remaronner

VER — épicène

/ʁəmaʁone/

Syllabes : ʁə.ma.ʁo.ne Orthocode : re.ma.ro.nner

Définitions

  1. 1. Maronner à nouveau.
    En courant sur lui à ce moment là, vous pourrez le remaronner avant qu'il ne retouche le sol.

Étymologie

De maronner, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
remaronna /ʁəmaʁona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.na re.ma.ro.nna
remaronnai /ʁəmaʁonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.nɛ re.ma.ro.nnai
remaronnaient /ʁəmaʁonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.nɛ re.ma.ro.nnaie°n°t°
remaronnais /ʁəmaʁonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.nɛ re.ma.ro.nnais°
remaronnais /ʁəmaʁonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.nɛ re.ma.ro.nnais°
remaronnait /ʁəmaʁonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.nɛ re.ma.ro.nnait°
remaronnant /ʁəmaʁonɑ̃/ participe, present ʁə.ma.ʁo.nɑ̃ re.ma.ro.nnant°
remaronnas /ʁəmaʁona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.na re.ma.ro.nnas°
remaronnasse /ʁəmaʁonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.nas re.ma.ro.nnasse°
remaronnassent /ʁəmaʁonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.nas re.ma.ro.nnasse°n°t°
remaronnasses /ʁəmaʁonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.nas re.ma.ro.nnasse°s°
remaronnassiez /ʁəmaʁonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.na.sje re.ma.ro.nna.ssiez
remaronnassions /ʁəmaʁonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.na.sjɔ̃ re.ma.ro.nna.ssions°
remaronne /ʁəmaʁɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔn re.ma.ronne°
remaronne /ʁəmaʁɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔn re.ma.ronne°
remaronne /ʁəmaʁɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔn re.ma.ronne°
remaronne /ʁəmaʁɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔn re.ma.ronne°
remaronne /ʁəmaʁɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔn re.ma.ronne°
remaronnent /ʁəmaʁɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔn re.ma.ronne°n°t°
remaronnent /ʁəmaʁɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔn re.ma.ronne°n°t°
remaronner /ʁəmaʁone/ infinitif ʁə.ma.ʁo.ne re.ma.ro.nner
remaronnera /ʁəmaʁɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁa re.ma.ro.nne.ra
remaronnerai /ʁəmaʁɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁɛ re.ma.ro.nne.rai
remaronneraient /ʁəmaʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁɛ re.ma.ro.nne.raie°n°t°
remaronnerais /ʁəmaʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁɛ re.ma.ro.nne.rais°
remaronnerais /ʁəmaʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁɛ re.ma.ro.nne.rais°
remaronnerait /ʁəmaʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁɛ re.ma.ro.nne.rait°
remaronneras /ʁəmaʁɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁa re.ma.ro.nne.ras°
remaronnerez /ʁəmaʁɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁe re.ma.ro.nne.rez
remaronneriez /ʁəmaʁɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁje re.ma.ro.nne.riez
remaronnerions /ʁəmaʁɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁjɔ̃ re.ma.ro.nne.rions°
remaronnerons /ʁəmaʁɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁɔ̃ re.ma.ro.nne.rons°
remaronneront /ʁəmaʁɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔ.nə.ʁɔ̃ re.ma.ro.nne.ront°
remaronnes /ʁəmaʁɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔn re.ma.ronne°s°
remaronnes /ʁəmaʁɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁɔn re.ma.ronne°s°
remaronnez /ʁəmaʁone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ne re.ma.ro.nnez
remaronnez /ʁəmaʁone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ne re.ma.ro.nnez
remaronniez /ʁəmaʁɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔ.nje re.ma.ro.nniez
remaronniez /ʁəmaʁɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔ.nje re.ma.ro.nniez
remaronnions /ʁəmaʁɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔ.njɔ̃ re.ma.ro.nnions°
remaronnions /ʁəmaʁɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁɔ.njɔ̃ re.ma.ro.nnions°
remaronnons /ʁəmaʁonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.nɔ̃ re.ma.ro.nnons°
remaronnons /ʁəmaʁonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.nɔ̃ re.ma.ro.nnons°
remaronnâmes /ʁəmaʁonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.nam re.ma.ro.nnâme°s°
remaronnât /ʁəmaʁona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.na re.ma.ro.nnât°
remaronnâtes /ʁəmaʁonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.nat re.ma.ro.nnâte°s°
remaronnèrent /ʁəmaʁonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.nɛʁ re.ma.ro.nnère°n°t°
remaronné /ʁəmaʁone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ma.ʁo.ne re.ma.ro.nné
remaronnée /ʁəmaʁone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ma.ʁo.ne re.ma.ro.nnée°
remaronnées /ʁəmaʁone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ma.ʁo.ne re.ma.ro.nnée°s°
remaronnés /ʁəmaʁone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ma.ʁo.ne re.ma.ro.nnés°