remacaroniser

VER — épicène

/ʁəmakaʁonize/

Syllabes : ʁə.ma.ka.ʁo.ni.ze Orthocode : re.ma.ca.ro.ni.ser

Définitions

  1. 1. Macaroniser à nouveau.
    C’est une certaine sorte de pratique estudiantine, bien connue, parodier le latin, faire du macaronique, « remacaroniser » le latin ou le langage vulgaire.

Étymologie

De macaroniser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
remacaronisa /ʁəmakaʁoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.za re.ma.ca.ro.ni.sa
remacaronisai /ʁəmakaʁonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zɛ re.ma.ca.ro.ni.sai
remacaronisaient /ʁəmakaʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zɛ re.ma.ca.ro.ni.saie°n°t°
remacaronisais /ʁəmakaʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zɛ re.ma.ca.ro.ni.sais°
remacaronisais /ʁəmakaʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zɛ re.ma.ca.ro.ni.sais°
remacaronisait /ʁəmakaʁonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zɛ re.ma.ca.ro.ni.sait°
remacaronisant /ʁəmakaʁonizɑ̃/ participe, present ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zɑ̃ re.ma.ca.ro.ni.sant°
remacaronisas /ʁəmakaʁoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.za re.ma.ca.ro.ni.sas°
remacaronisasse /ʁəmakaʁonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zas re.ma.ca.ro.ni.sasse°
remacaronisassent /ʁəmakaʁonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zas re.ma.ca.ro.ni.sasse°n°t°
remacaronisasses /ʁəmakaʁonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zas re.ma.ca.ro.ni.sasse°s°
remacaronisassiez /ʁəmakaʁonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.za.sje re.ma.ca.ro.ni.sa.ssiez
remacaronisassions /ʁəmakaʁonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.za.sjɔ̃ re.ma.ca.ro.ni.sa.ssions°
remacaronise /ʁəmakaʁoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.niz re.ma.ca.ro.nise°
remacaronise /ʁəmakaʁoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.niz re.ma.ca.ro.nise°
remacaronise /ʁəmakaʁoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.niz re.ma.ca.ro.nise°
remacaronise /ʁəmakaʁoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.niz re.ma.ca.ro.nise°
remacaronise /ʁəmakaʁoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.niz re.ma.ca.ro.nise°
remacaronisent /ʁəmakaʁoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.niz re.ma.ca.ro.nise°n°t°
remacaronisent /ʁəmakaʁoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.niz re.ma.ca.ro.nise°n°t°
remacaroniser /ʁəmakaʁonize/ infinitif ʁə.ma.ka.ʁo.ni.ze re.ma.ca.ro.ni.ser
remacaronisera /ʁəmakaʁonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁa re.ma.ca.ro.ni.se.ra
remacaroniserai /ʁəmakaʁonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁɛ re.ma.ca.ro.ni.se.rai
remacaroniseraient /ʁəmakaʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁɛ re.ma.ca.ro.ni.se.raie°n°t°
remacaroniserais /ʁəmakaʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁɛ re.ma.ca.ro.ni.se.rais°
remacaroniserais /ʁəmakaʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁɛ re.ma.ca.ro.ni.se.rais°
remacaroniserait /ʁəmakaʁonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁɛ re.ma.ca.ro.ni.se.rait°
remacaroniseras /ʁəmakaʁonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁa re.ma.ca.ro.ni.se.ras°
remacaroniserez /ʁəmakaʁonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁe re.ma.ca.ro.ni.se.rez
remacaroniseriez /ʁəmakaʁonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁje re.ma.ca.ro.ni.se.riez
remacaroniserions /ʁəmakaʁonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁjɔ̃ re.ma.ca.ro.ni.se.rions°
remacaroniserons /ʁəmakaʁonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁɔ̃ re.ma.ca.ro.ni.se.rons°
remacaroniseront /ʁəmakaʁonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zə.ʁɔ̃ re.ma.ca.ro.ni.se.ront°
remacaronises /ʁəmakaʁoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.niz re.ma.ca.ro.nise°s°
remacaronises /ʁəmakaʁoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.niz re.ma.ca.ro.nise°s°
remacaronisez /ʁəmakaʁonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.ze re.ma.ca.ro.ni.sez
remacaronisez /ʁəmakaʁonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.ze re.ma.ca.ro.ni.sez
remacaronisiez /ʁəmakaʁonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zje re.ma.ca.ro.ni.siez
remacaronisiez /ʁəmakaʁonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zje re.ma.ca.ro.ni.siez
remacaronisions /ʁəmakaʁonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zjɔ̃ re.ma.ca.ro.ni.sions°
remacaronisions /ʁəmakaʁonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zjɔ̃ re.ma.ca.ro.ni.sions°
remacaronisons /ʁəmakaʁonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zɔ̃ re.ma.ca.ro.ni.sons°
remacaronisons /ʁəmakaʁonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zɔ̃ re.ma.ca.ro.ni.sons°
remacaronisâmes /ʁəmakaʁonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zam re.ma.ca.ro.ni.sâme°s°
remacaronisât /ʁəmakaʁoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.ka.ʁo.ni.za re.ma.ca.ro.ni.sât°
remacaronisâtes /ʁəmakaʁonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zat re.ma.ca.ro.ni.sâte°s°
remacaronisèrent /ʁəmakaʁonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ma.ka.ʁo.ni.zɛʁ re.ma.ca.ro.ni.sère°n°t°
remacaronisé /ʁəmakaʁonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ma.ka.ʁo.ni.ze re.ma.ca.ro.ni.sé
remacaronisée /ʁəmakaʁonize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ma.ka.ʁo.ni.ze re.ma.ca.ro.ni.sée°
remacaronisées /ʁəmakaʁonize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ma.ka.ʁo.ni.ze re.ma.ca.ro.ni.sée°s°
remacaronisés /ʁəmakaʁonize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ma.ka.ʁo.ni.ze re.ma.ca.ro.ni.sés°