rematriculer

VER — épicène

/ʁəmatʁikyle/

Syllabes : ʁə.ma.tʁi.ky.le Orthocode : re.ma.tri.cu.ler

Définitions

  1. 1. Matriculer à nouveau.
    Sur Vaud, ils veulent rien savoir pour le rematriculer

Étymologie

De matriculer, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rematricula /ʁəmatʁikyla/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.la re.ma.tri.cu.la
rematriculai /ʁəmatʁikylɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.lɛ re.ma.tri.cu.lai
rematriculaient /ʁəmatʁikylɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lɛ re.ma.tri.cu.laie°n°t°
rematriculais /ʁəmatʁikylɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.lɛ re.ma.tri.cu.lais°
rematriculais /ʁəmatʁikylɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.lɛ re.ma.tri.cu.lais°
rematriculait /ʁəmatʁikylɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.lɛ re.ma.tri.cu.lait°
rematriculant /ʁəmatʁikylɑ̃/ participe, present ʁə.ma.tʁi.ky.lɑ̃ re.ma.tri.cu.lant°
rematriculas /ʁəmatʁikyla/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.la re.ma.tri.cu.las°
rematriculasse /ʁəmatʁikylas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.las re.ma.tri.cu.lasse°
rematriculassent /ʁəmatʁikylas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.las re.ma.tri.cu.lasse°n°t°
rematriculasses /ʁəmatʁikylas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.las re.ma.tri.cu.lasse°s°
rematriculassiez /ʁəmatʁikylasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.la.sje re.ma.tri.cu.la.ssiez
rematriculassions /ʁəmatʁikylasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.la.sjɔ̃ re.ma.tri.cu.la.ssions°
rematricule /ʁəmatʁikyl/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.kyl re.ma.tri.cule°
rematricule /ʁəmatʁikyl/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.kyl re.ma.tri.cule°
rematricule /ʁəmatʁikyl/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.kyl re.ma.tri.cule°
rematricule /ʁəmatʁikyl/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.kyl re.ma.tri.cule°
rematricule /ʁəmatʁikyl/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.kyl re.ma.tri.cule°
rematriculent /ʁəmatʁikyl/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.kyl re.ma.tri.cule°n°t°
rematriculent /ʁəmatʁikyl/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.kyl re.ma.tri.cule°n°t°
rematriculer /ʁəmatʁikyle/ infinitif ʁə.ma.tʁi.ky.le re.ma.tri.cu.ler
rematriculera /ʁəmatʁikyləʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁa re.ma.tri.cu.le.ra
rematriculerai /ʁəmatʁikyləʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁɛ re.ma.tri.cu.le.rai
rematriculeraient /ʁəmatʁikyləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁɛ re.ma.tri.cu.le.raie°n°t°
rematriculerais /ʁəmatʁikyləʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁɛ re.ma.tri.cu.le.rais°
rematriculerais /ʁəmatʁikyləʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁɛ re.ma.tri.cu.le.rais°
rematriculerait /ʁəmatʁikyləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁɛ re.ma.tri.cu.le.rait°
rematriculeras /ʁəmatʁikyləʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁa re.ma.tri.cu.le.ras°
rematriculerez /ʁəmatʁikyləʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁe re.ma.tri.cu.le.rez
rematriculeriez /ʁəmatʁikyləʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁje re.ma.tri.cu.le.riez
rematriculerions /ʁəmatʁikyləʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁjɔ̃ re.ma.tri.cu.le.rions°
rematriculerons /ʁəmatʁikyləʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁɔ̃ re.ma.tri.cu.le.rons°
rematriculeront /ʁəmatʁikyləʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lə.ʁɔ̃ re.ma.tri.cu.le.ront°
rematricules /ʁəmatʁikyl/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.kyl re.ma.tri.cule°s°
rematricules /ʁəmatʁikyl/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.kyl re.ma.tri.cule°s°
rematriculez /ʁəmatʁikyle/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.le re.ma.tri.cu.lez
rematriculez /ʁəmatʁikyle/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.le re.ma.tri.cu.lez
rematriculiez /ʁəmatʁikylje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lje re.ma.tri.cu.liez
rematriculiez /ʁəmatʁikylje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lje re.ma.tri.cu.liez
rematriculions /ʁəmatʁikyljɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.ljɔ̃ re.ma.tri.cu.lions°
rematriculions /ʁəmatʁikyljɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.ljɔ̃ re.ma.tri.cu.lions°
rematriculons /ʁəmatʁikylɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lɔ̃ re.ma.tri.cu.lons°
rematriculons /ʁəmatʁikylɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lɔ̃ re.ma.tri.cu.lons°
rematriculâmes /ʁəmatʁikylam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lam re.ma.tri.cu.lâme°s°
rematriculât /ʁəmatʁikyla/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁi.ky.la re.ma.tri.cu.lât°
rematriculâtes /ʁəmatʁikylat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lat re.ma.tri.cu.lâte°s°
rematriculèrent /ʁəmatʁikylɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁi.ky.lɛʁ re.ma.tri.cu.lère°n°t°
rematriculé /ʁəmatʁikyle/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ma.tʁi.ky.le re.ma.tri.cu.lé
rematriculée /ʁəmatʁikyle/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ma.tʁi.ky.le re.ma.tri.cu.lée°
rematriculées /ʁəmatʁikyle/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ma.tʁi.ky.le re.ma.tri.cu.lée°s°
rematriculés /ʁəmatʁikyle/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ma.tʁi.ky.le re.ma.tri.cu.lés°