redéstructurer

VER — épicène

/ʁədestʁyktyʁe/

Syllabes : ʁə.des.tʁyk.ty.ʁe Orthocode : re.dés.truc.tu.rer

Définitions

  1. 1. Déstructurer à nouveau.

Étymologie

De déstructurer, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
redéstructura /ʁədestʁyktyʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁa re.dés.truc.tu.ra
redéstructurai /ʁədestʁyktyʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁɛ re.dés.truc.tu.rai
redéstructuraient /ʁədestʁyktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁɛ re.dés.truc.tu.raie°n°t°
redéstructurais /ʁədestʁyktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁɛ re.dés.truc.tu.rais°
redéstructurais /ʁədestʁyktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁɛ re.dés.truc.tu.rais°
redéstructurait /ʁədestʁyktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁɛ re.dés.truc.tu.rait°
redéstructurant /ʁədestʁyktyʁɑ̃/ participe, present ʁə.des.tʁyk.ty.ʁɑ̃ re.dés.truc.tu.rant°
redéstructuras /ʁədestʁyktyʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁa re.dés.truc.tu.ras°
redéstructurasse /ʁədestʁyktyʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁas re.dés.truc.tu.rasse°
redéstructurassent /ʁədestʁyktyʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁas re.dés.truc.tu.rasse°n°t°
redéstructurasses /ʁədestʁyktyʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁas re.dés.truc.tu.rasse°s°
redéstructurassiez /ʁədestʁyktyʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁa.sje re.dés.truc.tu.ra.ssiez
redéstructurassions /ʁədestʁyktyʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁa.sjɔ̃ re.dés.truc.tu.ra.ssions°
redéstructure /ʁədestʁyktyʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.tyʁ re.dés.truc.ture°
redéstructure /ʁədestʁyktyʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.tyʁ re.dés.truc.ture°
redéstructure /ʁədestʁyktyʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.tyʁ re.dés.truc.ture°
redéstructure /ʁədestʁyktyʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.tyʁ re.dés.truc.ture°
redéstructure /ʁədestʁyktyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.tyʁ re.dés.truc.ture°
redéstructurent /ʁədestʁyktyʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.tyʁ re.dés.truc.ture°n°t°
redéstructurent /ʁədestʁyktyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.tyʁ re.dés.truc.ture°n°t°
redéstructurer /ʁədestʁyktyʁe/ infinitif ʁə.des.tʁyk.ty.ʁe re.dés.truc.tu.rer
redéstructurera /ʁədestʁyktyʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁa re.dés.truc.tu.re.ra
redéstructurerai /ʁədestʁyktyʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁɛ re.dés.truc.tu.re.rai
redéstructureraient /ʁədestʁyktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁɛ re.dés.truc.tu.re.raie°n°t°
redéstructurerais /ʁədestʁyktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁɛ re.dés.truc.tu.re.rais°
redéstructurerais /ʁədestʁyktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁɛ re.dés.truc.tu.re.rais°
redéstructurerait /ʁədestʁyktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁɛ re.dés.truc.tu.re.rait°
redéstructureras /ʁədestʁyktyʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁa re.dés.truc.tu.re.ras°
redéstructurerez /ʁədestʁyktyʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁe re.dés.truc.tu.re.rez
redéstructureriez /ʁədestʁyktyʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁje re.dés.truc.tu.re.riez
redéstructurerions /ʁədestʁyktyʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁjɔ̃ re.dés.truc.tu.re.rions°
redéstructurerons /ʁədestʁyktyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁɔ̃ re.dés.truc.tu.re.rons°
redéstructureront /ʁədestʁyktyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁə.ʁɔ̃ re.dés.truc.tu.re.ront°
redéstructures /ʁədestʁyktyʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.tyʁ re.dés.truc.ture°s°
redéstructures /ʁədestʁyktyʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.tyʁ re.dés.truc.ture°s°
redéstructurez /ʁədestʁyktyʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁe re.dés.truc.tu.rez
redéstructurez /ʁədestʁyktyʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁe re.dés.truc.tu.rez
redéstructuriez /ʁədestʁyktyʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁje re.dés.truc.tu.riez
redéstructuriez /ʁədestʁyktyʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁje re.dés.truc.tu.riez
redéstructurions /ʁədestʁyktyʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁjɔ̃ re.dés.truc.tu.rions°
redéstructurions /ʁədestʁyktyʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁjɔ̃ re.dés.truc.tu.rions°
redéstructurons /ʁədestʁyktyʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁɔ̃ re.dés.truc.tu.rons°
redéstructurons /ʁədestʁyktyʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁɔ̃ re.dés.truc.tu.rons°
redéstructurâmes /ʁədestʁyktyʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁam re.dés.truc.tu.râme°s°
redéstructurât /ʁədestʁyktyʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.des.tʁyk.ty.ʁa re.dés.truc.tu.rât°
redéstructurâtes /ʁədestʁyktyʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁat re.dés.truc.tu.râte°s°
redéstructurèrent /ʁədestʁyktyʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.des.tʁyk.ty.ʁɛʁ re.dés.truc.tu.rère°n°t°
redéstructuré /ʁədestʁyktyʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.des.tʁyk.ty.ʁe re.dés.truc.tu.ré
redéstructurée /ʁədestʁyktyʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.des.tʁyk.ty.ʁe re.dés.truc.tu.rée°
redéstructurées /ʁədestʁyktyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.des.tʁyk.ty.ʁe re.dés.truc.tu.rée°s°
redéstructurés /ʁədestʁyktyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.des.tʁyk.ty.ʁe re.dés.truc.tu.rés°