remoutonner

VER — épicène

/ʁəmutone/

Syllabes : ʁə.mu.to.ne Orthocode : re.mou.to.nner

Définitions

  1. 1. Moutonner à nouveau.
    Je ne compte pas non plus les fois ou le mouton se termine, je tente de le remoutonner et paf quelqu'un me le casse pile au moment ou il arrive sur moi et se barre en me laissant me faire tapper le temps de le remoutonner. — (sic)

Étymologie

De moutonner, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
remoutonna /ʁəmutona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.mu.to.na re.mou.to.nna
remoutonnai /ʁəmutonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.mu.to.nɛ re.mou.to.nnai
remoutonnaient /ʁəmutonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.mu.to.nɛ re.mou.to.nnaie°n°t°
remoutonnais /ʁəmutonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.mu.to.nɛ re.mou.to.nnais°
remoutonnais /ʁəmutonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.mu.to.nɛ re.mou.to.nnais°
remoutonnait /ʁəmutonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.mu.to.nɛ re.mou.to.nnait°
remoutonnant /ʁəmutonɑ̃/ participe, present ʁə.mu.to.nɑ̃ re.mou.to.nnant°
remoutonnas /ʁəmutona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.mu.to.na re.mou.to.nnas°
remoutonnasse /ʁəmutonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.mu.to.nas re.mou.to.nnasse°
remoutonnassent /ʁəmutonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.mu.to.nas re.mou.to.nnasse°n°t°
remoutonnasses /ʁəmutonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.mu.to.nas re.mou.to.nnasse°s°
remoutonnassiez /ʁəmutonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.mu.to.na.sje re.mou.to.nna.ssiez
remoutonnassions /ʁəmutonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.mu.to.na.sjɔ̃ re.mou.to.nna.ssions°
remoutonne /ʁəmutɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.mu.tɔn re.mou.tonne°
remoutonne /ʁəmutɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.mu.tɔn re.mou.tonne°
remoutonne /ʁəmutɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.mu.tɔn re.mou.tonne°
remoutonne /ʁəmutɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.mu.tɔn re.mou.tonne°
remoutonne /ʁəmutɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.mu.tɔn re.mou.tonne°
remoutonnent /ʁəmutɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.mu.tɔn re.mou.tonne°n°t°
remoutonnent /ʁəmutɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.mu.tɔn re.mou.tonne°n°t°
remoutonner /ʁəmutone/ infinitif ʁə.mu.to.ne re.mou.to.nner
remoutonnera /ʁəmutɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.mu.tɔ.nə.ʁa re.mou.to.nne.ra
remoutonnerai /ʁəmutɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.mu.tɔ.nə.ʁɛ re.mou.to.nne.rai
remoutonneraient /ʁəmutɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.mu.tɔ.nə.ʁɛ re.mou.to.nne.raie°n°t°
remoutonnerais /ʁəmutɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.mu.tɔ.nə.ʁɛ re.mou.to.nne.rais°
remoutonnerais /ʁəmutɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.mu.tɔ.nə.ʁɛ re.mou.to.nne.rais°
remoutonnerait /ʁəmutɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.mu.tɔ.nə.ʁɛ re.mou.to.nne.rait°
remoutonneras /ʁəmutɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.mu.tɔ.nə.ʁa re.mou.to.nne.ras°
remoutonnerez /ʁəmutɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.mu.tɔ.nə.ʁe re.mou.to.nne.rez
remoutonneriez /ʁəmutɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.mu.tɔ.nə.ʁje re.mou.to.nne.riez
remoutonnerions /ʁəmutɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.mu.tɔ.nə.ʁjɔ̃ re.mou.to.nne.rions°
remoutonnerons /ʁəmutɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.mu.tɔ.nə.ʁɔ̃ re.mou.to.nne.rons°
remoutonneront /ʁəmutɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.mu.tɔ.nə.ʁɔ̃ re.mou.to.nne.ront°
remoutonnes /ʁəmutɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.mu.tɔn re.mou.tonne°s°
remoutonnes /ʁəmutɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.mu.tɔn re.mou.tonne°s°
remoutonnez /ʁəmutone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.mu.to.ne re.mou.to.nnez
remoutonnez /ʁəmutone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.mu.to.ne re.mou.to.nnez
remoutonniez /ʁəmutɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.mu.tɔ.nje re.mou.to.nniez
remoutonniez /ʁəmutɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.mu.tɔ.nje re.mou.to.nniez
remoutonnions /ʁəmutɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.mu.tɔ.njɔ̃ re.mou.to.nnions°
remoutonnions /ʁəmutɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.mu.tɔ.njɔ̃ re.mou.to.nnions°
remoutonnons /ʁəmutonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.mu.to.nɔ̃ re.mou.to.nnons°
remoutonnons /ʁəmutonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.mu.to.nɔ̃ re.mou.to.nnons°
remoutonnâmes /ʁəmutonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.mu.to.nam re.mou.to.nnâme°s°
remoutonnât /ʁəmutona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.mu.to.na re.mou.to.nnât°
remoutonnâtes /ʁəmutonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.mu.to.nat re.mou.to.nnâte°s°
remoutonnèrent /ʁəmutonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.mu.to.nɛʁ re.mou.to.nnère°n°t°
remoutonné /ʁəmutone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.mu.to.ne re.mou.to.nné
remoutonnée /ʁəmutone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.mu.to.ne re.mou.to.nnée°
remoutonnées /ʁəmutone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.mu.to.ne re.mou.to.nnée°s°
remoutonnés /ʁəmutone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.mu.to.ne re.mou.to.nnés°