reculminer

VER — masculin

/ʁəkylmine/

Syllabes : ʁə.kyl.mi.ne Orthocode : re.cul.mi.ner

Définitions

  1. 1. Culminer à nouveau.
    Les touches descendent du A au E, remontent au T, redescendent au I pour reculminer au bouton Enter.

Étymologie

De culminer, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
reculmina /ʁəkylmina/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kyl.mi.na re.cul.mi.na
reculminai /ʁəkylminɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nɛ re.cul.mi.nai
reculminaient /ʁəkylminɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nɛ re.cul.mi.naie°n°t°
reculminais /ʁəkylminɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nɛ re.cul.mi.nais°
reculminais /ʁəkylminɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nɛ re.cul.mi.nais°
reculminait /ʁəkylminɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nɛ re.cul.mi.nait°
reculminant /ʁəkylminɑ̃/ participe, present ʁə.kyl.mi.nɑ̃ re.cul.mi.nant°
reculminas /ʁəkylmina/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kyl.mi.na re.cul.mi.nas°
reculminasse /ʁəkylminas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nas re.cul.mi.nasse°
reculminassent /ʁəkylminas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nas re.cul.mi.nasse°n°t°
reculminasses /ʁəkylminas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nas re.cul.mi.nasse°s°
reculminassiez /ʁəkylminasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.na.sje re.cul.mi.na.ssiez
reculminassions /ʁəkylminasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.na.sjɔ̃ re.cul.mi.na.ssions°
reculmine /ʁəkylmin/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kyl.min re.cul.mine°
reculmine /ʁəkylmin/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kyl.min re.cul.mine°
reculmine /ʁəkylmin/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kyl.min re.cul.mine°
reculmine /ʁəkylmin/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kyl.min re.cul.mine°
reculmine /ʁəkylmin/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kyl.min re.cul.mine°
reculminent /ʁəkylmin/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kyl.min re.cul.mine°n°t°
reculminent /ʁəkylmin/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kyl.min re.cul.mine°n°t°
reculminer /ʁəkylmine/ infinitif ʁə.kyl.mi.ne re.cul.mi.ner
reculminera /ʁəkylminəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nə.ʁa re.cul.mi.ne.ra
reculminerai /ʁəkylminəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nə.ʁɛ re.cul.mi.ne.rai
reculmineraient /ʁəkylminəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nə.ʁɛ re.cul.mi.ne.raie°n°t°
reculminerais /ʁəkylminəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nə.ʁɛ re.cul.mi.ne.rais°
reculminerais /ʁəkylminəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nə.ʁɛ re.cul.mi.ne.rais°
reculminerait /ʁəkylminəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nə.ʁɛ re.cul.mi.ne.rait°
reculmineras /ʁəkylminəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kyl.mi.nə.ʁa re.cul.mi.ne.ras°
reculminerez /ʁəkylminəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nə.ʁe re.cul.mi.ne.rez
reculmineriez /ʁəkylminəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nə.ʁje re.cul.mi.ne.riez
reculminerions /ʁəkylminəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nə.ʁjɔ̃ re.cul.mi.ne.rions°
reculminerons /ʁəkylminəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nə.ʁɔ̃ re.cul.mi.ne.rons°
reculmineront /ʁəkylminəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nə.ʁɔ̃ re.cul.mi.ne.ront°
reculmines /ʁəkylmin/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kyl.min re.cul.mine°s°
reculmines /ʁəkylmin/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kyl.min re.cul.mine°s°
reculminez /ʁəkylmine/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.ne re.cul.mi.nez
reculminez /ʁəkylmine/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.ne re.cul.mi.nez
reculminiez /ʁəkylminje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nje re.cul.mi.niez
reculminiez /ʁəkylminje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nje re.cul.mi.niez
reculminions /ʁəkylminjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.njɔ̃ re.cul.mi.nions°
reculminions /ʁəkylminjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.njɔ̃ re.cul.mi.nions°
reculminons /ʁəkylminɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nɔ̃ re.cul.mi.nons°
reculminons /ʁəkylminɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nɔ̃ re.cul.mi.nons°
reculminâmes /ʁəkylminam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nam re.cul.mi.nâme°s°
reculminât /ʁəkylmina/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kyl.mi.na re.cul.mi.nât°
reculminâtes /ʁəkylminat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nat re.cul.mi.nâte°s°
reculminèrent /ʁəkylminɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kyl.mi.nɛʁ re.cul.mi.nère°n°t°
reculminé /ʁəkylmine/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kyl.mi.ne re.cul.mi.né