VER — épicène
/ʁəistɔʁje/
Syllabes : ʁə.is.tɔ.ʁje
Orthocode : re.h°is.to.rier
Définitions
-
1.
Historier à nouveau.
« REHISTORIER » SANS HISTORICISME : L'HISTOIRE DE L'ARCHITECTURE MATÉRIAU DU PROJET
Étymologie
De historier, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| rehistoria | /ʁəistɔʁja/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.is.tɔ.ʁja | re.h°is.to.ria |
| rehistoriai | /ʁəistɔʁjɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.is.tɔ.ʁjɛ | re.h°is.to.riai |
| rehistoriaient | /ʁəistɔʁjɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.is.tɔ.ʁjɛ | re.h°is.to.riaie°n°t° |
| rehistoriais | /ʁəistɔʁjɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.is.tɔ.ʁjɛ | re.h°is.to.riais° |
| rehistoriais | /ʁəistɔʁjɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.is.tɔ.ʁjɛ | re.h°is.to.riais° |
| rehistoriait | /ʁəistɔʁjɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.is.tɔ.ʁjɛ | re.h°is.to.riait° |
| rehistoriant | /ʁəistɔʁjɑ̃/ | participe, present | ʁə.is.tɔ.ʁjɑ̃ | re.h°is.to.riant° |
| rehistorias | /ʁəistɔʁja/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.is.tɔ.ʁja | re.h°is.to.rias° |
| rehistoriasse | /ʁəistɔʁjas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.is.tɔ.ʁjas | re.h°is.to.riasse° |
| rehistoriassent | /ʁəistɔʁjas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.is.tɔ.ʁjas | re.h°is.to.riasse°n°t° |
| rehistoriasses | /ʁəistɔʁjas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.is.tɔ.ʁjas | re.h°is.to.riasse°s° |
| rehistoriassiez | /ʁəistɔʁjasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.is.tɔ.ʁja.sje | re.h°is.to.ria.ssiez |
| rehistoriassions | /ʁəistɔʁjasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.is.tɔ.ʁja.sjɔ̃ | re.h°is.to.ria.ssions° |
| rehistorie | /ʁəistoʁi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi | re.h°is.to.rie° |
| rehistorie | /ʁəistoʁi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi | re.h°is.to.rie° |
| rehistorie | /ʁəistoʁi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi | re.h°is.to.rie° |
| rehistorie | /ʁəistoʁi/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi | re.h°is.to.rie° |
| rehistorie | /ʁəistoʁi/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi | re.h°is.to.rie° |
| rehistorient | /ʁəistoʁi/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi | re.h°is.to.rie°n°t° |
| rehistorient | /ʁəistoʁi/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi | re.h°is.to.rie°n°t° |
| rehistorier | /ʁəistɔʁje/ | infinitif | ʁə.is.tɔ.ʁje | re.h°is.to.rier |
| rehistoriera | /ʁəistoʁiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.ʁa | re.h°is.to.rie°.ra |
| rehistorierai | /ʁəistoʁiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.ʁɛ | re.h°is.to.rie°.rai |
| rehistorieraient | /ʁəistoʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.ʁɛ | re.h°is.to.rie°.raie°n°t° |
| rehistorierais | /ʁəistoʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.ʁɛ | re.h°is.to.rie°.rais° |
| rehistorierais | /ʁəistoʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.ʁɛ | re.h°is.to.rie°.rais° |
| rehistorierait | /ʁəistoʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.ʁɛ | re.h°is.to.rie°.rait° |
| rehistorieras | /ʁəistoʁiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.ʁa | re.h°is.to.rie°.ras° |
| rehistorierez | /ʁəistoʁiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.ʁe | re.h°is.to.rie°.rez |
| rehistorieriez | /ʁəistoʁiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.ʁje | re.h°is.to.rie°.riez |
| rehistorierions | /ʁəistoʁiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.ʁjɔ̃ | re.h°is.to.rie°.rions° |
| rehistorierons | /ʁəistoʁiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.ʁɔ̃ | re.h°is.to.rie°.rons° |
| rehistorieront | /ʁəistoʁiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.ʁɔ̃ | re.h°is.to.rie°.ront° |
| rehistories | /ʁəistoʁi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi | re.h°is.to.rie°s° |
| rehistories | /ʁəistoʁi/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi | re.h°is.to.rie°s° |
| rehistoriez | /ʁəistɔʁje/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.is.tɔ.ʁje | re.h°is.to.riez |
| rehistoriez | /ʁəistɔʁje/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.is.tɔ.ʁje | re.h°is.to.riez |
| rehistoriiez | /ʁəistoʁije/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.je | re.h°is.to.ri.iez |
| rehistoriiez | /ʁəistoʁije/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.je | re.h°is.to.ri.iez |
| rehistoriions | /ʁəistoʁijɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.jɔ̃ | re.h°is.to.ri.ions° |
| rehistoriions | /ʁəistoʁijɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.jɔ̃ | re.h°is.to.ri.ions° |
| rehistorions | /ʁəistɔʁjɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.is.tɔ.ʁjɔ̃ | re.h°is.to.rions° |
| rehistorions | /ʁəistɔʁjɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.is.tɔ.ʁjɔ̃ | re.h°is.to.rions° |
| rehistoriâmes | /ʁəistɔʁjam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.is.tɔ.ʁjam | re.h°is.to.riâme°s° |
| rehistoriât | /ʁəistɔʁja/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.is.tɔ.ʁja | re.h°is.to.riât° |
| rehistoriâtes | /ʁəistɔʁjat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.is.tɔ.ʁjat | re.h°is.to.riâte°s° |
| rehistorièrent | /ʁəistɔʁjɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.is.tɔ.ʁjɛʁ | re.h°is.to.rière°n°t° |
| rehistorié | /ʁəistɔʁje/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.is.tɔ.ʁje | re.h°is.to.rié |
| rehistoriée | /ʁəistɔʁje/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.is.tɔ.ʁje | re.h°is.to.riée° |
| rehistoriées | /ʁəistɔʁje/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.is.tɔ.ʁje | re.h°is.to.riée°s° |
| rehistoriés | /ʁəistɔʁje/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.is.tɔ.ʁje | re.h°is.to.riés° |