remarocaniser

VER — épicène

/ʁəmaʁokanize/

Syllabes : ʁə.ma.ʁo.ka.ni.ze Orthocode : re.ma.ro.ca.ni.ser

Définitions

  1. 1. Marocaniser à nouveau.
    Boureza, là tu as bien parlé, "REMAROCANISER" notre culture.

Étymologie

De marocaniser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
remarocanisa /ʁəmaʁokaniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.za re.ma.ro.ca.ni.sa
remarocanisai /ʁəmaʁokanizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zɛ re.ma.ro.ca.ni.sai
remarocanisaient /ʁəmaʁokanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zɛ re.ma.ro.ca.ni.saie°n°t°
remarocanisais /ʁəmaʁokanizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zɛ re.ma.ro.ca.ni.sais°
remarocanisais /ʁəmaʁokanizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zɛ re.ma.ro.ca.ni.sais°
remarocanisait /ʁəmaʁokanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zɛ re.ma.ro.ca.ni.sait°
remarocanisant /ʁəmaʁokanizɑ̃/ participe, present ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zɑ̃ re.ma.ro.ca.ni.sant°
remarocanisas /ʁəmaʁokaniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.za re.ma.ro.ca.ni.sas°
remarocanisasse /ʁəmaʁokanizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zas re.ma.ro.ca.ni.sasse°
remarocanisassent /ʁəmaʁokanizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zas re.ma.ro.ca.ni.sasse°n°t°
remarocanisasses /ʁəmaʁokanizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zas re.ma.ro.ca.ni.sasse°s°
remarocanisassiez /ʁəmaʁokanizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.za.sje re.ma.ro.ca.ni.sa.ssiez
remarocanisassions /ʁəmaʁokanizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.za.sjɔ̃ re.ma.ro.ca.ni.sa.ssions°
remarocanise /ʁəmaʁokaniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.niz re.ma.ro.ca.nise°
remarocanise /ʁəmaʁokaniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.niz re.ma.ro.ca.nise°
remarocanise /ʁəmaʁokaniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.niz re.ma.ro.ca.nise°
remarocanise /ʁəmaʁokaniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.niz re.ma.ro.ca.nise°
remarocanise /ʁəmaʁokaniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.niz re.ma.ro.ca.nise°
remarocanisent /ʁəmaʁokaniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.niz re.ma.ro.ca.nise°n°t°
remarocanisent /ʁəmaʁokaniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.niz re.ma.ro.ca.nise°n°t°
remarocaniser /ʁəmaʁokanize/ infinitif ʁə.ma.ʁo.ka.ni.ze re.ma.ro.ca.ni.ser
remarocanisera /ʁəmaʁokanizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁa re.ma.ro.ca.ni.se.ra
remarocaniserai /ʁəmaʁokanizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɛ re.ma.ro.ca.ni.se.rai
remarocaniseraient /ʁəmaʁokanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɛ re.ma.ro.ca.ni.se.raie°n°t°
remarocaniserais /ʁəmaʁokanizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɛ re.ma.ro.ca.ni.se.rais°
remarocaniserais /ʁəmaʁokanizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɛ re.ma.ro.ca.ni.se.rais°
remarocaniserait /ʁəmaʁokanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɛ re.ma.ro.ca.ni.se.rait°
remarocaniseras /ʁəmaʁokanizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁa re.ma.ro.ca.ni.se.ras°
remarocaniserez /ʁəmaʁokanizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁe re.ma.ro.ca.ni.se.rez
remarocaniseriez /ʁəmaʁokanizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁje re.ma.ro.ca.ni.se.riez
remarocaniserions /ʁəmaʁokanizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁjɔ̃ re.ma.ro.ca.ni.se.rions°
remarocaniserons /ʁəmaʁokanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɔ̃ re.ma.ro.ca.ni.se.rons°
remarocaniseront /ʁəmaʁokanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zə.ʁɔ̃ re.ma.ro.ca.ni.se.ront°
remarocanises /ʁəmaʁokaniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.niz re.ma.ro.ca.nise°s°
remarocanises /ʁəmaʁokaniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.niz re.ma.ro.ca.nise°s°
remarocanisez /ʁəmaʁokanize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.ze re.ma.ro.ca.ni.sez
remarocanisez /ʁəmaʁokanize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.ze re.ma.ro.ca.ni.sez
remarocanisiez /ʁəmaʁokanizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zje re.ma.ro.ca.ni.siez
remarocanisiez /ʁəmaʁokanizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zje re.ma.ro.ca.ni.siez
remarocanisions /ʁəmaʁokanizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zjɔ̃ re.ma.ro.ca.ni.sions°
remarocanisions /ʁəmaʁokanizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zjɔ̃ re.ma.ro.ca.ni.sions°
remarocanisons /ʁəmaʁokanizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zɔ̃ re.ma.ro.ca.ni.sons°
remarocanisons /ʁəmaʁokanizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zɔ̃ re.ma.ro.ca.ni.sons°
remarocanisâmes /ʁəmaʁokanizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zam re.ma.ro.ca.ni.sâme°s°
remarocanisât /ʁəmaʁokaniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.ʁo.ka.ni.za re.ma.ro.ca.ni.sât°
remarocanisâtes /ʁəmaʁokanizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zat re.ma.ro.ca.ni.sâte°s°
remarocanisèrent /ʁəmaʁokanizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ʁo.ka.ni.zɛʁ re.ma.ro.ca.ni.sère°n°t°
remarocanisé /ʁəmaʁokanize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ma.ʁo.ka.ni.ze re.ma.ro.ca.ni.sé
remarocanisée /ʁəmaʁokanize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ma.ʁo.ka.ni.ze re.ma.ro.ca.ni.sée°
remarocanisées /ʁəmaʁokanize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ma.ʁo.ka.ni.ze re.ma.ro.ca.ni.sée°s°
remarocanisés /ʁəmaʁokanize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ma.ʁo.ka.ni.ze re.ma.ro.ca.ni.sés°