redésavouer

VER — épicène

/ʁədesavwe/

Syllabes : ʁə.de.sa.vwe Orthocode : re.dé.sa.vouer

Définitions

  1. 1. Désavouer à nouveau.
    Se redésavouer publiquement, c'en serait trop pour lui (surtout après les épisodes Lacombe et Fernandez).

Étymologie

De désavouer, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
redésavoua /ʁədezavwa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.de.za.vwa re.dé.sa.voua
redésavouai /ʁədezavwɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.de.za.vwɛ re.dé.sa.vouai
redésavouaient /ʁədezavwɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.de.za.vwɛ re.dé.sa.vouaie°n°t°
redésavouais /ʁədezavwɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.de.za.vwɛ re.dé.sa.vouais°
redésavouais /ʁədezavwɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.de.za.vwɛ re.dé.sa.vouais°
redésavouait /ʁədezavwɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.de.za.vwɛ re.dé.sa.vouait°
redésavouant /ʁədezavwɑ̃/ participe, present ʁə.de.za.vwɑ̃ re.dé.sa.vouant°
redésavouas /ʁədezavwa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.de.za.vwa re.dé.sa.vouas°
redésavouasse /ʁədezavwas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.de.za.vwas re.dé.sa.vouasse°
redésavouassent /ʁədezavwas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.de.za.vwas re.dé.sa.vouasse°n°t°
redésavouasses /ʁədezavwas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.de.za.vwas re.dé.sa.vouasse°s°
redésavouassiez /ʁədezavwasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.de.za.vwa.sje re.dé.sa.voua.ssiez
redésavouassions /ʁədezavwasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.de.za.vwa.sjɔ̃ re.dé.sa.voua.ssions°
redésavoue /ʁədezavu/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.de.za.vu re.dé.sa.voue°
redésavoue /ʁədezavu/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.de.za.vu re.dé.sa.voue°
redésavoue /ʁədezavu/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.de.za.vu re.dé.sa.voue°
redésavoue /ʁədezavu/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.de.za.vu re.dé.sa.voue°
redésavoue /ʁədezavu/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.de.za.vu re.dé.sa.voue°
redésavouent /ʁədezavu/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.de.za.vu re.dé.sa.voue°n°t°
redésavouent /ʁədezavu/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.de.za.vu re.dé.sa.voue°n°t°
redésavouer /ʁədesavwe/ infinitif ʁə.de.sa.vwe re.dé.sa.vouer
redésavouera /ʁədezavuʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.de.za.vu.ʁa re.dé.sa.voue°.ra
redésavouerai /ʁədezavuʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.de.za.vu.ʁɛ re.dé.sa.voue°.rai
redésavoueraient /ʁədezavuʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.de.za.vu.ʁɛ re.dé.sa.voue°.raie°n°t°
redésavouerais /ʁədezavuʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.de.za.vu.ʁɛ re.dé.sa.voue°.rais°
redésavouerais /ʁədezavuʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.de.za.vu.ʁɛ re.dé.sa.voue°.rais°
redésavouerait /ʁədezavuʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.de.za.vu.ʁɛ re.dé.sa.voue°.rait°
redésavoueras /ʁədezavuʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.de.za.vu.ʁa re.dé.sa.voue°.ras°
redésavouerez /ʁədezavuʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.de.za.vu.ʁe re.dé.sa.voue°.rez
redésavoueriez /ʁədezavuʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.de.za.vu.ʁje re.dé.sa.voue°.riez
redésavouerions /ʁədezavuʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.de.za.vu.ʁjɔ̃ re.dé.sa.voue°.rions°
redésavouerons /ʁədezavuʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.de.za.vu.ʁɔ̃ re.dé.sa.voue°.rons°
redésavoueront /ʁədezavuʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.de.za.vu.ʁɔ̃ re.dé.sa.voue°.ront°
redésavoues /ʁədezavu/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.de.za.vu re.dé.sa.voue°s°
redésavoues /ʁədezavu/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.de.za.vu re.dé.sa.voue°s°
redésavouez /ʁədezavwe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.de.za.vwe re.dé.sa.vouez
redésavouez /ʁədezavwe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.de.za.vwe re.dé.sa.vouez
redésavouiez /ʁədezavuje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.de.za.vu.je re.dé.sa.vou.iez
redésavouiez /ʁədezavuje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.de.za.vu.je re.dé.sa.vou.iez
redésavouions /ʁədezavujɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.de.za.vu.jɔ̃ re.dé.sa.vou.ions°
redésavouions /ʁədezavujɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.de.za.vu.jɔ̃ re.dé.sa.vou.ions°
redésavouons /ʁədezavwɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.de.za.vwɔ̃ re.dé.sa.vouons°
redésavouons /ʁədezavwɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.de.za.vwɔ̃ re.dé.sa.vouons°
redésavouâmes /ʁədezavwam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.de.za.vwam re.dé.sa.vouâme°s°
redésavouât /ʁədezavwa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.de.za.vwa re.dé.sa.vouât°
redésavouâtes /ʁədezavwat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.de.za.vwat re.dé.sa.vouâte°s°
redésavouèrent /ʁədezavwɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.de.za.vwɛʁ re.dé.sa.vouère°n°t°
redésavoué /ʁədezavwe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.de.za.vwe re.dé.sa.voué
redésavouée /ʁədezavwe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.de.za.vwe re.dé.sa.vouée°
redésavouées /ʁədezavwe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.de.za.vwe re.dé.sa.vouée°s°
redésavoués /ʁədezavwe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.de.za.vwe re.dé.sa.voués°