reforcir

VER — épicène

/ʁəfɔʁsiʁ/

Syllabes : ʁə.fɔʁ.siʁ Orthocode : re.for.cir

Définitions

  1. 1. Forcir à nouveau.
    Ces anneaux ont pour but de reforcir et de la maintenir bien droite.
    La culture est là mais les gens auront-ils la force d'aller la cueillir même si la petite ondée essaie de la reforcir?
    Fais attention à ton dos et demande des exercices à faire pour reforcir.

Étymologie

De forcir, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
reforci /ʁəfɔʁsi/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.fɔʁ.si re.for.ci
reforcie /ʁəfɔʁsi/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.fɔʁ.si re.for.cie°
reforcies /ʁəfɔʁsi/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.fɔʁ.si re.for.cie°s°
reforcir /ʁəfɔʁsiʁ/ infinitif ʁə.fɔʁ.siʁ re.for.cir
reforcira /ʁəfɔʁsiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si.ʁa re.for.ci.ra
reforcirai /ʁəfɔʁsiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si.ʁɛ re.for.ci.rai
reforciraient /ʁəfɔʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.ʁɛ re.for.ci.raie°n°t°
reforcirais /ʁəfɔʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si.ʁɛ re.for.ci.rais°
reforcirais /ʁəfɔʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si.ʁɛ re.for.ci.rais°
reforcirait /ʁəfɔʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si.ʁɛ re.for.ci.rait°
reforciras /ʁəfɔʁsiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si.ʁa re.for.ci.ras°
reforcirent /ʁəfɔʁsiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.siʁ re.for.cire°n°t°
reforcirez /ʁəfɔʁsiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.ʁe re.for.ci.rez
reforciriez /ʁəfɔʁsiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.ʁje re.for.ci.riez
reforcirions /ʁəfɔʁsiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.ʁjɔ̃ re.for.ci.rions°
reforcirons /ʁəfɔʁsiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.ʁɔ̃ re.for.ci.rons°
reforciront /ʁəfɔʁsiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.ʁɔ̃ re.for.ci.ront°
reforcis /ʁəfɔʁsi/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si re.for.cis°
reforcis /ʁəfɔʁsi/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si re.for.cis°
reforcis /ʁəfɔʁsi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si re.for.cis°
reforcis /ʁəfɔʁsi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si re.for.cis°
reforcis /ʁəfɔʁsi/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si re.for.cis°
reforcis /ʁəfɔʁsi/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.fɔʁ.si re.for.cis°
reforcissaient /ʁəfɔʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.sɛ re.for.ci.ssaie°n°t°
reforcissais /ʁəfɔʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si.sɛ re.for.ci.ssais°
reforcissais /ʁəfɔʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si.sɛ re.for.ci.ssais°
reforcissait /ʁəfɔʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si.sɛ re.for.ci.ssait°
reforcissant /ʁəfɔʁsisɑ̃/ participe, present ʁə.fɔʁ.si.sɑ̃ re.for.ci.ssant°
reforcisse /ʁəfɔʁsis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fɔʁ.sis re.for.cisse°
reforcisse /ʁəfɔʁsis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.fɔʁ.sis re.for.cisse°
reforcisse /ʁəfɔʁsis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.fɔʁ.sis re.for.cisse°
reforcissent /ʁəfɔʁsis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.sis re.for.cisse°n°t°
reforcissent /ʁəfɔʁsis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.sis re.for.cisse°n°t°
reforcissent /ʁəfɔʁsis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.sis re.for.cisse°n°t°
reforcisses /ʁəfɔʁsis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fɔʁ.sis re.for.cisse°s°
reforcisses /ʁəfɔʁsis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.fɔʁ.sis re.for.cisse°s°
reforcissez /ʁəfɔʁsise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.se re.for.ci.ssez
reforcissez /ʁəfɔʁsise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.se re.for.ci.ssez
reforcissiez /ʁəfɔʁsisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.sje re.for.ci.ssiez
reforcissiez /ʁəfɔʁsisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.sje re.for.ci.ssiez
reforcissiez /ʁəfɔʁsisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.sje re.for.ci.ssiez
reforcissions /ʁəfɔʁsisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.sjɔ̃ re.for.ci.ssions°
reforcissions /ʁəfɔʁsisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.sjɔ̃ re.for.ci.ssions°
reforcissions /ʁəfɔʁsisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.sjɔ̃ re.for.ci.ssions°
reforcissons /ʁəfɔʁsisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.sɔ̃ re.for.ci.ssons°
reforcissons /ʁəfɔʁsisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.si.sɔ̃ re.for.ci.ssons°
reforcit /ʁəfɔʁsi/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si re.for.cit°
reforcit /ʁəfɔʁsi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si re.for.cit°
reforcîmes /ʁəfɔʁsim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.sim re.for.cîme°s°
reforcît /ʁəfɔʁsi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fɔʁ.si re.for.cît°
reforcîtes /ʁəfɔʁsit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.fɔʁ.sit re.for.cîte°s°