VER — épicène
/ʁəistoʁisize/
Syllabes : ʁə.is.to.ʁi.si.ze
Orthocode : re.h°is.to.ri.ci.ser
Définitions
-
1.
Historiciser à nouveau.
J'ai voulu rehistoriciser ce politico-littéraire.
Étymologie
De historiciser, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| rehistoricisa | /ʁəistoʁisiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.za | re.h°is.to.ri.ci.sa |
| rehistoricisai | /ʁəistoʁisizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zɛ | re.h°is.to.ri.ci.sai |
| rehistoricisaient | /ʁəistoʁisizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zɛ | re.h°is.to.ri.ci.saie°n°t° |
| rehistoricisais | /ʁəistoʁisizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zɛ | re.h°is.to.ri.ci.sais° |
| rehistoricisais | /ʁəistoʁisizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zɛ | re.h°is.to.ri.ci.sais° |
| rehistoricisait | /ʁəistoʁisizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zɛ | re.h°is.to.ri.ci.sait° |
| rehistoricisant | /ʁəistoʁisizɑ̃/ | participe, present | ʁə.is.to.ʁi.si.zɑ̃ | re.h°is.to.ri.ci.sant° |
| rehistoricisas | /ʁəistoʁisiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.za | re.h°is.to.ri.ci.sas° |
| rehistoricisasse | /ʁəistoʁisizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zas | re.h°is.to.ri.ci.sasse° |
| rehistoricisassent | /ʁəistoʁisizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zas | re.h°is.to.ri.ci.sasse°n°t° |
| rehistoricisasses | /ʁəistoʁisizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zas | re.h°is.to.ri.ci.sasse°s° |
| rehistoricisassiez | /ʁəistoʁisizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.za.sje | re.h°is.to.ri.ci.sa.ssiez |
| rehistoricisassions | /ʁəistoʁisizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.za.sjɔ̃ | re.h°is.to.ri.ci.sa.ssions° |
| rehistoricise | /ʁəistoʁisiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.siz | re.h°is.to.ri.cise° |
| rehistoricise | /ʁəistoʁisiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.siz | re.h°is.to.ri.cise° |
| rehistoricise | /ʁəistoʁisiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.siz | re.h°is.to.ri.cise° |
| rehistoricise | /ʁəistoʁisiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.siz | re.h°is.to.ri.cise° |
| rehistoricise | /ʁəistoʁisiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.siz | re.h°is.to.ri.cise° |
| rehistoricisent | /ʁəistoʁisiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.siz | re.h°is.to.ri.cise°n°t° |
| rehistoricisent | /ʁəistoʁisiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.siz | re.h°is.to.ri.cise°n°t° |
| rehistoriciser | /ʁəistoʁisize/ | infinitif | ʁə.is.to.ʁi.si.ze | re.h°is.to.ri.ci.ser |
| rehistoricisera | /ʁəistoʁisizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁa | re.h°is.to.ri.ci.se.ra |
| rehistoriciserai | /ʁəistoʁisizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁɛ | re.h°is.to.ri.ci.se.rai |
| rehistoriciseraient | /ʁəistoʁisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁɛ | re.h°is.to.ri.ci.se.raie°n°t° |
| rehistoriciserais | /ʁəistoʁisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁɛ | re.h°is.to.ri.ci.se.rais° |
| rehistoriciserais | /ʁəistoʁisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁɛ | re.h°is.to.ri.ci.se.rais° |
| rehistoriciserait | /ʁəistoʁisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁɛ | re.h°is.to.ri.ci.se.rait° |
| rehistoriciseras | /ʁəistoʁisizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁa | re.h°is.to.ri.ci.se.ras° |
| rehistoriciserez | /ʁəistoʁisizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁe | re.h°is.to.ri.ci.se.rez |
| rehistoriciseriez | /ʁəistoʁisizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁje | re.h°is.to.ri.ci.se.riez |
| rehistoriciserions | /ʁəistoʁisizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁjɔ̃ | re.h°is.to.ri.ci.se.rions° |
| rehistoriciserons | /ʁəistoʁisizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁɔ̃ | re.h°is.to.ri.ci.se.rons° |
| rehistoriciseront | /ʁəistoʁisizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zə.ʁɔ̃ | re.h°is.to.ri.ci.se.ront° |
| rehistoricises | /ʁəistoʁisiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.siz | re.h°is.to.ri.cise°s° |
| rehistoricises | /ʁəistoʁisiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.siz | re.h°is.to.ri.cise°s° |
| rehistoricisez | /ʁəistoʁisize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.ze | re.h°is.to.ri.ci.sez |
| rehistoricisez | /ʁəistoʁisize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.ze | re.h°is.to.ri.ci.sez |
| rehistoricisiez | /ʁəistoʁisizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zje | re.h°is.to.ri.ci.siez |
| rehistoricisiez | /ʁəistoʁisizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zje | re.h°is.to.ri.ci.siez |
| rehistoricisions | /ʁəistoʁisizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zjɔ̃ | re.h°is.to.ri.ci.sions° |
| rehistoricisions | /ʁəistoʁisizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zjɔ̃ | re.h°is.to.ri.ci.sions° |
| rehistoricisons | /ʁəistoʁisizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zɔ̃ | re.h°is.to.ri.ci.sons° |
| rehistoricisons | /ʁəistoʁisizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zɔ̃ | re.h°is.to.ri.ci.sons° |
| rehistoricisâmes | /ʁəistoʁisizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zam | re.h°is.to.ri.ci.sâme°s° |
| rehistoricisât | /ʁəistoʁisiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.is.to.ʁi.si.za | re.h°is.to.ri.ci.sât° |
| rehistoricisâtes | /ʁəistoʁisizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zat | re.h°is.to.ri.ci.sâte°s° |
| rehistoricisèrent | /ʁəistoʁisizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.is.to.ʁi.si.zɛʁ | re.h°is.to.ri.ci.sère°n°t° |
| rehistoricisé | /ʁəistoʁisize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.is.to.ʁi.si.ze | re.h°is.to.ri.ci.sé |
| rehistoricisée | /ʁəistoʁisize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.is.to.ʁi.si.ze | re.h°is.to.ri.ci.sée° |
| rehistoricisées | /ʁəistoʁisize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.is.to.ʁi.si.ze | re.h°is.to.ri.ci.sée°s° |
| rehistoricisés | /ʁəistoʁisize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.is.to.ʁi.si.ze | re.h°is.to.ri.ci.sés° |