remondaniser

VER — épicène

/ʁəmɔ̃danize/

Syllabes : ʁə.mɔ̃.da.ni.ze Orthocode : re.mon.da.ni.ser

Définitions

  1. 1. Rendre de nouveau mondain.
    Pauvre maman ! elle voudrait bien imperceptiblement me remondaniser un peu, et je voudrais bien ne pas la mécontenter ;

Étymologie

De mondaniser, avec le préfixe re- indiquant un retour à un état initial.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
remondanisa /ʁəmɔ̃daniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.za re.mon.da.ni.sa
remondanisai /ʁəmɔ̃danizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zɛ re.mon.da.ni.sai
remondanisaient /ʁəmɔ̃danizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zɛ re.mon.da.ni.saie°n°t°
remondanisais /ʁəmɔ̃danizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zɛ re.mon.da.ni.sais°
remondanisais /ʁəmɔ̃danizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zɛ re.mon.da.ni.sais°
remondanisait /ʁəmɔ̃danizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zɛ re.mon.da.ni.sait°
remondanisant /ʁəmɔ̃danizɑ̃/ participe, present ʁə.mɔ̃.da.ni.zɑ̃ re.mon.da.ni.sant°
remondanisas /ʁəmɔ̃daniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.za re.mon.da.ni.sas°
remondanisasse /ʁəmɔ̃danizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zas re.mon.da.ni.sasse°
remondanisassent /ʁəmɔ̃danizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zas re.mon.da.ni.sasse°n°t°
remondanisasses /ʁəmɔ̃danizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zas re.mon.da.ni.sasse°s°
remondanisassiez /ʁəmɔ̃danizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.za.sje re.mon.da.ni.sa.ssiez
remondanisassions /ʁəmɔ̃danizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.za.sjɔ̃ re.mon.da.ni.sa.ssions°
remondanise /ʁəmɔ̃daniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.niz re.mon.da.nise°
remondanise /ʁəmɔ̃daniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.niz re.mon.da.nise°
remondanise /ʁəmɔ̃daniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.niz re.mon.da.nise°
remondanise /ʁəmɔ̃daniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.niz re.mon.da.nise°
remondanise /ʁəmɔ̃daniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.niz re.mon.da.nise°
remondanisent /ʁəmɔ̃daniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.niz re.mon.da.nise°n°t°
remondanisent /ʁəmɔ̃daniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.niz re.mon.da.nise°n°t°
remondaniser /ʁəmɔ̃danize/ infinitif ʁə.mɔ̃.da.ni.ze re.mon.da.ni.ser
remondanisera /ʁəmɔ̃danizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁa re.mon.da.ni.se.ra
remondaniserai /ʁəmɔ̃danizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁɛ re.mon.da.ni.se.rai
remondaniseraient /ʁəmɔ̃danizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁɛ re.mon.da.ni.se.raie°n°t°
remondaniserais /ʁəmɔ̃danizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁɛ re.mon.da.ni.se.rais°
remondaniserais /ʁəmɔ̃danizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁɛ re.mon.da.ni.se.rais°
remondaniserait /ʁəmɔ̃danizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁɛ re.mon.da.ni.se.rait°
remondaniseras /ʁəmɔ̃danizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁa re.mon.da.ni.se.ras°
remondaniserez /ʁəmɔ̃danizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁe re.mon.da.ni.se.rez
remondaniseriez /ʁəmɔ̃danizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁje re.mon.da.ni.se.riez
remondaniserions /ʁəmɔ̃danizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁjɔ̃ re.mon.da.ni.se.rions°
remondaniserons /ʁəmɔ̃danizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁɔ̃ re.mon.da.ni.se.rons°
remondaniseront /ʁəmɔ̃danizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zə.ʁɔ̃ re.mon.da.ni.se.ront°
remondanises /ʁəmɔ̃daniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.niz re.mon.da.nise°s°
remondanises /ʁəmɔ̃daniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.niz re.mon.da.nise°s°
remondanisez /ʁəmɔ̃danize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.ze re.mon.da.ni.sez
remondanisez /ʁəmɔ̃danize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.ze re.mon.da.ni.sez
remondanisiez /ʁəmɔ̃danizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zje re.mon.da.ni.siez
remondanisiez /ʁəmɔ̃danizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zje re.mon.da.ni.siez
remondanisions /ʁəmɔ̃danizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zjɔ̃ re.mon.da.ni.sions°
remondanisions /ʁəmɔ̃danizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zjɔ̃ re.mon.da.ni.sions°
remondanisons /ʁəmɔ̃danizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zɔ̃ re.mon.da.ni.sons°
remondanisons /ʁəmɔ̃danizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zɔ̃ re.mon.da.ni.sons°
remondanisâmes /ʁəmɔ̃danizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zam re.mon.da.ni.sâme°s°
remondanisât /ʁəmɔ̃daniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.mɔ̃.da.ni.za re.mon.da.ni.sât°
remondanisâtes /ʁəmɔ̃danizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zat re.mon.da.ni.sâte°s°
remondanisèrent /ʁəmɔ̃danizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.mɔ̃.da.ni.zɛʁ re.mon.da.ni.sère°n°t°
remondanisé /ʁəmɔ̃danize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.mɔ̃.da.ni.ze re.mon.da.ni.sé
remondanisée /ʁəmɔ̃danize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.mɔ̃.da.ni.ze re.mon.da.ni.sée°
remondanisées /ʁəmɔ̃danize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.mɔ̃.da.ni.ze re.mon.da.ni.sée°s°
remondanisés /ʁəmɔ̃danize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.mɔ̃.da.ni.ze re.mon.da.ni.sés°