redisserter

VER — masculin

/ʁədisɛʁte/

Syllabes : ʁə.di.sɛʁ.te Orthocode : re.di.sser.ter

Définitions

  1. 1. Disserter à nouveau.
    Tu vas redisserter sur une page double pour me répondre?

Étymologie

De disserter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
redisserta /ʁədisɛʁta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.ta re.di.sser.ta
redissertai /ʁədisɛʁtɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tɛ re.di.sser.tai
redissertaient /ʁədisɛʁtɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tɛ re.di.sser.taie°n°t°
redissertais /ʁədisɛʁtɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tɛ re.di.sser.tais°
redissertais /ʁədisɛʁtɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tɛ re.di.sser.tais°
redissertait /ʁədisɛʁtɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tɛ re.di.sser.tait°
redissertant /ʁədisɛʁtɑ̃/ participe, present ʁə.di.sɛʁ.tɑ̃ re.di.sser.tant°
redissertas /ʁədisɛʁta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.ta re.di.sser.tas°
redissertasse /ʁədisɛʁtas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tas re.di.sser.tasse°
redissertassent /ʁədisɛʁtas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tas re.di.sser.tasse°n°t°
redissertasses /ʁədisɛʁtas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tas re.di.sser.tasse°s°
redissertassiez /ʁədisɛʁtasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.ta.sje re.di.sser.ta.ssiez
redissertassions /ʁədisɛʁtasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.ta.sjɔ̃ re.di.sser.ta.ssions°
redisserte /ʁədisɛʁt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.di.sɛʁt re.di.sserte°
redisserte /ʁədisɛʁt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.di.sɛʁt re.di.sserte°
redisserte /ʁədisɛʁt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.di.sɛʁt re.di.sserte°
redisserte /ʁədisɛʁt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.di.sɛʁt re.di.sserte°
redisserte /ʁədisɛʁt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.di.sɛʁt re.di.sserte°
redissertent /ʁədisɛʁt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁt re.di.sserte°n°t°
redissertent /ʁədisɛʁt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁt re.di.sserte°n°t°
redisserter /ʁədisɛʁte/ infinitif ʁə.di.sɛʁ.te re.di.sser.ter
redissertera /ʁədisɛʁtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tə.ʁa re.di.sser.te.ra
redisserterai /ʁədisɛʁtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tʁɛ re.di.sser.te°rai
redisserteraient /ʁədisɛʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tə.ʁɛ re.di.sser.te.raie°n°t°
redisserterais /ʁədisɛʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tə.ʁɛ re.di.sser.te.rais°
redisserterais /ʁədisɛʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tə.ʁɛ re.di.sser.te.rais°
redisserterait /ʁədisɛʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tə.ʁɛ re.di.sser.te.rait°
redisserteras /ʁədisɛʁtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.tə.ʁa re.di.sser.te.ras°
redisserterez /ʁədisɛʁtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tə.ʁe re.di.sser.te.rez
redisserteriez /ʁədisɛʁtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tə.ʁje re.di.sser.te.riez
redisserterions /ʁədisɛʁtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tə.ʁjɔ̃ re.di.sser.te.rions°
redisserterons /ʁədisɛʁtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tə.ʁɔ̃ re.di.sser.te.rons°
redisserteront /ʁədisɛʁtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tə.ʁɔ̃ re.di.sser.te.ront°
redissertes /ʁədisɛʁt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.di.sɛʁt re.di.sserte°s°
redissertes /ʁədisɛʁt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.di.sɛʁt re.di.sserte°s°
redissertez /ʁədisɛʁte/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.te re.di.sser.tez
redissertez /ʁədisɛʁte/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.te re.di.sser.tez
redissertiez /ʁədisɛʁtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tje re.di.sser.tiez
redissertiez /ʁədisɛʁtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tje re.di.sser.tiez
redissertions /ʁədisɛʁtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tjɔ̃ re.di.sser.tions°
redissertions /ʁədisɛʁtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tjɔ̃ re.di.sser.tions°
redissertons /ʁədisɛʁtɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tɔ̃ re.di.sser.tons°
redissertons /ʁədisɛʁtɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tɔ̃ re.di.sser.tons°
redissertâmes /ʁədisɛʁtam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tam re.di.sser.tâme°s°
redissertât /ʁədisɛʁta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.di.sɛʁ.ta re.di.sser.tât°
redissertâtes /ʁədisɛʁtat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tat re.di.sser.tâte°s°
redissertèrent /ʁədisɛʁtɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.di.sɛʁ.tɛʁ re.di.sser.tère°n°t°
redisserté /ʁədisɛʁte/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.di.sɛʁ.te re.di.sser.té