recravater

VER — épicène

/ʁəkʁavate/

Syllabes : ʁə.kʁa.va.te Orthocode : re.cra.va.ter

Définitions

  1. 1. Cravater à nouveau.
    N'aurait-il pas, dans ce décalage horaire, un vice quelconque pour le libérer quitte à le recravater ultérieurement ?

Étymologie

De cravater, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recravata /ʁəkʁavata/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.va.ta re.cra.va.ta
recravatai /ʁəkʁavatɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tɛ re.cra.va.tai
recravataient /ʁəkʁavatɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tɛ re.cra.va.taie°n°t°
recravatais /ʁəkʁavatɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tɛ re.cra.va.tais°
recravatais /ʁəkʁavatɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tɛ re.cra.va.tais°
recravatait /ʁəkʁavatɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tɛ re.cra.va.tait°
recravatant /ʁəkʁavatɑ̃/ participe, present ʁə.kʁa.va.tɑ̃ re.cra.va.tant°
recravatas /ʁəkʁavata/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.va.ta re.cra.va.tas°
recravatasse /ʁəkʁavatas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tas re.cra.va.tasse°
recravatassent /ʁəkʁavatas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tas re.cra.va.tasse°n°t°
recravatasses /ʁəkʁavatas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tas re.cra.va.tasse°s°
recravatassiez /ʁəkʁavatasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.ta.sje re.cra.va.ta.ssiez
recravatassions /ʁəkʁavatasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.ta.sjɔ̃ re.cra.va.ta.ssions°
recravate /ʁəkʁavat/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.vat re.cra.vate°
recravate /ʁəkʁavat/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.vat re.cra.vate°
recravate /ʁəkʁavat/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.vat re.cra.vate°
recravate /ʁəkʁavat/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.vat re.cra.vate°
recravate /ʁəkʁavat/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.vat re.cra.vate°
recravatent /ʁəkʁavat/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.vat re.cra.vate°n°t°
recravatent /ʁəkʁavat/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.vat re.cra.vate°n°t°
recravater /ʁəkʁavate/ infinitif ʁə.kʁa.va.te re.cra.va.ter
recravatera /ʁəkʁavatəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tə.ʁa re.cra.va.te.ra
recravaterai /ʁəkʁavatʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tʁɛ re.cra.va.te°rai
recravateraient /ʁəkʁavatəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tə.ʁɛ re.cra.va.te.raie°n°t°
recravaterais /ʁəkʁavatəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tə.ʁɛ re.cra.va.te.rais°
recravaterais /ʁəkʁavatəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tə.ʁɛ re.cra.va.te.rais°
recravaterait /ʁəkʁavatəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tə.ʁɛ re.cra.va.te.rait°
recravateras /ʁəkʁavatəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.va.tə.ʁa re.cra.va.te.ras°
recravaterez /ʁəkʁavatəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tə.ʁe re.cra.va.te.rez
recravateriez /ʁəkʁavatəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tə.ʁje re.cra.va.te.riez
recravaterions /ʁəkʁavatəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tə.ʁjɔ̃ re.cra.va.te.rions°
recravaterons /ʁəkʁavatəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tə.ʁɔ̃ re.cra.va.te.rons°
recravateront /ʁəkʁavatəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tə.ʁɔ̃ re.cra.va.te.ront°
recravates /ʁəkʁavat/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.vat re.cra.vate°s°
recravates /ʁəkʁavat/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.vat re.cra.vate°s°
recravatez /ʁəkʁavate/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.te re.cra.va.tez
recravatez /ʁəkʁavate/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.te re.cra.va.tez
recravatiez /ʁəkʁavatje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tje re.cra.va.tiez
recravatiez /ʁəkʁavatje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tje re.cra.va.tiez
recravations /ʁəkʁavatjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tjɔ̃ re.cra.va.tions°
recravations /ʁəkʁavatjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tjɔ̃ re.cra.va.tions°
recravatons /ʁəkʁavatɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tɔ̃ re.cra.va.tons°
recravatons /ʁəkʁavatɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tɔ̃ re.cra.va.tons°
recravatâmes /ʁəkʁavatam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tam re.cra.va.tâme°s°
recravatât /ʁəkʁavata/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.va.ta re.cra.va.tât°
recravatâtes /ʁəkʁavatat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tat re.cra.va.tâte°s°
recravatèrent /ʁəkʁavatɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.va.tɛʁ re.cra.va.tère°n°t°
recravaté /ʁəkʁavate/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kʁa.va.te re.cra.va.té
recravatée /ʁəkʁavate/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.kʁa.va.te re.cra.va.tée°
recravatées /ʁəkʁavate/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.kʁa.va.te re.cra.va.tée°s°
recravatés /ʁəkʁavate/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.kʁa.va.te re.cra.va.tés°