VER:pron — épicène
/ʁəɡaʁoʃe/
Syllabes : ʁə.ɡa.ʁo.ʃe
Orthocode : re.ga.rro.cher
Définitions
-
1.
Garrocher à nouveau.
Qu'est-ce que ça me donnerait de me regarrocher là-bas?On nous regarroche le mur-à-mur.
Étymologie
De garrocher, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) regarrocha | /ʁəɡaʁoʃa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁo.ʃa | re.ga.rro.cha |
| (me) regarrochai | /ʁəɡaʁoʃɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁo.ʃɛ | re.ga.rro.chai |
| (se) regarrochaient | /ʁəɡaʁoʃɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁo.ʃɛ | re.ga.rro.chaie°n°t° |
| (me) regarrochais | /ʁəɡaʁoʃɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁo.ʃɛ | re.ga.rro.chais° |
| (te) regarrochais | /ʁəɡaʁoʃɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁo.ʃɛ | re.ga.rro.chais° |
| (se) regarrochait | /ʁəɡaʁoʃɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁo.ʃɛ | re.ga.rro.chait° |
| (se) regarrochant | /ʁəɡaʁoʃɑ̃/ | participe, present | ʁə.ɡa.ʁo.ʃɑ̃ | re.ga.rro.chant° |
| (te) regarrochas | /ʁəɡaʁoʃa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁo.ʃa | re.ga.rro.chas° |
| (me) regarrochasse | /ʁəɡaʁoʃas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁo.ʃas | re.ga.rro.chasse° |
| (se) regarrochassent | /ʁəɡaʁoʃas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁo.ʃas | re.ga.rro.chasse°n°t° |
| (te) regarrochasses | /ʁəɡaʁoʃas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁo.ʃas | re.ga.rro.chasse°s° |
| (vous) regarrochassiez | /ʁəɡaʁoʃasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁo.ʃa.sje | re.ga.rro.cha.ssiez |
| (nous) regarrochassions | /ʁəɡaʁoʃasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁo.ʃa.sjɔ̃ | re.ga.rro.cha.ssions° |
| (me) regarroche | /ʁəɡaʁɔʃ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔʃ | re.ga.rroche° |
| (se) regarroche | /ʁəɡaʁɔʃ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔʃ | re.ga.rroche° |
| (te) regarroche | /ʁəɡaʁɔʃ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔʃ | re.ga.rroche° |
| (me) regarroche | /ʁəɡaʁɔʃ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔʃ | re.ga.rroche° |
| (se) regarroche | /ʁəɡaʁɔʃ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔʃ | re.ga.rroche° |
| (se) regarrochent | /ʁəɡaʁɔʃ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔʃ | re.ga.rroche°n°t° |
| (se) regarrochent | /ʁəɡaʁɔʃ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔʃ | re.ga.rroche°n°t° |
| (se) regarrocher | /ʁəɡaʁoʃe/ | infinitif | ʁə.ɡa.ʁo.ʃe | re.ga.rro.cher |
| (se) regarrochera | /ʁəɡaʁɔʃəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁa | re.ga.rro.che.ra |
| (me) regarrocherai | /ʁəɡaʁɔʃəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁɛ | re.ga.rro.che.rai |
| (se) regarrocheraient | /ʁəɡaʁɔʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁɛ | re.ga.rro.che.raie°n°t° |
| (me) regarrocherais | /ʁəɡaʁɔʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁɛ | re.ga.rro.che.rais° |
| (te) regarrocherais | /ʁəɡaʁɔʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁɛ | re.ga.rro.che.rais° |
| (se) regarrocherait | /ʁəɡaʁɔʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁɛ | re.ga.rro.che.rait° |
| (te) regarrocheras | /ʁəɡaʁɔʃəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁa | re.ga.rro.che.ras° |
| (vous) regarrocherez | /ʁəɡaʁɔʃəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁe | re.ga.rro.che.rez |
| (vous) regarrocheriez | /ʁəɡaʁɔʃəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁje | re.ga.rro.che.riez |
| (nous) regarrocherions | /ʁəɡaʁɔʃəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁjɔ̃ | re.ga.rro.che.rions° |
| (nous) regarrocherons | /ʁəɡaʁɔʃəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁɔ̃ | re.ga.rro.che.rons° |
| (se) regarrocheront | /ʁəɡaʁɔʃəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃə.ʁɔ̃ | re.ga.rro.che.ront° |
| (te) regarroches | /ʁəɡaʁɔʃ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔʃ | re.ga.rroche°s° |
| (te) regarroches | /ʁəɡaʁɔʃ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁɔʃ | re.ga.rroche°s° |
| (vous) regarrochez | /ʁəɡaʁoʃe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁo.ʃe | re.ga.rro.chez |
| (vous) regarrochez | /ʁəɡaʁoʃe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁo.ʃe | re.ga.rro.chez |
| (vous) regarrochiez | /ʁəɡaʁɔʃje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃje | re.ga.rro.chiez |
| (vous) regarrochiez | /ʁəɡaʁɔʃje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃje | re.ga.rro.chiez |
| (nous) regarrochions | /ʁəɡaʁɔʃjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃjɔ̃ | re.ga.rro.chions° |
| (nous) regarrochions | /ʁəɡaʁɔʃjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁɔ.ʃjɔ̃ | re.ga.rro.chions° |
| (nous) regarrochons | /ʁəɡaʁoʃɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁo.ʃɔ̃ | re.ga.rro.chons° |
| (nous) regarrochons | /ʁəɡaʁoʃɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁo.ʃɔ̃ | re.ga.rro.chons° |
| (nous) regarrochâmes | /ʁəɡaʁoʃam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁo.ʃam | re.ga.rro.châme°s° |
| (se) regarrochât | /ʁəɡaʁoʃa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ɡa.ʁo.ʃa | re.ga.rro.chât° |
| (vous) regarrochâtes | /ʁəɡaʁoʃat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁo.ʃat | re.ga.rro.châte°s° |
| (se) regarrochèrent | /ʁəɡaʁoʃɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.ɡa.ʁo.ʃɛʁ | re.ga.rro.chère°n°t° |
| (se) regarroché | /ʁəɡaʁoʃe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.ɡa.ʁo.ʃe | re.ga.rro.ché |
| (se) regarrochée | /ʁəɡaʁoʃe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.ɡa.ʁo.ʃe | re.ga.rro.chée° |
| (se) regarrochées | /ʁəɡaʁoʃe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.ɡa.ʁo.ʃe | re.ga.rro.chée°s° |
| (se) regarrochés | /ʁəɡaʁoʃe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.ɡa.ʁo.ʃe | re.ga.rro.chés° |