VER — masculin
/ʁəkote/
Syllabes : ʁə.ko.te
Orthocode : re.ko.ter
Définitions
-
1.
Koter à nouveau.
Moi j'ai hate de rekoter! — (sic)
Étymologie
De koter, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| rekota | /ʁəkota/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ta | re.ko.ta |
| rekotai | /ʁəkotɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.ko.tɛ | re.ko.tai |
| rekotaient | /ʁəkotɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.tɛ | re.ko.taie°n°t° |
| rekotais | /ʁəkotɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ko.tɛ | re.ko.tais° |
| rekotais | /ʁəkotɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ko.tɛ | re.ko.tais° |
| rekotait | /ʁəkotɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ko.tɛ | re.ko.tait° |
| rekotant | /ʁəkotɑ̃/ | participe, present | ʁə.ko.tɑ̃ | re.ko.tant° |
| rekotas | /ʁəkota/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ta | re.ko.tas° |
| rekotasse | /ʁəkotas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ko.tas | re.ko.tasse° |
| rekotassent | /ʁəkotas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.tas | re.ko.tasse°n°t° |
| rekotasses | /ʁəkotas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ko.tas | re.ko.tasse°s° |
| rekotassiez | /ʁəkotasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ta.sje | re.ko.ta.ssiez |
| rekotassions | /ʁəkotasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ta.sjɔ̃ | re.ko.ta.ssions° |
| rekote | /ʁəkɔt/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.kɔt | re.kote° |
| rekote | /ʁəkɔt/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.kɔt | re.kote° |
| rekote | /ʁəkɔt/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.kɔt | re.kote° |
| rekote | /ʁəkɔt/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.kɔt | re.kote° |
| rekote | /ʁəkɔt/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.kɔt | re.kote° |
| rekotent | /ʁəkɔt/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.kɔt | re.kote°n°t° |
| rekotent | /ʁəkɔt/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.kɔt | re.kote°n°t° |
| rekoter | /ʁəkote/ | infinitif | ʁə.ko.te | re.ko.ter |
| rekotera | /ʁəkɔtəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.kɔ.tə.ʁa | re.ko.te.ra |
| rekoterai | /ʁəkɔtʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.kɔ.tʁɛ | re.ko.te°rai |
| rekoteraient | /ʁəkɔtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.kɔ.tə.ʁɛ | re.ko.te.raie°n°t° |
| rekoterais | /ʁəkɔtəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.kɔ.tə.ʁɛ | re.ko.te.rais° |
| rekoterais | /ʁəkɔtəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.kɔ.tə.ʁɛ | re.ko.te.rais° |
| rekoterait | /ʁəkɔtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.kɔ.tə.ʁɛ | re.ko.te.rait° |
| rekoteras | /ʁəkɔtəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.kɔ.tə.ʁa | re.ko.te.ras° |
| rekoterez | /ʁəkɔtəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.kɔ.tə.ʁe | re.ko.te.rez |
| rekoteriez | /ʁəkɔtəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.kɔ.tə.ʁje | re.ko.te.riez |
| rekoterions | /ʁəkɔtəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.kɔ.tə.ʁjɔ̃ | re.ko.te.rions° |
| rekoterons | /ʁəkɔtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.kɔ.tə.ʁɔ̃ | re.ko.te.rons° |
| rekoteront | /ʁəkɔtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.kɔ.tə.ʁɔ̃ | re.ko.te.ront° |
| rekotes | /ʁəkɔt/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.kɔt | re.kote°s° |
| rekotes | /ʁəkɔt/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.kɔt | re.kote°s° |
| rekotez | /ʁəkote/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.te | re.ko.tez |
| rekotez | /ʁəkote/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.te | re.ko.tez |
| rekotiez | /ʁəkɔtje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.kɔ.tje | re.ko.tiez |
| rekotiez | /ʁəkɔtje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.kɔ.tje | re.ko.tiez |
| rekotions | /ʁəkɔtjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.kɔ.tjɔ̃ | re.ko.tions° |
| rekotions | /ʁəkɔtjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.kɔ.tjɔ̃ | re.ko.tions° |
| rekotons | /ʁəkotɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.tɔ̃ | re.ko.tons° |
| rekotons | /ʁəkotɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.tɔ̃ | re.ko.tons° |
| rekotâmes | /ʁəkotam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.tam | re.ko.tâme°s° |
| rekotât | /ʁəkota/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ta | re.ko.tât° |
| rekotâtes | /ʁəkotat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.tat | re.ko.tâte°s° |
| rekotèrent | /ʁəkotɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.tɛʁ | re.ko.tère°n°t° |
| rekoté | /ʁəkote/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.ko.te | re.ko.té |