relutiner

VER — épicène

/ʁəlytine/

Syllabes : ʁə.ly.ti.ne Orthocode : re.lu.ti.ner

Définitions

  1. 1. Lutiner à nouveau.
    Capricorne célèbre : Al Capone, House donc et une ex belette que je rêve de relutiner ! oups !

Étymologie

De lutiner, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
relutina /ʁəlytina/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ly.ti.na re.lu.ti.na
relutinai /ʁəlytinɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ly.ti.nɛ re.lu.ti.nai
relutinaient /ʁəlytinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nɛ re.lu.ti.naie°n°t°
relutinais /ʁəlytinɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ly.ti.nɛ re.lu.ti.nais°
relutinais /ʁəlytinɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ly.ti.nɛ re.lu.ti.nais°
relutinait /ʁəlytinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ly.ti.nɛ re.lu.ti.nait°
relutinant /ʁəlytinɑ̃/ participe, present ʁə.ly.ti.nɑ̃ re.lu.ti.nant°
relutinas /ʁəlytina/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ly.ti.na re.lu.ti.nas°
relutinasse /ʁəlytinas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ly.ti.nas re.lu.ti.nasse°
relutinassent /ʁəlytinas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nas re.lu.ti.nasse°n°t°
relutinasses /ʁəlytinas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ly.ti.nas re.lu.ti.nasse°s°
relutinassiez /ʁəlytinasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ly.ti.na.sje re.lu.ti.na.ssiez
relutinassions /ʁəlytinasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ly.ti.na.sjɔ̃ re.lu.ti.na.ssions°
relutine /ʁəlytin/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ly.tin re.lu.tine°
relutine /ʁəlytin/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ly.tin re.lu.tine°
relutine /ʁəlytin/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ly.tin re.lu.tine°
relutine /ʁəlytin/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ly.tin re.lu.tine°
relutine /ʁəlytin/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ly.tin re.lu.tine°
relutinent /ʁəlytin/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ly.tin re.lu.tine°n°t°
relutinent /ʁəlytin/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ly.tin re.lu.tine°n°t°
relutiner /ʁəlytine/ infinitif ʁə.ly.ti.ne re.lu.ti.ner
relutinera /ʁəlytinəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ly.ti.nə.ʁa re.lu.ti.ne.ra
relutinerai /ʁəlytinəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ly.ti.nə.ʁɛ re.lu.ti.ne.rai
relutineraient /ʁəlytinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nə.ʁɛ re.lu.ti.ne.raie°n°t°
relutinerais /ʁəlytinəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ly.ti.nə.ʁɛ re.lu.ti.ne.rais°
relutinerais /ʁəlytinəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ly.ti.nə.ʁɛ re.lu.ti.ne.rais°
relutinerait /ʁəlytinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ly.ti.nə.ʁɛ re.lu.ti.ne.rait°
relutineras /ʁəlytinəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ly.ti.nə.ʁa re.lu.ti.ne.ras°
relutinerez /ʁəlytinəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nə.ʁe re.lu.ti.ne.rez
relutineriez /ʁəlytinəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nə.ʁje re.lu.ti.ne.riez
relutinerions /ʁəlytinəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nə.ʁjɔ̃ re.lu.ti.ne.rions°
relutinerons /ʁəlytinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nə.ʁɔ̃ re.lu.ti.ne.rons°
relutineront /ʁəlytinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nə.ʁɔ̃ re.lu.ti.ne.ront°
relutines /ʁəlytin/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ly.tin re.lu.tine°s°
relutines /ʁəlytin/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ly.tin re.lu.tine°s°
relutinez /ʁəlytine/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ly.ti.ne re.lu.ti.nez
relutinez /ʁəlytine/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ly.ti.ne re.lu.ti.nez
relutiniez /ʁəlytinje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nje re.lu.ti.niez
relutiniez /ʁəlytinje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nje re.lu.ti.niez
relutinions /ʁəlytinjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ly.ti.njɔ̃ re.lu.ti.nions°
relutinions /ʁəlytinjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ly.ti.njɔ̃ re.lu.ti.nions°
relutinons /ʁəlytinɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nɔ̃ re.lu.ti.nons°
relutinons /ʁəlytinɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nɔ̃ re.lu.ti.nons°
relutinâmes /ʁəlytinam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nam re.lu.ti.nâme°s°
relutinât /ʁəlytina/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ly.ti.na re.lu.ti.nât°
relutinâtes /ʁəlytinat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nat re.lu.ti.nâte°s°
relutinèrent /ʁəlytinɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ly.ti.nɛʁ re.lu.ti.nère°n°t°
relutiné /ʁəlytine/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ly.ti.ne re.lu.ti.né
relutinée /ʁəlytine/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ly.ti.ne re.lu.ti.née°
relutinées /ʁəlytine/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ly.ti.ne re.lu.ti.née°s°
relutinés /ʁəlytine/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ly.ti.ne re.lu.ti.nés°