remaniérer

VER — épicène

/ʁəmanjeʁe/

Syllabes : ʁə.ma.nje.ʁe Orthocode : re.ma.nié.rer

Définitions

  1. 1. Maniérer à nouveau.
    Mon but n'est pas de gâcher d'histoires, ni de tout remaniérer.

Étymologie

De maniérer, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
remanière /ʁəmanjɛʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.njɛʁ re.ma.nière°
remanière /ʁəmanjɛʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.njɛʁ re.ma.nière°
remanière /ʁəmanjɛʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.njɛʁ re.ma.nière°
remanière /ʁəmanjɛʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.njɛʁ re.ma.nière°
remanière /ʁəmanjɛʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.njɛʁ re.ma.nière°
remanièrent /ʁəmanjɛʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.njɛʁ re.ma.nière°n°t°
remanièrent /ʁəmanjɛʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.njɛʁ re.ma.nière°n°t°
remanièrera /ʁəmanjɛʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁa re.ma.niè.re.ra
remanièrerai /ʁəmanjɛʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁɛ re.ma.niè.re.rai
remanièreraient /ʁəmanjɛʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁɛ re.ma.niè.re.raie°n°t°
remanièrerais /ʁəmanjɛʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁɛ re.ma.niè.re.rais°
remanièrerais /ʁəmanjɛʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁɛ re.ma.niè.re.rais°
remanièrerait /ʁəmanjɛʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁɛ re.ma.niè.re.rait°
remanièreras /ʁəmanjɛʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁa re.ma.niè.re.ras°
remanièrerez /ʁəmanjɛʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁe re.ma.niè.re.rez
remanièreriez /ʁəmanjɛʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁje re.ma.niè.re.riez
remanièrerions /ʁəmanjɛʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁjɔ̃ re.ma.niè.re.rions°
remanièrerons /ʁəmanjɛʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁɔ̃ re.ma.niè.re.rons°
remanièreront /ʁəmanjɛʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ma.njɛ.ʁə.ʁɔ̃ re.ma.niè.re.ront°
remanières /ʁəmanjɛʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.njɛʁ re.ma.nière°s°
remanières /ʁəmanjɛʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.njɛʁ re.ma.nière°s°
remaniéra /ʁəmanjeʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ma.nje.ʁa re.ma.nié.ra
remaniérai /ʁəmanjeʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ma.nje.ʁɛ re.ma.nié.rai
remaniéraient /ʁəmanjeʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁɛ re.ma.nié.raie°n°t°
remaniérais /ʁəmanjeʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.nje.ʁɛ re.ma.nié.rais°
remaniérais /ʁəmanjeʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.nje.ʁɛ re.ma.nié.rais°
remaniérait /ʁəmanjeʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.nje.ʁɛ re.ma.nié.rait°
remaniérant /ʁəmanjeʁɑ̃/ participe, present ʁə.ma.nje.ʁɑ̃ re.ma.nié.rant°
remaniéras /ʁəmanjeʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ma.nje.ʁa re.ma.nié.ras°
remaniérasse /ʁəmanjeʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.nje.ʁas re.ma.nié.rasse°
remaniérassent /ʁəmanjeʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁas re.ma.nié.rasse°n°t°
remaniérasses /ʁəmanjeʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.nje.ʁas re.ma.nié.rasse°s°
remaniérassiez /ʁəmanjeʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁa.sje re.ma.nié.ra.ssiez
remaniérassions /ʁəmanjeʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁa.sjɔ̃ re.ma.nié.ra.ssions°
remaniérer /ʁəmanjeʁe/ infinitif ʁə.ma.nje.ʁe re.ma.nié.rer
remaniérez /ʁəmanjeʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁe re.ma.nié.rez
remaniérez /ʁəmanjeʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁe re.ma.nié.rez
remaniériez /ʁəmanjeʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁje re.ma.nié.riez
remaniériez /ʁəmanjeʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁje re.ma.nié.riez
remaniérions /ʁəmanjeʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁjɔ̃ re.ma.nié.rions°
remaniérions /ʁəmanjeʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁjɔ̃ re.ma.nié.rions°
remaniérons /ʁəmanjeʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁɔ̃ re.ma.nié.rons°
remaniérons /ʁəmanjeʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁɔ̃ re.ma.nié.rons°
remaniérâmes /ʁəmanjeʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁam re.ma.nié.râme°s°
remaniérât /ʁəmanjeʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.nje.ʁa re.ma.nié.rât°
remaniérâtes /ʁəmanjeʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁat re.ma.nié.râte°s°
remaniérèrent /ʁəmanjeʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ma.nje.ʁɛʁ re.ma.nié.rère°n°t°
remaniéré /ʁəmanjeʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ma.nje.ʁe re.ma.nié.ré
remaniérée /ʁəmanjeʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ma.nje.ʁe re.ma.nié.rée°
remaniérées /ʁəmanjeʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ma.nje.ʁe re.ma.nié.rée°s°
remaniérés /ʁəmanjeʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ma.nje.ʁe re.ma.nié.rés°