁəmytil/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.my.til re.mu.tile°n°t°
remutiler /ʁəmytile/ infinitif ʁə.my.ti.le re.mu.ti.ler
remutilera /ʁəmytiləʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.my.ti.lə.ʁa re.mu.ti.le.ra
remutilerai /ʁəmytiləʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.my.ti.lə.ʁɛ re.mu.ti.le.rai
remutileraient /ʁəmytiləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.my.ti.lə.ʁɛ re.mu.ti.le.raie°n°t°
remutilerais /ʁəmytiləʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.my.ti.lə.ʁɛ re.mu.ti.le.rais°
remutilerais /ʁəmytiləʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.my.ti.lə.ʁɛ re.mu.ti.le.rais°
remutilerait /ʁəmytiləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.my.ti.lə.ʁɛ re.mu.ti.le.rait°
remutileras /ʁəmytiləʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.my.ti.lə.ʁa re.mu.ti.le.ras°
remutilerez /ʁəmytiləʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.my.ti.lə.ʁe re.mu.ti.le.rez
remutileriez /ʁəmytiləʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.my.ti.lə.ʁje re.mu.ti.le.riez
remutilerions /ʁəmytiləʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.my.ti.lə.ʁjɔ̃ re.mu.ti.le.rions°
remutilerons /ʁəmytiləʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.my.ti.lə.ʁɔ̃ re.mu.ti.le.rons°
remutileront /ʁəmytiləʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.my.ti.lə.ʁɔ̃ re.mu.ti.le.ront°
remutiles /ʁəmytil/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.my.til re.mu.tile°s°
remutiles /ʁəmytil/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.my.til re.mu.tile°s°
remutilez /ʁəmytile/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.my.ti.le re.mu.ti.lez
remutilez /ʁəmytile/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.my.ti.le re.mu.ti.lez
remutiliez /ʁəmytilje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.my.ti.lje re.mu.ti.liez
remutiliez /ʁəmytilje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.my.ti.lje re.mu.ti.liez
remutilions /ʁəmytiljɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.my.ti.ljɔ̃ re.mu.ti.lions°
remutilions /ʁəmytiljɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.my.ti.ljɔ̃ re.mu.ti.lions°
remutilons /ʁəmytilɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.my.ti.lɔ̃ re.mu.ti.lons°
remutilons /ʁəmytilɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.my.ti.lɔ̃ re.mu.ti.lons°
remutilâmes /ʁəmytilam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.my.ti.lam re.mu.ti.lâme°s°
remutilât /ʁəmytila/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.my.ti.la re.mu.ti.lât°
remutilâtes /ʁəmytilat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.my.ti.lat re.mu.ti.lâte°s°
remutilèrent /ʁəmytilɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.my.ti.lɛʁ re.mu.ti.lère°n°t°
remutilé /ʁəmytile/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.my.ti.le re.mu.ti.lé
remutilée /ʁəmytile/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.my.ti.le re.mu.ti.lée°
remutilées /ʁəmytile/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.my.ti.le re.mu.ti.lée°s°
remutilés /ʁəmytile/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.my.ti.le re.mu.ti.lés°