rectoriser

VER — épicène

/ʁɛktoʁize/

Syllabes : ʁɛk.to.ʁi.ze Orthocode : rec.to.ri.ser

Définitions

  1. 1. Marquer le parchemin de la marque du recteur de l’université.
    Tout ce parchemin qui arrive à Paris doit être porter à la halle du recteur de l’université pour y être visité; il y est rectorisé, c’est-à-dire qu’il reçoit la marque du recteur pour preuve de sa bonne qualité.

Étymologie

Dérivé de recteur, avec le suffixe -iser.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rectorisa /ʁɛktoʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.za rec.to.ri.sa
rectorisai /ʁɛktoʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zɛ rec.to.ri.sai
rectorisaient /ʁɛktoʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zɛ rec.to.ri.saie°n°t°
rectorisais /ʁɛktoʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zɛ rec.to.ri.sais°
rectorisais /ʁɛktoʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zɛ rec.to.ri.sais°
rectorisait /ʁɛktoʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zɛ rec.to.ri.sait°
rectorisant /ʁɛktoʁizɑ̃/ participe, present ʁɛk.to.ʁi.zɑ̃ rec.to.ri.sant°
rectorisas /ʁɛktoʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.za rec.to.ri.sas°
rectorisasse /ʁɛktoʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zas rec.to.ri.sasse°
rectorisassent /ʁɛktoʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zas rec.to.ri.sasse°n°t°
rectorisasses /ʁɛktoʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zas rec.to.ri.sasse°s°
rectorisassiez /ʁɛktoʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.za.sje rec.to.ri.sa.ssiez
rectorisassions /ʁɛktoʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.za.sjɔ̃ rec.to.ri.sa.ssions°
rectorise /ʁɛktoʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁɛk.to.ʁiz rec.to.rise°
rectorise /ʁɛktoʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁɛk.to.ʁiz rec.to.rise°
rectorise /ʁɛktoʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁɛk.to.ʁiz rec.to.rise°
rectorise /ʁɛktoʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁɛk.to.ʁiz rec.to.rise°
rectorise /ʁɛktoʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁɛk.to.ʁiz rec.to.rise°
rectorisent /ʁɛktoʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁiz rec.to.rise°n°t°
rectorisent /ʁɛktoʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁiz rec.to.rise°n°t°
rectoriser /ʁɛktoʁize/ infinitif ʁɛk.to.ʁi.ze rec.to.ri.ser
rectorisera /ʁɛktoʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁa rec.to.ri.se.ra
rectoriserai /ʁɛktoʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁɛ rec.to.ri.se.rai
rectoriseraient /ʁɛktoʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁɛ rec.to.ri.se.raie°n°t°
rectoriserais /ʁɛktoʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁɛ rec.to.ri.se.rais°
rectoriserais /ʁɛktoʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁɛ rec.to.ri.se.rais°
rectoriserait /ʁɛktoʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁɛ rec.to.ri.se.rait°
rectoriseras /ʁɛktoʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁa rec.to.ri.se.ras°
rectoriserez /ʁɛktoʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁe rec.to.ri.se.rez
rectoriseriez /ʁɛktoʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁje rec.to.ri.se.riez
rectoriserions /ʁɛktoʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁjɔ̃ rec.to.ri.se.rions°
rectoriserons /ʁɛktoʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁɔ̃ rec.to.ri.se.rons°
rectoriseront /ʁɛktoʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zə.ʁɔ̃ rec.to.ri.se.ront°
rectorises /ʁɛktoʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁɛk.to.ʁiz rec.to.rise°s°
rectorises /ʁɛktoʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁɛk.to.ʁiz rec.to.rise°s°
rectorisez /ʁɛktoʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.ze rec.to.ri.sez
rectorisez /ʁɛktoʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.ze rec.to.ri.sez
rectorisiez /ʁɛktoʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zje rec.to.ri.siez
rectorisiez /ʁɛktoʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zje rec.to.ri.siez
rectorisions /ʁɛktoʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zjɔ̃ rec.to.ri.sions°
rectorisions /ʁɛktoʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zjɔ̃ rec.to.ri.sions°
rectorisons /ʁɛktoʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zɔ̃ rec.to.ri.sons°
rectorisons /ʁɛktoʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zɔ̃ rec.to.ri.sons°
rectorisâmes /ʁɛktoʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zam rec.to.ri.sâme°s°
rectorisât /ʁɛktoʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁɛk.to.ʁi.za rec.to.ri.sât°
rectorisâtes /ʁɛktoʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zat rec.to.ri.sâte°s°
rectorisèrent /ʁɛktoʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁɛk.to.ʁi.zɛʁ rec.to.ri.sère°n°t°
rectorisé /ʁɛktoʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁɛk.to.ʁi.ze rec.to.ri.sé
rectorisée /ʁɛktoʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁɛk.to.ʁi.ze rec.to.ri.sée°
rectorisées /ʁɛktoʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁɛk.to.ʁi.ze rec.to.ri.sée°s°
rectorisés /ʁɛktoʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁɛk.to.ʁi.ze rec.to.ri.sés°