recrachoter

VER — épicène

/ʁəkʁaʃote/

Syllabes : ʁə.kʁa.ʃo.te Orthocode : re.cra.cho.ter

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 Frantext

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Crachoter à nouveau.
    Je l'ai surprise à recrachoter ce matin du lait 1/2h après la têtée...

Étymologie

De crachoter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recrachota /ʁəkʁaʃota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃo.ta re.cra.cho.ta
recrachotai /ʁəkʁaʃotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃo.tɛ re.cra.cho.tai
recrachotaient /ʁəkʁaʃotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃo.tɛ re.cra.cho.taie°n°t°
recrachotais /ʁəkʁaʃotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃo.tɛ re.cra.cho.tais°
recrachotais /ʁəkʁaʃotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃo.tɛ re.cra.cho.tais°
recrachotait /ʁəkʁaʃotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃo.tɛ re.cra.cho.tait°
recrachotant /ʁəkʁaʃotɑ̃/ participe, present ʁə.kʁa.ʃo.tɑ̃ re.cra.cho.tant°
recrachotas /ʁəkʁaʃota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃo.ta re.cra.cho.tas°
recrachotasse /ʁəkʁaʃotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃo.tas re.cra.cho.tasse°
recrachotassent /ʁəkʁaʃotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃo.tas re.cra.cho.tasse°n°t°
recrachotasses /ʁəkʁaʃotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃo.tas re.cra.cho.tasse°s°
recrachotassiez /ʁəkʁaʃotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃo.ta.sje re.cra.cho.ta.ssiez
recrachotassions /ʁəkʁaʃotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃo.ta.sjɔ̃ re.cra.cho.ta.ssions°
recrachote /ʁəkʁaʃɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔt re.cra.chote°
recrachote /ʁəkʁaʃɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔt re.cra.chote°
recrachote /ʁəkʁaʃɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔt re.cra.chote°
recrachote /ʁəkʁaʃɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔt re.cra.chote°
recrachote /ʁəkʁaʃɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔt re.cra.chote°
recrachotent /ʁəkʁaʃɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔt re.cra.chote°n°t°
recrachotent /ʁəkʁaʃɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔt re.cra.chote°n°t°
recrachoter /ʁəkʁaʃote/ infinitif ʁə.kʁa.ʃo.te re.cra.cho.ter
recrachotera /ʁəkʁaʃɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔ.tə.ʁa re.cra.cho.te.ra
recrachoterai /ʁəkʁaʃɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔ.tʁɛ re.cra.cho.te°rai
recrachoteraient /ʁəkʁaʃɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔ.tə.ʁɛ re.cra.cho.te.raie°n°t°
recrachoterais /ʁəkʁaʃɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔ.tə.ʁɛ re.cra.cho.te.rais°
recrachoterais /ʁəkʁaʃɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔ.tə.ʁɛ re.cra.cho.te.rais°
recrachoterait /ʁəkʁaʃɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔ.tə.ʁɛ re.cra.cho.te.rait°
recrachoteras /ʁəkʁaʃɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔ.tə.ʁa re.cra.cho.te.ras°
recrachoterez /ʁəkʁaʃɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔ.tə.ʁe re.cra.cho.te.rez
recrachoteriez /ʁəkʁaʃɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔ.tə.ʁje re.cra.cho.te.riez
recrachoterions /ʁəkʁaʃɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔ.tə.ʁjɔ̃ re.cra.cho.te.rions°
recrachoterons /ʁəkʁaʃɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔ.tə.ʁɔ̃ re.cra.cho.te.rons°
recrachoteront /ʁəkʁaʃɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔ.tə.ʁɔ̃ re.cra.cho.te.ront°
recrachotes /ʁəkʁaʃɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔt re.cra.chote°s°
recrachotes /ʁəkʁaʃɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃɔt re.cra.chote°s°
recrachotez /ʁəkʁaʃote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃo.te re.cra.cho.tez
recrachotez /ʁəkʁaʃote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃo.te re.cra.cho.tez
recrachotiez /ʁəkʁaʃɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔ.tje re.cra.cho.tiez
recrachotiez /ʁəkʁaʃɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔ.tje re.cra.cho.tiez
recrachotions /ʁəkʁaʃɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔ.tjɔ̃ re.cra.cho.tions°
recrachotions /ʁəkʁaʃɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃɔ.tjɔ̃ re.cra.cho.tions°
recrachotons /ʁəkʁaʃotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃo.tɔ̃ re.cra.cho.tons°
recrachotons /ʁəkʁaʃotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃo.tɔ̃ re.cra.cho.tons°
recrachotâmes /ʁəkʁaʃotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃo.tam re.cra.cho.tâme°s°
recrachotât /ʁəkʁaʃota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.ʃo.ta re.cra.cho.tât°
recrachotâtes /ʁəkʁaʃotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃo.tat re.cra.cho.tâte°s°
recrachotèrent /ʁəkʁaʃotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.ʃo.tɛʁ re.cra.cho.tère°n°t°
recrachoté /ʁəkʁaʃote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kʁa.ʃo.te re.cra.cho.té
recrachotée /ʁəkʁaʃote/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.kʁa.ʃo.te re.cra.cho.tée°
recrachotées /ʁəkʁaʃote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.kʁa.ʃo.te re.cra.cho.tée°s°
recrachotés /ʁəkʁaʃote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.kʁa.ʃo.te re.cra.cho.tés°