refracturer

VER — épicène

/ʁəfʁaktyʁe/

Syllabes : ʁə.fʁak.ty.ʁe Orthocode : re.frac.tu.rer

Définitions

  1. 1. Fracturer à nouveau.

Étymologie

De fracturer, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
refractura /ʁəfʁaktyʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁa re.frac.tu.ra
refracturai /ʁəfʁaktyʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁɛ re.frac.tu.rai
refracturaient /ʁəfʁaktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁɛ re.frac.tu.raie°n°t°
refracturais /ʁəfʁaktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁɛ re.frac.tu.rais°
refracturais /ʁəfʁaktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁɛ re.frac.tu.rais°
refracturait /ʁəfʁaktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁɛ re.frac.tu.rait°
refracturant /ʁəfʁaktyʁɑ̃/ participe, present ʁə.fʁak.ty.ʁɑ̃ re.frac.tu.rant°
refracturas /ʁəfʁaktyʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁa re.frac.tu.ras°
refracturasse /ʁəfʁaktyʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁas re.frac.tu.rasse°
refracturassent /ʁəfʁaktyʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁas re.frac.tu.rasse°n°t°
refracturasses /ʁəfʁaktyʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁas re.frac.tu.rasse°s°
refracturassiez /ʁəfʁaktyʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁa.sje re.frac.tu.ra.ssiez
refracturassions /ʁəfʁaktyʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁa.sjɔ̃ re.frac.tu.ra.ssions°
refracture /ʁəfʁaktyʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.fʁak.tyʁ re.frac.ture°
refracture /ʁəfʁaktyʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.fʁak.tyʁ re.frac.ture°
refracture /ʁəfʁaktyʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁak.tyʁ re.frac.ture°
refracture /ʁəfʁaktyʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.fʁak.tyʁ re.frac.ture°
refracture /ʁəfʁaktyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.fʁak.tyʁ re.frac.ture°
refracturent /ʁəfʁaktyʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fʁak.tyʁ re.frac.ture°n°t°
refracturent /ʁəfʁaktyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fʁak.tyʁ re.frac.ture°n°t°
refracturer /ʁəfʁaktyʁe/ infinitif ʁə.fʁak.ty.ʁe re.frac.tu.rer
refracturera /ʁəfʁaktyʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁa re.frac.tu.re.ra
refracturerai /ʁəfʁaktyʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁɛ re.frac.tu.re.rai
refractureraient /ʁəfʁaktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁɛ re.frac.tu.re.raie°n°t°
refracturerais /ʁəfʁaktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁɛ re.frac.tu.re.rais°
refracturerais /ʁəfʁaktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁɛ re.frac.tu.re.rais°
refracturerait /ʁəfʁaktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁɛ re.frac.tu.re.rait°
refractureras /ʁəfʁaktyʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁa re.frac.tu.re.ras°
refracturerez /ʁəfʁaktyʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁe re.frac.tu.re.rez
refractureriez /ʁəfʁaktyʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁje re.frac.tu.re.riez
refracturerions /ʁəfʁaktyʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁjɔ̃ re.frac.tu.re.rions°
refracturerons /ʁəfʁaktyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁɔ̃ re.frac.tu.re.rons°
refractureront /ʁəfʁaktyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁə.ʁɔ̃ re.frac.tu.re.ront°
refractures /ʁəfʁaktyʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁak.tyʁ re.frac.ture°s°
refractures /ʁəfʁaktyʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁak.tyʁ re.frac.ture°s°
refracturez /ʁəfʁaktyʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁe re.frac.tu.rez
refracturez /ʁəfʁaktyʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁe re.frac.tu.rez
refracturiez /ʁəfʁaktyʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁje re.frac.tu.riez
refracturiez /ʁəfʁaktyʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁje re.frac.tu.riez
refracturions /ʁəfʁaktyʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁjɔ̃ re.frac.tu.rions°
refracturions /ʁəfʁaktyʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁjɔ̃ re.frac.tu.rions°
refracturons /ʁəfʁaktyʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁɔ̃ re.frac.tu.rons°
refracturons /ʁəfʁaktyʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁɔ̃ re.frac.tu.rons°
refracturâmes /ʁəfʁaktyʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁam re.frac.tu.râme°s°
refracturât /ʁəfʁaktyʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fʁak.ty.ʁa re.frac.tu.rât°
refracturâtes /ʁəfʁaktyʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁat re.frac.tu.râte°s°
refracturèrent /ʁəfʁaktyʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.fʁak.ty.ʁɛʁ re.frac.tu.rère°n°t°
refracturé /ʁəfʁaktyʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.fʁak.ty.ʁe re.frac.tu.ré
refracturée /ʁəfʁaktyʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.fʁak.ty.ʁe re.frac.tu.rée°
refracturées /ʁəfʁaktyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.fʁak.ty.ʁe re.frac.tu.rée°s°
refracturés /ʁəfʁaktyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.fʁak.ty.ʁe re.frac.tu.rés°