recraqueler

VER — épicène

/ʁəkʁakəle/

Syllabes : ʁə.kʁa.kə.le Orthocode : re.cra.que.ler

Définitions

  1. 1. Craqueler à nouveau.
    il faudrait assainir le mur avant de repeindre et après le décapage, sinon ça va recraqueler rapidement je suppose.

Étymologie

De craqueler, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recraquela /ʁəkʁakəla/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.kə.la re.cra.que.la
recraquelai /ʁəkʁaklɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.klɛ re.cra.que°lai
recraquelaient /ʁəkʁakəlɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.lɛ re.cra.que.laie°n°t°
recraquelais /ʁəkʁakəlɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.kə.lɛ re.cra.que.lais°
recraquelais /ʁəkʁakəlɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kə.lɛ re.cra.que.lais°
recraquelait /ʁəkʁakəlɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.kə.lɛ re.cra.que.lait°
recraquelant /ʁəkʁakəlɑ̃/ participe, present ʁə.kʁa.kə.lɑ̃ re.cra.que.lant°
recraquelas /ʁəkʁakəla/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kə.la re.cra.que.las°
recraquelasse /ʁəkʁakəlas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.kə.las re.cra.que.lasse°
recraquelassent /ʁəkʁakəlas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.las re.cra.que.lasse°n°t°
recraquelasses /ʁəkʁakəlas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kə.las re.cra.que.lasse°s°
recraquelassiez /ʁəkʁakəlasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.la.sje re.cra.que.la.ssiez
recraquelassions /ʁəkʁakəlasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.la.sjɔ̃ re.cra.que.la.ssions°
recraqueler /ʁəkʁakəle/ infinitif ʁə.kʁa.kə.le re.cra.que.ler
recraquelez /ʁəkʁakəle/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.le re.cra.que.lez
recraquelez /ʁəkʁakəle/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.le re.cra.que.lez
recraqueliez /ʁəkʁakəlje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.lje re.cra.que.liez
recraqueliez /ʁəkʁakəlje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.lje re.cra.que.liez
recraquelions /ʁəkʁakəljɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.ljɔ̃ re.cra.que.lions°
recraquelions /ʁəkʁakəljɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.ljɔ̃ re.cra.que.lions°
recraquelle /ʁəkʁakɛl/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quelle°
recraquelle /ʁəkʁakɛl/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quelle°
recraquelle /ʁəkʁakɛl/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quelle°
recraquelle /ʁəkʁakɛl/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quelle°
recraquelle /ʁəkʁakɛl/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quelle°
recraquellent /ʁəkʁakɛl/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quelle°n°t°
recraquellent /ʁəkʁakɛl/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quelle°n°t°
recraquellera /ʁəkʁakɛləʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁa re.cra.que.lle.ra
recraquellerai /ʁəkʁakɛləʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɛ re.cra.que.lle.rai
recraquelleraient /ʁəkʁakɛləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɛ re.cra.que.lle.raie°n°t°
recraquellerais /ʁəkʁakɛləʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɛ re.cra.que.lle.rais°
recraquellerais /ʁəkʁakɛləʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɛ re.cra.que.lle.rais°
recraquellerait /ʁəkʁakɛləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɛ re.cra.que.lle.rait°
recraquelleras /ʁəkʁakɛləʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁa re.cra.que.lle.ras°
recraquellerez /ʁəkʁakɛləʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁe re.cra.que.lle.rez
recraquelleriez /ʁəkʁakɛləʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁje re.cra.que.lle.riez
recraquellerions /ʁəkʁakɛləʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁjɔ̃ re.cra.que.lle.rions°
recraquellerons /ʁəkʁakɛləʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɔ̃ re.cra.que.lle.rons°
recraquelleront /ʁəkʁakɛləʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɔ̃ re.cra.que.lle.ront°
recraquelles /ʁəkʁakɛl/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quelle°s°
recraquelles /ʁəkʁakɛl/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quelle°s°
recraquelons /ʁəkʁakəlɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.lɔ̃ re.cra.que.lons°
recraquelons /ʁəkʁakəlɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.lɔ̃ re.cra.que.lons°
recraquelâmes /ʁəkʁakəlam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.lam re.cra.que.lâme°s°
recraquelât /ʁəkʁakəla/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.kə.la re.cra.que.lât°
recraquelâtes /ʁəkʁakəlat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.lat re.cra.que.lâte°s°
recraquelèrent /ʁəkʁakəlɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.kə.lɛʁ re.cra.que.lère°n°t°
recraquelé /ʁəkʁakəle/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kʁa.kə.le re.cra.que.lé
recraquelée /ʁəkʁakəle/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.kʁa.kə.le re.cra.que.lée°
recraquelées /ʁəkʁakəle/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.kʁa.kə.le re.cra.que.lée°s°
recraquelés /ʁəkʁakəle/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.kʁa.kə.le re.cra.que.lés°
recraquèle /ʁəkʁakɛl/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quèle°
recraquèle /ʁəkʁakɛl/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quèle°
recraquèle /ʁəkʁakɛl/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quèle°
recraquèle /ʁəkʁakɛl/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quèle°
recraquèle /ʁəkʁakɛl/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quèle°
recraquèlent /ʁəkʁakɛl/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quèle°n°t°
recraquèlent /ʁəkʁakɛl/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quèle°n°t°
recraquèlera /ʁəkʁakɛləʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁa re.cra.què.le.ra
recraquèlerai /ʁəkʁakɛləʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɛ re.cra.què.le.rai
recraquèleraient /ʁəkʁakɛləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɛ re.cra.què.le.raie°n°t°
recraquèlerais /ʁəkʁakɛləʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɛ re.cra.què.le.rais°
recraquèlerais /ʁəkʁakɛləʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɛ re.cra.què.le.rais°
recraquèlerait /ʁəkʁakɛləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɛ re.cra.què.le.rait°
recraquèleras /ʁəkʁakɛləʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁa re.cra.què.le.ras°
recraquèlerez /ʁəkʁakɛləʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁe re.cra.què.le.rez
recraquèleriez /ʁəkʁakɛləʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁje re.cra.què.le.riez
recraquèlerions /ʁəkʁakɛləʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁjɔ̃ re.cra.què.le.rions°
recraquèlerons /ʁəkʁakɛləʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɔ̃ re.cra.què.le.rons°
recraquèleront /ʁəkʁakɛləʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.kɛ.lə.ʁɔ̃ re.cra.què.le.ront°
recraquèles /ʁəkʁakɛl/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quèle°s°
recraquèles /ʁəkʁakɛl/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.kɛl re.cra.quèle°s°