redécapiter

VER — épicène

/ʁədekapite/

Syllabes : ʁə.de.ka.pi.te Orthocode : re.dé.ca.pi.ter

Définitions

  1. 1. Décapiter à nouveau.
    Il ne restera plus alors au bon peuple qu’à reprendre la Bastille, rebrûler les Tuileries et redécapiter les fermiers généraux et les ministres aristos.

Étymologie

De décapiter, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
redécapita /ʁədekapita/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.ta re.dé.ca.pi.ta
redécapitai /ʁədekapitɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tɛ re.dé.ca.pi.tai
redécapitaient /ʁədekapitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tɛ re.dé.ca.pi.taie°n°t°
redécapitais /ʁədekapitɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tɛ re.dé.ca.pi.tais°
redécapitais /ʁədekapitɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tɛ re.dé.ca.pi.tais°
redécapitait /ʁədekapitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tɛ re.dé.ca.pi.tait°
redécapitant /ʁədekapitɑ̃/ participe, present ʁə.de.ka.pi.tɑ̃ re.dé.ca.pi.tant°
redécapitas /ʁədekapita/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.ta re.dé.ca.pi.tas°
redécapitasse /ʁədekapitas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tas re.dé.ca.pi.tasse°
redécapitassent /ʁədekapitas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tas re.dé.ca.pi.tasse°n°t°
redécapitasses /ʁədekapitas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tas re.dé.ca.pi.tasse°s°
redécapitassiez /ʁədekapitasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.ta.sje re.dé.ca.pi.ta.ssiez
redécapitassions /ʁədekapitasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.ta.sjɔ̃ re.dé.ca.pi.ta.ssions°
redécapite /ʁədekapit/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.de.ka.pit re.dé.ca.pite°
redécapite /ʁədekapit/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.de.ka.pit re.dé.ca.pite°
redécapite /ʁədekapit/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.de.ka.pit re.dé.ca.pite°
redécapite /ʁədekapit/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.de.ka.pit re.dé.ca.pite°
redécapite /ʁədekapit/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.de.ka.pit re.dé.ca.pite°
redécapitent /ʁədekapit/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.de.ka.pit re.dé.ca.pite°n°t°
redécapitent /ʁədekapit/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.de.ka.pit re.dé.ca.pite°n°t°
redécapiter /ʁədekapite/ infinitif ʁə.de.ka.pi.te re.dé.ca.pi.ter
redécapitera /ʁədekapitəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tə.ʁa re.dé.ca.pi.te.ra
redécapiterai /ʁədekapitʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tʁɛ re.dé.ca.pi.te°rai
redécapiteraient /ʁədekapitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tə.ʁɛ re.dé.ca.pi.te.raie°n°t°
redécapiterais /ʁədekapitəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tə.ʁɛ re.dé.ca.pi.te.rais°
redécapiterais /ʁədekapitəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tə.ʁɛ re.dé.ca.pi.te.rais°
redécapiterait /ʁədekapitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tə.ʁɛ re.dé.ca.pi.te.rait°
redécapiteras /ʁədekapitəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.tə.ʁa re.dé.ca.pi.te.ras°
redécapiterez /ʁədekapitəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tə.ʁe re.dé.ca.pi.te.rez
redécapiteriez /ʁədekapitəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tə.ʁje re.dé.ca.pi.te.riez
redécapiterions /ʁədekapitəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tə.ʁjɔ̃ re.dé.ca.pi.te.rions°
redécapiterons /ʁədekapitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tə.ʁɔ̃ re.dé.ca.pi.te.rons°
redécapiteront /ʁədekapitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tə.ʁɔ̃ re.dé.ca.pi.te.ront°
redécapites /ʁədekapit/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.de.ka.pit re.dé.ca.pite°s°
redécapites /ʁədekapit/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.de.ka.pit re.dé.ca.pite°s°
redécapitez /ʁədekapite/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.te re.dé.ca.pi.tez
redécapitez /ʁədekapite/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.te re.dé.ca.pi.tez
redécapitiez /ʁədekapitje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tje re.dé.ca.pi.tiez
redécapitiez /ʁədekapitje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tje re.dé.ca.pi.tiez
redécapitions /ʁədekapitjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tjɔ̃ re.dé.ca.pi.tions°
redécapitions /ʁədekapitjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tjɔ̃ re.dé.ca.pi.tions°
redécapitons /ʁədekapitɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tɔ̃ re.dé.ca.pi.tons°
redécapitons /ʁədekapitɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tɔ̃ re.dé.ca.pi.tons°
redécapitâmes /ʁədekapitam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tam re.dé.ca.pi.tâme°s°
redécapitât /ʁədekapita/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.de.ka.pi.ta re.dé.ca.pi.tât°
redécapitâtes /ʁədekapitat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tat re.dé.ca.pi.tâte°s°
redécapitèrent /ʁədekapitɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.de.ka.pi.tɛʁ re.dé.ca.pi.tère°n°t°
redécapité /ʁədekapite/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.de.ka.pi.te re.dé.ca.pi.té
redécapitée /ʁədekapite/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.de.ka.pi.te re.dé.ca.pi.tée°
redécapitées /ʁədekapite/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.de.ka.pi.te re.dé.ca.pi.tée°s°
redécapités /ʁədekapite/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.de.ka.pi.te re.dé.ca.pi.tés°