remarmonner

VER — épicène

/ʁəmaʁmone/

Syllabes : ʁə.maʁ.mo.ne Orthocode : re.mar.mo.nner

Définitions

  1. 1. Marmonner à nouveau.

Étymologie

De marmonner, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
remarmonna /ʁəmaʁmona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.maʁ.mo.na re.mar.mo.nna
remarmonnai /ʁəmaʁmonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.maʁ.mo.nɛ re.mar.mo.nnai
remarmonnaient /ʁəmaʁmonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.maʁ.mo.nɛ re.mar.mo.nnaie°n°t°
remarmonnais /ʁəmaʁmonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.maʁ.mo.nɛ re.mar.mo.nnais°
remarmonnais /ʁəmaʁmonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.maʁ.mo.nɛ re.mar.mo.nnais°
remarmonnait /ʁəmaʁmonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.maʁ.mo.nɛ re.mar.mo.nnait°
remarmonnant /ʁəmaʁmonɑ̃/ participe, present ʁə.maʁ.mo.nɑ̃ re.mar.mo.nnant°
remarmonnas /ʁəmaʁmona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.maʁ.mo.na re.mar.mo.nnas°
remarmonnasse /ʁəmaʁmonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.maʁ.mo.nas re.mar.mo.nnasse°
remarmonnassent /ʁəmaʁmonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.maʁ.mo.nas re.mar.mo.nnasse°n°t°
remarmonnasses /ʁəmaʁmonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.maʁ.mo.nas re.mar.mo.nnasse°s°
remarmonnassiez /ʁəmaʁmonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.maʁ.mo.na.sje re.mar.mo.nna.ssiez
remarmonnassions /ʁəmaʁmonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.maʁ.mo.na.sjɔ̃ re.mar.mo.nna.ssions°
remarmonne /ʁəmaʁmɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔn re.mar.monne°
remarmonne /ʁəmaʁmɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔn re.mar.monne°
remarmonne /ʁəmaʁmɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔn re.mar.monne°
remarmonne /ʁəmaʁmɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔn re.mar.monne°
remarmonne /ʁəmaʁmɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔn re.mar.monne°
remarmonnent /ʁəmaʁmɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔn re.mar.monne°n°t°
remarmonnent /ʁəmaʁmɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔn re.mar.monne°n°t°
remarmonner /ʁəmaʁmone/ infinitif ʁə.maʁ.mo.ne re.mar.mo.nner
remarmonnera /ʁəmaʁmɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁa re.mar.mo.nne.ra
remarmonnerai /ʁəmaʁmɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁɛ re.mar.mo.nne.rai
remarmonneraient /ʁəmaʁmɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁɛ re.mar.mo.nne.raie°n°t°
remarmonnerais /ʁəmaʁmɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁɛ re.mar.mo.nne.rais°
remarmonnerais /ʁəmaʁmɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁɛ re.mar.mo.nne.rais°
remarmonnerait /ʁəmaʁmɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁɛ re.mar.mo.nne.rait°
remarmonneras /ʁəmaʁmɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁa re.mar.mo.nne.ras°
remarmonnerez /ʁəmaʁmɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁe re.mar.mo.nne.rez
remarmonneriez /ʁəmaʁmɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁje re.mar.mo.nne.riez
remarmonnerions /ʁəmaʁmɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁjɔ̃ re.mar.mo.nne.rions°
remarmonnerons /ʁəmaʁmɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁɔ̃ re.mar.mo.nne.rons°
remarmonneront /ʁəmaʁmɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔ.nə.ʁɔ̃ re.mar.mo.nne.ront°
remarmonnes /ʁəmaʁmɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔn re.mar.monne°s°
remarmonnes /ʁəmaʁmɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.maʁ.mɔn re.mar.monne°s°
remarmonnez /ʁəmaʁmone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.maʁ.mo.ne re.mar.mo.nnez
remarmonnez /ʁəmaʁmone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.maʁ.mo.ne re.mar.mo.nnez
remarmonniez /ʁəmaʁmɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔ.nje re.mar.mo.nniez
remarmonniez /ʁəmaʁmɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔ.nje re.mar.mo.nniez
remarmonnions /ʁəmaʁmɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔ.njɔ̃ re.mar.mo.nnions°
remarmonnions /ʁəmaʁmɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.maʁ.mɔ.njɔ̃ re.mar.mo.nnions°
remarmonnons /ʁəmaʁmonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.maʁ.mo.nɔ̃ re.mar.mo.nnons°
remarmonnons /ʁəmaʁmonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.maʁ.mo.nɔ̃ re.mar.mo.nnons°
remarmonnâmes /ʁəmaʁmonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.maʁ.mo.nam re.mar.mo.nnâme°s°
remarmonnât /ʁəmaʁmona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.maʁ.mo.na re.mar.mo.nnât°
remarmonnâtes /ʁəmaʁmonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.maʁ.mo.nat re.mar.mo.nnâte°s°
remarmonnèrent /ʁəmaʁmonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.maʁ.mo.nɛʁ re.mar.mo.nnère°n°t°
remarmonné /ʁəmaʁmone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.maʁ.mo.ne re.mar.mo.nné
remarmonnée /ʁəmaʁmone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.maʁ.mo.ne re.mar.mo.nnée°
remarmonnées /ʁəmaʁmone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.maʁ.mo.ne re.mar.mo.nnée°s°
remarmonnés /ʁəmaʁmone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.maʁ.mo.ne re.mar.mo.nnés°