recraboter

VER — épicène

/ʁəkʁabote/

Syllabes : ʁə.kʁa.bo.te Orthocode : re.cra.bo.ter

Définitions

  1. 1. Craboter à nouveau.
    c'est pas une coupure franche, c'est une degradation d'allumage pour avoir un couple nul dans ta boite, du coup pas d'effort pour décraboter et recraboter.

Étymologie

De craboter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recrabota /ʁəkʁabota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.bo.ta re.cra.bo.ta
recrabotai /ʁəkʁabotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.bo.tɛ re.cra.bo.tai
recrabotaient /ʁəkʁabotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.bo.tɛ re.cra.bo.taie°n°t°
recrabotais /ʁəkʁabotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.bo.tɛ re.cra.bo.tais°
recrabotais /ʁəkʁabotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.bo.tɛ re.cra.bo.tais°
recrabotait /ʁəkʁabotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.bo.tɛ re.cra.bo.tait°
recrabotant /ʁəkʁabotɑ̃/ participe, present ʁə.kʁa.bo.tɑ̃ re.cra.bo.tant°
recrabotas /ʁəkʁabota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.bo.ta re.cra.bo.tas°
recrabotasse /ʁəkʁabotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.bo.tas re.cra.bo.tasse°
recrabotassent /ʁəkʁabotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.bo.tas re.cra.bo.tasse°n°t°
recrabotasses /ʁəkʁabotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.bo.tas re.cra.bo.tasse°s°
recrabotassiez /ʁəkʁabotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.bo.ta.sje re.cra.bo.ta.ssiez
recrabotassions /ʁəkʁabotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.bo.ta.sjɔ̃ re.cra.bo.ta.ssions°
recrabote /ʁəkʁabɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔt re.cra.bote°
recrabote /ʁəkʁabɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔt re.cra.bote°
recrabote /ʁəkʁabɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔt re.cra.bote°
recrabote /ʁəkʁabɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔt re.cra.bote°
recrabote /ʁəkʁabɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔt re.cra.bote°
recrabotent /ʁəkʁabɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔt re.cra.bote°n°t°
recrabotent /ʁəkʁabɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔt re.cra.bote°n°t°
recraboter /ʁəkʁabote/ infinitif ʁə.kʁa.bo.te re.cra.bo.ter
recrabotera /ʁəkʁabɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔ.tə.ʁa re.cra.bo.te.ra
recraboterai /ʁəkʁabɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔ.tʁɛ re.cra.bo.te°rai
recraboteraient /ʁəkʁabɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔ.tə.ʁɛ re.cra.bo.te.raie°n°t°
recraboterais /ʁəkʁabɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔ.tə.ʁɛ re.cra.bo.te.rais°
recraboterais /ʁəkʁabɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔ.tə.ʁɛ re.cra.bo.te.rais°
recraboterait /ʁəkʁabɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔ.tə.ʁɛ re.cra.bo.te.rait°
recraboteras /ʁəkʁabɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔ.tə.ʁa re.cra.bo.te.ras°
recraboterez /ʁəkʁabɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔ.tə.ʁe re.cra.bo.te.rez
recraboteriez /ʁəkʁabɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔ.tə.ʁje re.cra.bo.te.riez
recraboterions /ʁəkʁabɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔ.tə.ʁjɔ̃ re.cra.bo.te.rions°
recraboterons /ʁəkʁabɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔ.tə.ʁɔ̃ re.cra.bo.te.rons°
recraboteront /ʁəkʁabɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔ.tə.ʁɔ̃ re.cra.bo.te.ront°
recrabotes /ʁəkʁabɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔt re.cra.bote°s°
recrabotes /ʁəkʁabɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.bɔt re.cra.bote°s°
recrabotez /ʁəkʁabote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.bo.te re.cra.bo.tez
recrabotez /ʁəkʁabote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.bo.te re.cra.bo.tez
recrabotiez /ʁəkʁabɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔ.tje re.cra.bo.tiez
recrabotiez /ʁəkʁabɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔ.tje re.cra.bo.tiez
recrabotions /ʁəkʁabɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔ.tjɔ̃ re.cra.bo.tions°
recrabotions /ʁəkʁabɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.bɔ.tjɔ̃ re.cra.bo.tions°
recrabotons /ʁəkʁabotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.bo.tɔ̃ re.cra.bo.tons°
recrabotons /ʁəkʁabotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.bo.tɔ̃ re.cra.bo.tons°
recrabotâmes /ʁəkʁabotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.bo.tam re.cra.bo.tâme°s°
recrabotât /ʁəkʁabota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.bo.ta re.cra.bo.tât°
recrabotâtes /ʁəkʁabotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.bo.tat re.cra.bo.tâte°s°
recrabotèrent /ʁəkʁabotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.bo.tɛʁ re.cra.bo.tère°n°t°
recraboté /ʁəkʁabote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kʁa.bo.te re.cra.bo.té
recrabotée /ʁəkʁabote/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.kʁa.bo.te re.cra.bo.tée°
recrabotées /ʁəkʁabote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.kʁa.bo.te re.cra.bo.tée°s°
recrabotés /ʁəkʁabote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.kʁa.bo.te re.cra.bo.tés°