recuicuiter

VER — masculin

/ʁəkɥikɥite/

Syllabes : ʁə.kɥi.kɥi.te Orthocode : re.cui.cui.ter

Définitions

  1. 1. Cuicuiter à nouveau.
    Elle nous a ramené un "super" cadeau qui la fait bien rire... une espèce de merle chanteur qui n'arrête pas de cuicuiter et recuicuiter.. hum hum!

Étymologie

De cuicuiter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recuicuita /ʁəkɥikɥita/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.ta re.cui.cui.ta
recuicuitai /ʁəkɥikɥitɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tɛ re.cui.cui.tai
recuicuitaient /ʁəkɥikɥitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tɛ re.cui.cui.taie°n°t°
recuicuitais /ʁəkɥikɥitɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tɛ re.cui.cui.tais°
recuicuitais /ʁəkɥikɥitɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tɛ re.cui.cui.tais°
recuicuitait /ʁəkɥikɥitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tɛ re.cui.cui.tait°
recuicuitant /ʁəkɥikɥitɑ̃/ participe, present ʁə.kɥi.kɥi.tɑ̃ re.cui.cui.tant°
recuicuitas /ʁəkɥikɥita/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.ta re.cui.cui.tas°
recuicuitasse /ʁəkɥikɥitas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tas re.cui.cui.tasse°
recuicuitassent /ʁəkɥikɥitas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tas re.cui.cui.tasse°n°t°
recuicuitasses /ʁəkɥikɥitas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tas re.cui.cui.tasse°s°
recuicuitassiez /ʁəkɥikɥitasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.ta.sje re.cui.cui.ta.ssiez
recuicuitassions /ʁəkɥikɥitasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.ta.sjɔ̃ re.cui.cui.ta.ssions°
recuicuite /ʁəkɥikɥit/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥit re.cui.cuite°
recuicuite /ʁəkɥikɥit/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥit re.cui.cuite°
recuicuite /ʁəkɥikɥit/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥit re.cui.cuite°
recuicuite /ʁəkɥikɥit/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥit re.cui.cuite°
recuicuite /ʁəkɥikɥit/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥit re.cui.cuite°
recuicuitent /ʁəkɥikɥit/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥit re.cui.cuite°n°t°
recuicuitent /ʁəkɥikɥit/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥit re.cui.cuite°n°t°
recuicuiter /ʁəkɥikɥite/ infinitif ʁə.kɥi.kɥi.te re.cui.cui.ter
recuicuitera /ʁəkɥikɥitəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tə.ʁa re.cui.cui.te.ra
recuicuiterai /ʁəkɥikɥitʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tʁɛ re.cui.cui.te°rai
recuicuiteraient /ʁəkɥikɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tə.ʁɛ re.cui.cui.te.raie°n°t°
recuicuiterais /ʁəkɥikɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tə.ʁɛ re.cui.cui.te.rais°
recuicuiterais /ʁəkɥikɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tə.ʁɛ re.cui.cui.te.rais°
recuicuiterait /ʁəkɥikɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tə.ʁɛ re.cui.cui.te.rait°
recuicuiteras /ʁəkɥikɥitəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.tə.ʁa re.cui.cui.te.ras°
recuicuiterez /ʁəkɥikɥitəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tə.ʁe re.cui.cui.te.rez
recuicuiteriez /ʁəkɥikɥitəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tə.ʁje re.cui.cui.te.riez
recuicuiterions /ʁəkɥikɥitəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tə.ʁjɔ̃ re.cui.cui.te.rions°
recuicuiterons /ʁəkɥikɥitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tə.ʁɔ̃ re.cui.cui.te.rons°
recuicuiteront /ʁəkɥikɥitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tə.ʁɔ̃ re.cui.cui.te.ront°
recuicuites /ʁəkɥikɥit/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥit re.cui.cuite°s°
recuicuites /ʁəkɥikɥit/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥit re.cui.cuite°s°
recuicuitez /ʁəkɥikɥite/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.te re.cui.cui.tez
recuicuitez /ʁəkɥikɥite/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.te re.cui.cui.tez
recuicuitiez /ʁəkɥikɥitje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tje re.cui.cui.tiez
recuicuitiez /ʁəkɥikɥitje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tje re.cui.cui.tiez
recuicuitions /ʁəkɥikɥitjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tjɔ̃ re.cui.cui.tions°
recuicuitions /ʁəkɥikɥitjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tjɔ̃ re.cui.cui.tions°
recuicuitons /ʁəkɥikɥitɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tɔ̃ re.cui.cui.tons°
recuicuitons /ʁəkɥikɥitɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tɔ̃ re.cui.cui.tons°
recuicuitâmes /ʁəkɥikɥitam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tam re.cui.cui.tâme°s°
recuicuitât /ʁəkɥikɥita/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kɥi.kɥi.ta re.cui.cui.tât°
recuicuitâtes /ʁəkɥikɥitat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tat re.cui.cui.tâte°s°
recuicuitèrent /ʁəkɥikɥitɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kɥi.kɥi.tɛʁ re.cui.cui.tère°n°t°
recuicuité /ʁəkɥikɥite/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kɥi.kɥi.te re.cui.cui.té