refellationner

VER — épicène

/ʁəfɛlasjone/

Syllabes : ʁə.fɛ.la.sjo.ne Orthocode : re.fe.lla.tio.nner

Définitions

  1. 1. Fellationner à nouveau.
    quand chéri me pénètre, pis après que je le refellationne, il me faut du tps

Étymologie

De fellationner, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
refellationna /ʁəfɛlasjona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjo.na re.fe.lla.tio.nna
refellationnai /ʁəfɛlasjonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjo.nɛ re.fe.lla.tio.nnai
refellationnaient /ʁəfɛlasjonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjo.nɛ re.fe.lla.tio.nnaie°n°t°
refellationnais /ʁəfɛlasjonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjo.nɛ re.fe.lla.tio.nnais°
refellationnais /ʁəfɛlasjonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjo.nɛ re.fe.lla.tio.nnais°
refellationnait /ʁəfɛlasjonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjo.nɛ re.fe.lla.tio.nnait°
refellationnant /ʁəfɛlasjonɑ̃/ participe, present ʁə.fɛ.la.sjo.nɑ̃ re.fe.lla.tio.nnant°
refellationnas /ʁəfɛlasjona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjo.na re.fe.lla.tio.nnas°
refellationnasse /ʁəfɛlasjonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjo.nas re.fe.lla.tio.nnasse°
refellationnassent /ʁəfɛlasjonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjo.nas re.fe.lla.tio.nnasse°n°t°
refellationnasses /ʁəfɛlasjonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjo.nas re.fe.lla.tio.nnasse°s°
refellationnassiez /ʁəfɛlasjonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjo.na.sje re.fe.lla.tio.nna.ssiez
refellationnassions /ʁəfɛlasjonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjo.na.sjɔ̃ re.fe.lla.tio.nna.ssions°
refellationne /ʁəfɛlasjɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔn re.fe.lla.tionne°
refellationne /ʁəfɛlasjɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔn re.fe.lla.tionne°
refellationne /ʁəfɛlasjɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔn re.fe.lla.tionne°
refellationne /ʁəfɛlasjɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔn re.fe.lla.tionne°
refellationne /ʁəfɛlasjɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔn re.fe.lla.tionne°
refellationnent /ʁəfɛlasjɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔn re.fe.lla.tionne°n°t°
refellationnent /ʁəfɛlasjɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔn re.fe.lla.tionne°n°t°
refellationner /ʁəfɛlasjone/ infinitif ʁə.fɛ.la.sjo.ne re.fe.lla.tio.nner
refellationnera /ʁəfɛlasjɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁa re.fe.lla.tio.nne.ra
refellationnerai /ʁəfɛlasjɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁɛ re.fe.lla.tio.nne.rai
refellationneraient /ʁəfɛlasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁɛ re.fe.lla.tio.nne.raie°n°t°
refellationnerais /ʁəfɛlasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁɛ re.fe.lla.tio.nne.rais°
refellationnerais /ʁəfɛlasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁɛ re.fe.lla.tio.nne.rais°
refellationnerait /ʁəfɛlasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁɛ re.fe.lla.tio.nne.rait°
refellationneras /ʁəfɛlasjɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁa re.fe.lla.tio.nne.ras°
refellationnerez /ʁəfɛlasjɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁe re.fe.lla.tio.nne.rez
refellationneriez /ʁəfɛlasjɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁje re.fe.lla.tio.nne.riez
refellationnerions /ʁəfɛlasjɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁjɔ̃ re.fe.lla.tio.nne.rions°
refellationnerons /ʁəfɛlasjɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁɔ̃ re.fe.lla.tio.nne.rons°
refellationneront /ʁəfɛlasjɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔ.nə.ʁɔ̃ re.fe.lla.tio.nne.ront°
refellationnes /ʁəfɛlasjɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔn re.fe.lla.tionne°s°
refellationnes /ʁəfɛlasjɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjɔn re.fe.lla.tionne°s°
refellationnez /ʁəfɛlasjone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjo.ne re.fe.lla.tio.nnez
refellationnez /ʁəfɛlasjone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjo.ne re.fe.lla.tio.nnez
refellationniez /ʁəfɛlasjɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔ.nje re.fe.lla.tio.nniez
refellationniez /ʁəfɛlasjɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔ.nje re.fe.lla.tio.nniez
refellationnions /ʁəfɛlasjɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔ.njɔ̃ re.fe.lla.tio.nnions°
refellationnions /ʁəfɛlasjɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjɔ.njɔ̃ re.fe.lla.tio.nnions°
refellationnons /ʁəfɛlasjonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjo.nɔ̃ re.fe.lla.tio.nnons°
refellationnons /ʁəfɛlasjonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjo.nɔ̃ re.fe.lla.tio.nnons°
refellationnâmes /ʁəfɛlasjonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjo.nam re.fe.lla.tio.nnâme°s°
refellationnât /ʁəfɛlasjona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fɛ.la.sjo.na re.fe.lla.tio.nnât°
refellationnâtes /ʁəfɛlasjonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjo.nat re.fe.lla.tio.nnâte°s°
refellationnèrent /ʁəfɛlasjonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.fɛ.la.sjo.nɛʁ re.fe.lla.tio.nnère°n°t°
refellationné /ʁəfɛlasjone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.fɛ.la.sjo.ne re.fe.lla.tio.nné
refellationnée /ʁəfɛlasjone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.fɛ.la.sjo.ne re.fe.lla.tio.nnée°
refellationnées /ʁəfɛlasjone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.fɛ.la.sjo.ne re.fe.lla.tio.nnée°s°
refellationnés /ʁəfɛlasjone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.fɛ.la.sjo.ne re.fe.lla.tio.nnés°