VER — masculin
/ʁəlevite/
Syllabes : ʁə.le.vi.te
Orthocode : re.lé.vi.ter
Définitions
-
1.
Léviter à nouveau.
-Danger public ! S’écria Anna Diggory au fond de la salle, tandis qu’elle faisait reléviter une boule d’eau compacte.
Étymologie
De léviter, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| relévita | /ʁəlevita/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.le.vi.ta | re.lé.vi.ta |
| relévitai | /ʁəlevitɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.le.vi.tɛ | re.lé.vi.tai |
| relévitaient | /ʁəlevitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tɛ | re.lé.vi.taie°n°t° |
| relévitais | /ʁəlevitɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.le.vi.tɛ | re.lé.vi.tais° |
| relévitais | /ʁəlevitɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.le.vi.tɛ | re.lé.vi.tais° |
| relévitait | /ʁəlevitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.le.vi.tɛ | re.lé.vi.tait° |
| relévitant | /ʁəlevitɑ̃/ | participe, present | ʁə.le.vi.tɑ̃ | re.lé.vi.tant° |
| relévitas | /ʁəlevita/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.le.vi.ta | re.lé.vi.tas° |
| relévitasse | /ʁəlevitas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.le.vi.tas | re.lé.vi.tasse° |
| relévitassent | /ʁəlevitas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tas | re.lé.vi.tasse°n°t° |
| relévitasses | /ʁəlevitas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.le.vi.tas | re.lé.vi.tasse°s° |
| relévitassiez | /ʁəlevitasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.le.vi.ta.sje | re.lé.vi.ta.ssiez |
| relévitassions | /ʁəlevitasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.le.vi.ta.sjɔ̃ | re.lé.vi.ta.ssions° |
| relévite | /ʁəlevit/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.le.vit | re.lé.vite° |
| relévite | /ʁəlevit/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.le.vit | re.lé.vite° |
| relévite | /ʁəlevit/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.le.vit | re.lé.vite° |
| relévite | /ʁəlevit/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.le.vit | re.lé.vite° |
| relévite | /ʁəlevit/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.le.vit | re.lé.vite° |
| relévitent | /ʁəlevit/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.le.vit | re.lé.vite°n°t° |
| relévitent | /ʁəlevit/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.le.vit | re.lé.vite°n°t° |
| reléviter | /ʁəlevite/ | infinitif | ʁə.le.vi.te | re.lé.vi.ter |
| relévitera | /ʁəlevitəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.le.vi.tə.ʁa | re.lé.vi.te.ra |
| reléviterai | /ʁəlevitʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.le.vi.tʁɛ | re.lé.vi.te°rai |
| reléviteraient | /ʁəlevitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tə.ʁɛ | re.lé.vi.te.raie°n°t° |
| reléviterais | /ʁəlevitəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.le.vi.tə.ʁɛ | re.lé.vi.te.rais° |
| reléviterais | /ʁəlevitəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.le.vi.tə.ʁɛ | re.lé.vi.te.rais° |
| reléviterait | /ʁəlevitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.le.vi.tə.ʁɛ | re.lé.vi.te.rait° |
| reléviteras | /ʁəlevitəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.le.vi.tə.ʁa | re.lé.vi.te.ras° |
| reléviterez | /ʁəlevitəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tə.ʁe | re.lé.vi.te.rez |
| reléviteriez | /ʁəlevitəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tə.ʁje | re.lé.vi.te.riez |
| reléviterions | /ʁəlevitəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tə.ʁjɔ̃ | re.lé.vi.te.rions° |
| reléviterons | /ʁəlevitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tə.ʁɔ̃ | re.lé.vi.te.rons° |
| reléviteront | /ʁəlevitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tə.ʁɔ̃ | re.lé.vi.te.ront° |
| relévites | /ʁəlevit/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.le.vit | re.lé.vite°s° |
| relévites | /ʁəlevit/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.le.vit | re.lé.vite°s° |
| relévitez | /ʁəlevite/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.le.vi.te | re.lé.vi.tez |
| relévitez | /ʁəlevite/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.le.vi.te | re.lé.vi.tez |
| relévitiez | /ʁəlevitje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tje | re.lé.vi.tiez |
| relévitiez | /ʁəlevitje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tje | re.lé.vi.tiez |
| relévitions | /ʁəlevitjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tjɔ̃ | re.lé.vi.tions° |
| relévitions | /ʁəlevitjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tjɔ̃ | re.lé.vi.tions° |
| relévitons | /ʁəlevitɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tɔ̃ | re.lé.vi.tons° |
| relévitons | /ʁəlevitɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tɔ̃ | re.lé.vi.tons° |
| relévitâmes | /ʁəlevitam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tam | re.lé.vi.tâme°s° |
| relévitât | /ʁəlevita/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.le.vi.ta | re.lé.vi.tât° |
| relévitâtes | /ʁəlevitat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tat | re.lé.vi.tâte°s° |
| relévitèrent | /ʁəlevitɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.le.vi.tɛʁ | re.lé.vi.tère°n°t° |
| relévité | /ʁəlevite/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.le.vi.te | re.lé.vi.té |