recrouter

VER — épicène

/ʁəkʁute/

Syllabes : ʁə.kʁu.te Orthocode : re.crou.ter

Définitions

  1. 1. Crouter à nouveau.
    Il faut alors gratter la plaque, décoller toute la croute, et la recrouter.

Étymologie

De crouter, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recrouta /ʁəkʁuta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kʁu.ta re.crou.ta
recroutai /ʁəkʁutɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kʁu.tɛ re.crou.tai
recroutaient /ʁəkʁutɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁu.tɛ re.crou.taie°n°t°
recroutais /ʁəkʁutɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁu.tɛ re.crou.tais°
recroutais /ʁəkʁutɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁu.tɛ re.crou.tais°
recroutait /ʁəkʁutɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁu.tɛ re.crou.tait°
recroutant /ʁəkʁutɑ̃/ participe, present ʁə.kʁu.tɑ̃ re.crou.tant°
recroutas /ʁəkʁuta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kʁu.ta re.crou.tas°
recroutasse /ʁəkʁutas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁu.tas re.crou.tasse°
recroutassent /ʁəkʁutas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁu.tas re.crou.tasse°n°t°
recroutasses /ʁəkʁutas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁu.tas re.crou.tasse°s°
recroutassiez /ʁəkʁutasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁu.ta.sje re.crou.ta.ssiez
recroutassions /ʁəkʁutasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁu.ta.sjɔ̃ re.crou.ta.ssions°
recroute /ʁəkʁut/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁut re.croute°
recroute /ʁəkʁut/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁut re.croute°
recroute /ʁəkʁut/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁut re.croute°
recroute /ʁəkʁut/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁut re.croute°
recroute /ʁəkʁut/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁut re.croute°
recroutent /ʁəkʁut/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁut re.croute°n°t°
recroutent /ʁəkʁut/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁut re.croute°n°t°
recrouter /ʁəkʁute/ infinitif ʁə.kʁu.te re.crou.ter
recroutera /ʁəkʁutəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kʁu.tə.ʁa re.crou.te.ra
recrouterai /ʁəkʁutʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kʁu.tʁɛ re.crou.te°rai
recrouteraient /ʁəkʁutəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁu.tə.ʁɛ re.crou.te.raie°n°t°
recrouterais /ʁəkʁutəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁu.tə.ʁɛ re.crou.te.rais°
recrouterais /ʁəkʁutəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁu.tə.ʁɛ re.crou.te.rais°
recrouterait /ʁəkʁutəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁu.tə.ʁɛ re.crou.te.rait°
recrouteras /ʁəkʁutəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kʁu.tə.ʁa re.crou.te.ras°
recrouterez /ʁəkʁutəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kʁu.tə.ʁe re.crou.te.rez
recrouteriez /ʁəkʁutəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁu.tə.ʁje re.crou.te.riez
recrouterions /ʁəkʁutəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁu.tə.ʁjɔ̃ re.crou.te.rions°
recrouterons /ʁəkʁutəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kʁu.tə.ʁɔ̃ re.crou.te.rons°
recrouteront /ʁəkʁutəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kʁu.tə.ʁɔ̃ re.crou.te.ront°
recroutes /ʁəkʁut/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁut re.croute°s°
recroutes /ʁəkʁut/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁut re.croute°s°
recroutez /ʁəkʁute/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁu.te re.crou.tez
recroutez /ʁəkʁute/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁu.te re.crou.tez
recroutiez /ʁəkʁutje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁu.tje re.crou.tiez
recroutiez /ʁəkʁutje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁu.tje re.crou.tiez
recroutions /ʁəkʁutjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁu.tjɔ̃ re.crou.tions°
recroutions /ʁəkʁutjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁu.tjɔ̃ re.crou.tions°
recroutons /ʁəkʁutɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁu.tɔ̃ re.crou.tons°
recroutons /ʁəkʁutɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁu.tɔ̃ re.crou.tons°
recroutâmes /ʁəkʁutam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kʁu.tam re.crou.tâme°s°
recroutât /ʁəkʁuta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁu.ta re.crou.tât°
recroutâtes /ʁəkʁutat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kʁu.tat re.crou.tâte°s°
recroutèrent /ʁəkʁutɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kʁu.tɛʁ re.crou.tère°n°t°
recrouté /ʁəkʁute/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kʁu.te re.crou.té
recroutée /ʁəkʁute/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.kʁu.te re.crou.tée°
recroutées /ʁəkʁute/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.kʁu.te re.crou.tée°s°
recroutés /ʁəkʁute/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.kʁu.te re.crou.tés°