remiroiter

VER — épicène

/ʁəmiʁwate/

Syllabes : ʁə.mi.ʁwa.te Orthocode : re.mi.roi.ter

Définitions

  1. 1. Miroiter à nouveau.
    Si le montage du volume n'aboutit toujours pas ou que les données sont altérées, lisez la deuxième méthode suggérée avant de remiroiter les disques durs.

Étymologie

De miroiter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
remiroita /ʁəmiʁwata/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.ta re.mi.roi.ta
remiroitai /ʁəmiʁwatɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tɛ re.mi.roi.tai
remiroitaient /ʁəmiʁwatɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tɛ re.mi.roi.taie°n°t°
remiroitais /ʁəmiʁwatɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tɛ re.mi.roi.tais°
remiroitais /ʁəmiʁwatɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tɛ re.mi.roi.tais°
remiroitait /ʁəmiʁwatɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tɛ re.mi.roi.tait°
remiroitant /ʁəmiʁwatɑ̃/ participe, present ʁə.mi.ʁwa.tɑ̃ re.mi.roi.tant°
remiroitas /ʁəmiʁwata/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.ta re.mi.roi.tas°
remiroitasse /ʁəmiʁwatas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tas re.mi.roi.tasse°
remiroitassent /ʁəmiʁwatas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tas re.mi.roi.tasse°n°t°
remiroitasses /ʁəmiʁwatas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tas re.mi.roi.tasse°s°
remiroitassiez /ʁəmiʁwatasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.ta.sje re.mi.roi.ta.ssiez
remiroitassions /ʁəmiʁwatasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.ta.sjɔ̃ re.mi.roi.ta.ssions°
remiroite /ʁəmiʁwat/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.mi.ʁwat re.mi.roite°
remiroite /ʁəmiʁwat/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.mi.ʁwat re.mi.roite°
remiroite /ʁəmiʁwat/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.mi.ʁwat re.mi.roite°
remiroite /ʁəmiʁwat/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.mi.ʁwat re.mi.roite°
remiroite /ʁəmiʁwat/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.mi.ʁwat re.mi.roite°
remiroitent /ʁəmiʁwat/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwat re.mi.roite°n°t°
remiroitent /ʁəmiʁwat/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwat re.mi.roite°n°t°
remiroiter /ʁəmiʁwate/ infinitif ʁə.mi.ʁwa.te re.mi.roi.ter
remiroitera /ʁəmiʁwatəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tə.ʁa re.mi.roi.te.ra
remiroiterai /ʁəmiʁwatʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tʁɛ re.mi.roi.te°rai
remiroiteraient /ʁəmiʁwatəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tə.ʁɛ re.mi.roi.te.raie°n°t°
remiroiterais /ʁəmiʁwatəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tə.ʁɛ re.mi.roi.te.rais°
remiroiterais /ʁəmiʁwatəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tə.ʁɛ re.mi.roi.te.rais°
remiroiterait /ʁəmiʁwatəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tə.ʁɛ re.mi.roi.te.rait°
remiroiteras /ʁəmiʁwatəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.tə.ʁa re.mi.roi.te.ras°
remiroiterez /ʁəmiʁwatəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tə.ʁe re.mi.roi.te.rez
remiroiteriez /ʁəmiʁwatəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tə.ʁje re.mi.roi.te.riez
remiroiterions /ʁəmiʁwatəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tə.ʁjɔ̃ re.mi.roi.te.rions°
remiroiterons /ʁəmiʁwatəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tə.ʁɔ̃ re.mi.roi.te.rons°
remiroiteront /ʁəmiʁwatəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tə.ʁɔ̃ re.mi.roi.te.ront°
remiroites /ʁəmiʁwat/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.mi.ʁwat re.mi.roite°s°
remiroites /ʁəmiʁwat/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.mi.ʁwat re.mi.roite°s°
remiroitez /ʁəmiʁwate/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.te re.mi.roi.tez
remiroitez /ʁəmiʁwate/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.te re.mi.roi.tez
remiroitiez /ʁəmiʁwatje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tje re.mi.roi.tiez
remiroitiez /ʁəmiʁwatje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tje re.mi.roi.tiez
remiroitions /ʁəmiʁwatjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tjɔ̃ re.mi.roi.tions°
remiroitions /ʁəmiʁwatjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tjɔ̃ re.mi.roi.tions°
remiroitons /ʁəmiʁwatɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tɔ̃ re.mi.roi.tons°
remiroitons /ʁəmiʁwatɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tɔ̃ re.mi.roi.tons°
remiroitâmes /ʁəmiʁwatam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tam re.mi.roi.tâme°s°
remiroitât /ʁəmiʁwata/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.mi.ʁwa.ta re.mi.roi.tât°
remiroitâtes /ʁəmiʁwatat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tat re.mi.roi.tâte°s°
remiroitèrent /ʁəmiʁwatɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.mi.ʁwa.tɛʁ re.mi.roi.tère°n°t°
remiroité /ʁəmiʁwate/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.mi.ʁwa.te re.mi.roi.té
remiroitée /ʁəmiʁwate/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.mi.ʁwa.te re.mi.roi.tée°
remiroitées /ʁəmiʁwate/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.mi.ʁwa.te re.mi.roi.tée°s°
remiroités /ʁəmiʁwate/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.mi.ʁwa.te re.mi.roi.tés°