refrustrer

VER — épicène

/ʁəfʁystʁe/

Syllabes : ʁə.fʁys.tʁe Orthocode : re.frus.trer

Définitions

  1. 1. Frustrer à nouveau.

Étymologie

De frustrer, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
refrustra /ʁəfʁystʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁa re.frus.tra
refrustrai /ʁəfʁystʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁɛ re.frus.trai
refrustraient /ʁəfʁystʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁɛ re.frus.traie°n°t°
refrustrais /ʁəfʁystʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁɛ re.frus.trais°
refrustrais /ʁəfʁystʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁɛ re.frus.trais°
refrustrait /ʁəfʁystʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁɛ re.frus.trait°
refrustrant /ʁəfʁystʁɑ̃/ participe, present ʁə.fʁys.tʁɑ̃ re.frus.trant°
refrustras /ʁəfʁystʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁa re.frus.tras°
refrustrasse /ʁəfʁystʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁas re.frus.trasse°
refrustrassent /ʁəfʁystʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁas re.frus.trasse°n°t°
refrustrasses /ʁəfʁystʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁas re.frus.trasse°s°
refrustrassiez /ʁəfʁystʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁa.sje re.frus.tra.ssiez
refrustrassions /ʁəfʁystʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁa.sjɔ̃ re.frus.tra.ssions°
refrustre /ʁəfʁystʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.fʁystʁ re.frustre°
refrustre /ʁəfʁystʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.fʁystʁ re.frustre°
refrustre /ʁəfʁystʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁystʁ re.frustre°
refrustre /ʁəfʁystʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.fʁystʁ re.frustre°
refrustre /ʁəfʁystʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.fʁystʁ re.frustre°
refrustrent /ʁəfʁystʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fʁystʁ re.frustre°n°t°
refrustrent /ʁəfʁystʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fʁystʁ re.frustre°n°t°
refrustrer /ʁəfʁystʁe/ infinitif ʁə.fʁys.tʁe re.frus.trer
refrustrera /ʁəfʁystʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁə.ʁa re.frus.tre.ra
refrustrerai /ʁəfʁystʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁə.ʁɛ re.frus.tre.rai
refrustreraient /ʁəfʁystʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁə.ʁɛ re.frus.tre.raie°n°t°
refrustrerais /ʁəfʁystʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁə.ʁɛ re.frus.tre.rais°
refrustrerais /ʁəfʁystʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁə.ʁɛ re.frus.tre.rais°
refrustrerait /ʁəfʁystʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁə.ʁɛ re.frus.tre.rait°
refrustreras /ʁəfʁystʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁə.ʁa re.frus.tre.ras°
refrustrerez /ʁəfʁystʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁə.ʁe re.frus.tre.rez
refrustreriez /ʁəfʁystʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁə.ʁje re.frus.tre.riez
refrustrerions /ʁəfʁystʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁə.ʁjɔ̃ re.frus.tre.rions°
refrustrerons /ʁəfʁystʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁə.ʁɔ̃ re.frus.tre.rons°
refrustreront /ʁəfʁystʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁə.ʁɔ̃ re.frus.tre.ront°
refrustres /ʁəfʁystʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁystʁ re.frustre°s°
refrustres /ʁəfʁystʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁystʁ re.frustre°s°
refrustrez /ʁəfʁystʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁe re.frus.trez
refrustrez /ʁəfʁystʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁe re.frus.trez
refrustriez /ʁəfʁystʁije/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁi.je re.frus.tr(i).iez
refrustriez /ʁəfʁystʁije/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁi.je re.frus.tr(i).iez
refrustrions /ʁəfʁystʁijɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁi.jɔ̃ re.frus.tr(i).ions°
refrustrions /ʁəfʁystʁijɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁi.jɔ̃ re.frus.tr(i).ions°
refrustrons /ʁəfʁystʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁɔ̃ re.frus.trons°
refrustrons /ʁəfʁystʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁɔ̃ re.frus.trons°
refrustrâmes /ʁəfʁystʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁam re.frus.trâme°s°
refrustrât /ʁəfʁystʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fʁys.tʁa re.frus.trât°
refrustrâtes /ʁəfʁystʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁat re.frus.trâte°s°
refrustrèrent /ʁəfʁystʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.fʁys.tʁɛʁ re.frus.trère°n°t°
refrustré /ʁəfʁystʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.fʁys.tʁe re.frus.tré
refrustrée /ʁəfʁystʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.fʁys.tʁe re.frus.trée°
refrustrées /ʁəfʁystʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.fʁys.tʁe re.frus.trée°s°
refrustrés /ʁəfʁystʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.fʁys.tʁe re.frus.trés°