VER — épicène
/ʁəmɔ̃sɛɲœʁize/
Syllabes : ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.ze
Orthocode : re.mon.sei.gneu.ri.ser
Définitions
-
1.
Redonner à quelqu’un le titre de Monseigneur, titre porté par les ecclésiastiques de haut rang.
Comment refuser de reMonseigneuriser l'évêque, quand les anciens Conventionnels Régicides imitent ardemment leur prototype Cambacérès qui accorde à ses familiers : « En public, appelez-moi ʻVotre Altesseʼ, en particulier, ʻMonseigneurʼ suffit. »
Étymologie
De monseigneuriser, avec le préfixe re- indiquant un retour à un état initial.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| remonseigneurisa | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.za | re.mon.sei.gneu.ri.sa |
| remonseigneurisai | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zɛ | re.mon.sei.gneu.ri.sai |
| remonseigneurisaient | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zɛ | re.mon.sei.gneu.ri.saie°n°t° |
| remonseigneurisais | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zɛ | re.mon.sei.gneu.ri.sais° |
| remonseigneurisais | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zɛ | re.mon.sei.gneu.ri.sais° |
| remonseigneurisait | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zɛ | re.mon.sei.gneu.ri.sait° |
| remonseigneurisant | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizɑ̃/ | participe, present | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zɑ̃ | re.mon.sei.gneu.ri.sant° |
| remonseigneurisas | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.za | re.mon.sei.gneu.ri.sas° |
| remonseigneurisasse | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zas | re.mon.sei.gneu.ri.sasse° |
| remonseigneurisassent | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zas | re.mon.sei.gneu.ri.sasse°n°t° |
| remonseigneurisasses | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zas | re.mon.sei.gneu.ri.sasse°s° |
| remonseigneurisassiez | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.za.sje | re.mon.sei.gneu.ri.sa.ssiez |
| remonseigneurisassions | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.za.sjɔ̃ | re.mon.sei.gneu.ri.sa.ssions° |
| remonseigneurise | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁiz | re.mon.sei.gneu.rise° |
| remonseigneurise | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁiz | re.mon.sei.gneu.rise° |
| remonseigneurise | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁiz | re.mon.sei.gneu.rise° |
| remonseigneurise | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁiz | re.mon.sei.gneu.rise° |
| remonseigneurise | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁiz | re.mon.sei.gneu.rise° |
| remonseigneurisent | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁiz | re.mon.sei.gneu.rise°n°t° |
| remonseigneurisent | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁiz | re.mon.sei.gneu.rise°n°t° |
| remonseigneuriser | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁize/ | infinitif | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.ze | re.mon.sei.gneu.ri.ser |
| remonseigneurisera | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁa | re.mon.sei.gneu.ri.se.ra |
| remonseigneuriserai | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁɛ | re.mon.sei.gneu.ri.se.rai |
| remonseigneuriseraient | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁɛ | re.mon.sei.gneu.ri.se.raie°n°t° |
| remonseigneuriserais | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁɛ | re.mon.sei.gneu.ri.se.rais° |
| remonseigneuriserais | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁɛ | re.mon.sei.gneu.ri.se.rais° |
| remonseigneuriserait | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁɛ | re.mon.sei.gneu.ri.se.rait° |
| remonseigneuriseras | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁa | re.mon.sei.gneu.ri.se.ras° |
| remonseigneuriserez | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁe | re.mon.sei.gneu.ri.se.rez |
| remonseigneuriseriez | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁje | re.mon.sei.gneu.ri.se.riez |
| remonseigneuriserions | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁjɔ̃ | re.mon.sei.gneu.ri.se.rions° |
| remonseigneuriserons | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁɔ̃ | re.mon.sei.gneu.ri.se.rons° |
| remonseigneuriseront | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zə.ʁɔ̃ | re.mon.sei.gneu.ri.se.ront° |
| remonseigneurises | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁiz | re.mon.sei.gneu.rise°s° |
| remonseigneurises | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁiz | re.mon.sei.gneu.rise°s° |
| remonseigneurisez | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.ze | re.mon.sei.gneu.ri.sez |
| remonseigneurisez | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.ze | re.mon.sei.gneu.ri.sez |
| remonseigneurisiez | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zje | re.mon.sei.gneu.ri.siez |
| remonseigneurisiez | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zje | re.mon.sei.gneu.ri.siez |
| remonseigneurisions | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zjɔ̃ | re.mon.sei.gneu.ri.sions° |
| remonseigneurisions | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zjɔ̃ | re.mon.sei.gneu.ri.sions° |
| remonseigneurisons | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zɔ̃ | re.mon.sei.gneu.ri.sons° |
| remonseigneurisons | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zɔ̃ | re.mon.sei.gneu.ri.sons° |
| remonseigneurisâmes | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zam | re.mon.sei.gneu.ri.sâme°s° |
| remonseigneurisât | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.za | re.mon.sei.gneu.ri.sât° |
| remonseigneurisâtes | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zat | re.mon.sei.gneu.ri.sâte°s° |
| remonseigneurisèrent | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.zɛʁ | re.mon.sei.gneu.ri.sère°n°t° |
| remonseigneurisé | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.ze | re.mon.sei.gneu.ri.sé |
| remonseigneurisée | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.ze | re.mon.sei.gneu.ri.sée° |
| remonseigneurisées | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.ze | re.mon.sei.gneu.ri.sée°s° |
| remonseigneurisés | /ʁəmɔ̃sɛɲœʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.mɔ̃.sɛ.ɲœ.ʁi.ze | re.mon.sei.gneu.ri.sés° |