relobotomiser

VER — épicène

/ʁəlobotomize/

Syllabes : ʁə.lo.bo.to.mi.ze Orthocode : re.lo.bo.to.mi.ser

Définitions

  1. 1. Lobotomiser à nouveau.
    Il est à relobotomiser je pense !

Étymologie

De lobotomiser, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
relobotomisa /ʁəlobotomiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.za re.lo.bo.to.mi.sa
relobotomisai /ʁəlobotomizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zɛ re.lo.bo.to.mi.sai
relobotomisaient /ʁəlobotomizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zɛ re.lo.bo.to.mi.saie°n°t°
relobotomisais /ʁəlobotomizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zɛ re.lo.bo.to.mi.sais°
relobotomisais /ʁəlobotomizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zɛ re.lo.bo.to.mi.sais°
relobotomisait /ʁəlobotomizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zɛ re.lo.bo.to.mi.sait°
relobotomisant /ʁəlobotomizɑ̃/ participe, present ʁə.lo.bo.to.mi.zɑ̃ re.lo.bo.to.mi.sant°
relobotomisas /ʁəlobotomiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.za re.lo.bo.to.mi.sas°
relobotomisasse /ʁəlobotomizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zas re.lo.bo.to.mi.sasse°
relobotomisassent /ʁəlobotomizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zas re.lo.bo.to.mi.sasse°n°t°
relobotomisasses /ʁəlobotomizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zas re.lo.bo.to.mi.sasse°s°
relobotomisassiez /ʁəlobotomizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.za.sje re.lo.bo.to.mi.sa.ssiez
relobotomisassions /ʁəlobotomizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.za.sjɔ̃ re.lo.bo.to.mi.sa.ssions°
relobotomise /ʁəlobotomiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.miz re.lo.bo.to.mise°
relobotomise /ʁəlobotomiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.miz re.lo.bo.to.mise°
relobotomise /ʁəlobotomiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.miz re.lo.bo.to.mise°
relobotomise /ʁəlobotomiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.miz re.lo.bo.to.mise°
relobotomise /ʁəlobotomiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.miz re.lo.bo.to.mise°
relobotomisent /ʁəlobotomiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.miz re.lo.bo.to.mise°n°t°
relobotomisent /ʁəlobotomiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.miz re.lo.bo.to.mise°n°t°
relobotomiser /ʁəlobotomize/ infinitif ʁə.lo.bo.to.mi.ze re.lo.bo.to.mi.ser
relobotomisera /ʁəlobotomizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁa re.lo.bo.to.mi.se.ra
relobotomiserai /ʁəlobotomizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁɛ re.lo.bo.to.mi.se.rai
relobotomiseraient /ʁəlobotomizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁɛ re.lo.bo.to.mi.se.raie°n°t°
relobotomiserais /ʁəlobotomizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁɛ re.lo.bo.to.mi.se.rais°
relobotomiserais /ʁəlobotomizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁɛ re.lo.bo.to.mi.se.rais°
relobotomiserait /ʁəlobotomizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁɛ re.lo.bo.to.mi.se.rait°
relobotomiseras /ʁəlobotomizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁa re.lo.bo.to.mi.se.ras°
relobotomiserez /ʁəlobotomizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁe re.lo.bo.to.mi.se.rez
relobotomiseriez /ʁəlobotomizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁje re.lo.bo.to.mi.se.riez
relobotomiserions /ʁəlobotomizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁjɔ̃ re.lo.bo.to.mi.se.rions°
relobotomiserons /ʁəlobotomizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁɔ̃ re.lo.bo.to.mi.se.rons°
relobotomiseront /ʁəlobotomizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zə.ʁɔ̃ re.lo.bo.to.mi.se.ront°
relobotomises /ʁəlobotomiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.miz re.lo.bo.to.mise°s°
relobotomises /ʁəlobotomiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.miz re.lo.bo.to.mise°s°
relobotomisez /ʁəlobotomize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.ze re.lo.bo.to.mi.sez
relobotomisez /ʁəlobotomize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.ze re.lo.bo.to.mi.sez
relobotomisiez /ʁəlobotomizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zje re.lo.bo.to.mi.siez
relobotomisiez /ʁəlobotomizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zje re.lo.bo.to.mi.siez
relobotomisions /ʁəlobotomizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zjɔ̃ re.lo.bo.to.mi.sions°
relobotomisions /ʁəlobotomizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zjɔ̃ re.lo.bo.to.mi.sions°
relobotomisons /ʁəlobotomizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zɔ̃ re.lo.bo.to.mi.sons°
relobotomisons /ʁəlobotomizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zɔ̃ re.lo.bo.to.mi.sons°
relobotomisâmes /ʁəlobotomizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zam re.lo.bo.to.mi.sâme°s°
relobotomisât /ʁəlobotomiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.lo.bo.to.mi.za re.lo.bo.to.mi.sât°
relobotomisâtes /ʁəlobotomizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zat re.lo.bo.to.mi.sâte°s°
relobotomisèrent /ʁəlobotomizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.lo.bo.to.mi.zɛʁ re.lo.bo.to.mi.sère°n°t°
relobotomisé /ʁəlobotomize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.lo.bo.to.mi.ze re.lo.bo.to.mi.sé
relobotomisée /ʁəlobotomize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.lo.bo.to.mi.ze re.lo.bo.to.mi.sée°
relobotomisées /ʁəlobotomize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.lo.bo.to.mi.ze re.lo.bo.to.mi.sée°s°
relobotomisés /ʁəlobotomize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.lo.bo.to.mi.ze re.lo.bo.to.mi.sés°