VER — épicène
/ʁəliɡatyʁe/
Syllabes : ʁə.li.ɡa.ty.ʁe
Orthocode : re.li.ga.tu.rer
Définitions
-
1.
Ligaturer à nouveau.
Il a beaucoup poussé et il a donc fallu entièrement le religaturer.
Étymologie
De ligaturer, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| religatura | /ʁəliɡatyʁa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁa | re.li.ga.tu.ra |
| religaturai | /ʁəliɡatyʁɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁɛ | re.li.ga.tu.rai |
| religaturaient | /ʁəliɡatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁɛ | re.li.ga.tu.raie°n°t° |
| religaturais | /ʁəliɡatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁɛ | re.li.ga.tu.rais° |
| religaturais | /ʁəliɡatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁɛ | re.li.ga.tu.rais° |
| religaturait | /ʁəliɡatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁɛ | re.li.ga.tu.rait° |
| religaturant | /ʁəliɡatyʁɑ̃/ | participe, present | ʁə.li.ɡa.ty.ʁɑ̃ | re.li.ga.tu.rant° |
| religaturas | /ʁəliɡatyʁa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁa | re.li.ga.tu.ras° |
| religaturasse | /ʁəliɡatyʁas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁas | re.li.ga.tu.rasse° |
| religaturassent | /ʁəliɡatyʁas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁas | re.li.ga.tu.rasse°n°t° |
| religaturasses | /ʁəliɡatyʁas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁas | re.li.ga.tu.rasse°s° |
| religaturassiez | /ʁəliɡatyʁasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁa.sje | re.li.ga.tu.ra.ssiez |
| religaturassions | /ʁəliɡatyʁasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁa.sjɔ̃ | re.li.ga.tu.ra.ssions° |
| religature | /ʁəliɡatyʁ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.tyʁ | re.li.ga.ture° |
| religature | /ʁəliɡatyʁ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.tyʁ | re.li.ga.ture° |
| religature | /ʁəliɡatyʁ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.tyʁ | re.li.ga.ture° |
| religature | /ʁəliɡatyʁ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.tyʁ | re.li.ga.ture° |
| religature | /ʁəliɡatyʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.tyʁ | re.li.ga.ture° |
| religaturent | /ʁəliɡatyʁ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.tyʁ | re.li.ga.ture°n°t° |
| religaturent | /ʁəliɡatyʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.tyʁ | re.li.ga.ture°n°t° |
| religaturer | /ʁəliɡatyʁe/ | infinitif | ʁə.li.ɡa.ty.ʁe | re.li.ga.tu.rer |
| religaturera | /ʁəliɡatyʁəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁa | re.li.ga.tu.re.ra |
| religaturerai | /ʁəliɡatyʁəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁɛ | re.li.ga.tu.re.rai |
| religatureraient | /ʁəliɡatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁɛ | re.li.ga.tu.re.raie°n°t° |
| religaturerais | /ʁəliɡatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁɛ | re.li.ga.tu.re.rais° |
| religaturerais | /ʁəliɡatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁɛ | re.li.ga.tu.re.rais° |
| religaturerait | /ʁəliɡatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁɛ | re.li.ga.tu.re.rait° |
| religatureras | /ʁəliɡatyʁəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁa | re.li.ga.tu.re.ras° |
| religaturerez | /ʁəliɡatyʁəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁe | re.li.ga.tu.re.rez |
| religatureriez | /ʁəliɡatyʁəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁje | re.li.ga.tu.re.riez |
| religaturerions | /ʁəliɡatyʁəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁjɔ̃ | re.li.ga.tu.re.rions° |
| religaturerons | /ʁəliɡatyʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁɔ̃ | re.li.ga.tu.re.rons° |
| religatureront | /ʁəliɡatyʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁə.ʁɔ̃ | re.li.ga.tu.re.ront° |
| religatures | /ʁəliɡatyʁ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.tyʁ | re.li.ga.ture°s° |
| religatures | /ʁəliɡatyʁ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.tyʁ | re.li.ga.ture°s° |
| religaturez | /ʁəliɡatyʁe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁe | re.li.ga.tu.rez |
| religaturez | /ʁəliɡatyʁe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁe | re.li.ga.tu.rez |
| religaturiez | /ʁəliɡatyʁje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁje | re.li.ga.tu.riez |
| religaturiez | /ʁəliɡatyʁje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁje | re.li.ga.tu.riez |
| religaturions | /ʁəliɡatyʁjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁjɔ̃ | re.li.ga.tu.rions° |
| religaturions | /ʁəliɡatyʁjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁjɔ̃ | re.li.ga.tu.rions° |
| religaturons | /ʁəliɡatyʁɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁɔ̃ | re.li.ga.tu.rons° |
| religaturons | /ʁəliɡatyʁɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁɔ̃ | re.li.ga.tu.rons° |
| religaturâmes | /ʁəliɡatyʁam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁam | re.li.ga.tu.râme°s° |
| religaturât | /ʁəliɡatyʁa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.li.ɡa.ty.ʁa | re.li.ga.tu.rât° |
| religaturâtes | /ʁəliɡatyʁat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁat | re.li.ga.tu.râte°s° |
| religaturèrent | /ʁəliɡatyʁɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.li.ɡa.ty.ʁɛʁ | re.li.ga.tu.rère°n°t° |
| religaturé | /ʁəliɡatyʁe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.li.ɡa.ty.ʁe | re.li.ga.tu.ré |
| religaturée | /ʁəliɡatyʁe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.li.ɡa.ty.ʁe | re.li.ga.tu.rée° |
| religaturées | /ʁəliɡatyʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.li.ɡa.ty.ʁe | re.li.ga.tu.rée°s° |
| religaturés | /ʁəliɡatyʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.li.ɡa.ty.ʁe | re.li.ga.tu.rés° |