VER — épicène
/ʁədivinize/
Syllabes : ʁə.di.vi.ni.ze
Orthocode : re.di.vi.ni.ser
Définitions
-
1.
Redonner un caractère divin.
Mais, Iris, pour finir l’affaire… Sa forme redivinisa, Fit voir son arc dans une nue.
Étymologie
de diviniser, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| redivinisa | /ʁədiviniza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.za | re.di.vi.ni.sa |
| redivinisai | /ʁədivinizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zɛ | re.di.vi.ni.sai |
| redivinisaient | /ʁədivinizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zɛ | re.di.vi.ni.saie°n°t° |
| redivinisais | /ʁədivinizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zɛ | re.di.vi.ni.sais° |
| redivinisais | /ʁədivinizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zɛ | re.di.vi.ni.sais° |
| redivinisait | /ʁədivinizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zɛ | re.di.vi.ni.sait° |
| redivinisant | /ʁədivinizɑ̃/ | participe, present | ʁə.di.vi.ni.zɑ̃ | re.di.vi.ni.sant° |
| redivinisas | /ʁədiviniza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.za | re.di.vi.ni.sas° |
| redivinisasse | /ʁədivinizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zas | re.di.vi.ni.sasse° |
| redivinisassent | /ʁədivinizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zas | re.di.vi.ni.sasse°n°t° |
| redivinisasses | /ʁədivinizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zas | re.di.vi.ni.sasse°s° |
| redivinisassiez | /ʁədivinizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.za.sje | re.di.vi.ni.sa.ssiez |
| redivinisassions | /ʁədivinizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.za.sjɔ̃ | re.di.vi.ni.sa.ssions° |
| redivinise | /ʁədiviniz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.di.vi.niz | re.di.vi.nise° |
| redivinise | /ʁədiviniz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.di.vi.niz | re.di.vi.nise° |
| redivinise | /ʁədiviniz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.di.vi.niz | re.di.vi.nise° |
| redivinise | /ʁədiviniz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.di.vi.niz | re.di.vi.nise° |
| redivinise | /ʁədiviniz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.di.vi.niz | re.di.vi.nise° |
| redivinisent | /ʁədiviniz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.di.vi.niz | re.di.vi.nise°n°t° |
| redivinisent | /ʁədiviniz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.di.vi.niz | re.di.vi.nise°n°t° |
| rediviniser | /ʁədivinize/ | infinitif | ʁə.di.vi.ni.ze | re.di.vi.ni.ser |
| redivinisera | /ʁədivinizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁa | re.di.vi.ni.se.ra |
| rediviniserai | /ʁədivinizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁɛ | re.di.vi.ni.se.rai |
| rediviniseraient | /ʁədivinizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁɛ | re.di.vi.ni.se.raie°n°t° |
| rediviniserais | /ʁədivinizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁɛ | re.di.vi.ni.se.rais° |
| rediviniserais | /ʁədivinizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁɛ | re.di.vi.ni.se.rais° |
| rediviniserait | /ʁədivinizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁɛ | re.di.vi.ni.se.rait° |
| rediviniseras | /ʁədivinizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁa | re.di.vi.ni.se.ras° |
| rediviniserez | /ʁədivinizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁe | re.di.vi.ni.se.rez |
| rediviniseriez | /ʁədivinizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁje | re.di.vi.ni.se.riez |
| rediviniserions | /ʁədivinizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁjɔ̃ | re.di.vi.ni.se.rions° |
| rediviniserons | /ʁədivinizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁɔ̃ | re.di.vi.ni.se.rons° |
| rediviniseront | /ʁədivinizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zə.ʁɔ̃ | re.di.vi.ni.se.ront° |
| redivinises | /ʁədiviniz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.di.vi.niz | re.di.vi.nise°s° |
| redivinises | /ʁədiviniz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.di.vi.niz | re.di.vi.nise°s° |
| redivinisez | /ʁədivinize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.ze | re.di.vi.ni.sez |
| redivinisez | /ʁədivinize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.ze | re.di.vi.ni.sez |
| redivinisiez | /ʁədivinizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zje | re.di.vi.ni.siez |
| redivinisiez | /ʁədivinizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zje | re.di.vi.ni.siez |
| redivinisions | /ʁədivinizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zjɔ̃ | re.di.vi.ni.sions° |
| redivinisions | /ʁədivinizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zjɔ̃ | re.di.vi.ni.sions° |
| redivinisons | /ʁədivinizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zɔ̃ | re.di.vi.ni.sons° |
| redivinisons | /ʁədivinizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zɔ̃ | re.di.vi.ni.sons° |
| redivinisâmes | /ʁədivinizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zam | re.di.vi.ni.sâme°s° |
| redivinisât | /ʁədiviniza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.di.vi.ni.za | re.di.vi.ni.sât° |
| redivinisâtes | /ʁədivinizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zat | re.di.vi.ni.sâte°s° |
| redivinisèrent | /ʁədivinizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.di.vi.ni.zɛʁ | re.di.vi.ni.sère°n°t° |
| redivinisé | /ʁədivinize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.di.vi.ni.ze | re.di.vi.ni.sé |
| redivinisée | /ʁədivinize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.di.vi.ni.ze | re.di.vi.ni.sée° |
| redivinisées | /ʁədivinize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.di.vi.ni.ze | re.di.vi.ni.sée°s° |
| redivinisés | /ʁədivinize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.di.vi.ni.ze | re.di.vi.ni.sés° |