recoucouler

VER — masculin

/ʁəkukule/

Syllabes : ʁə.ku.ku.le Orthocode : re.cou.cou.ler

Définitions

  1. 1. Coucouler à nouveau.
    Donc mon homme est moi, ont a passer l'après-midi, a recoucouler, sous les draps — (sic)

Étymologie

De coucouler, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recoucoula /ʁəkukula/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ku.ku.la re.cou.cou.la
recoucoulai /ʁəkukulɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ku.ku.lɛ re.cou.cou.lai
recoucoulaient /ʁəkukulɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lɛ re.cou.cou.laie°n°t°
recoucoulais /ʁəkukulɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ku.ku.lɛ re.cou.cou.lais°
recoucoulais /ʁəkukulɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ku.ku.lɛ re.cou.cou.lais°
recoucoulait /ʁəkukulɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ku.ku.lɛ re.cou.cou.lait°
recoucoulant /ʁəkukulɑ̃/ participe, present ʁə.ku.ku.lɑ̃ re.cou.cou.lant°
recoucoulas /ʁəkukula/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ku.ku.la re.cou.cou.las°
recoucoulasse /ʁəkukulas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ku.ku.las re.cou.cou.lasse°
recoucoulassent /ʁəkukulas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ku.ku.las re.cou.cou.lasse°n°t°
recoucoulasses /ʁəkukulas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ku.ku.las re.cou.cou.lasse°s°
recoucoulassiez /ʁəkukulasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ku.ku.la.sje re.cou.cou.la.ssiez
recoucoulassions /ʁəkukulasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ku.ku.la.sjɔ̃ re.cou.cou.la.ssions°
recoucoule /ʁəkukul/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ku.kul re.cou.coule°
recoucoule /ʁəkukul/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ku.kul re.cou.coule°
recoucoule /ʁəkukul/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ku.kul re.cou.coule°
recoucoule /ʁəkukul/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ku.kul re.cou.coule°
recoucoule /ʁəkukul/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ku.kul re.cou.coule°
recoucoulent /ʁəkukul/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ku.kul re.cou.coule°n°t°
recoucoulent /ʁəkukul/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ku.kul re.cou.coule°n°t°
recoucouler /ʁəkukule/ infinitif ʁə.ku.ku.le re.cou.cou.ler
recoucoulera /ʁəkukuləʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ku.ku.lə.ʁa re.cou.cou.le.ra
recoucoulerai /ʁəkukuləʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ku.ku.lə.ʁɛ re.cou.cou.le.rai
recoucouleraient /ʁəkukuləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lə.ʁɛ re.cou.cou.le.raie°n°t°
recoucoulerais /ʁəkukuləʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ku.ku.lə.ʁɛ re.cou.cou.le.rais°
recoucoulerais /ʁəkukuləʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ku.ku.lə.ʁɛ re.cou.cou.le.rais°
recoucoulerait /ʁəkukuləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ku.ku.lə.ʁɛ re.cou.cou.le.rait°
recoucouleras /ʁəkukuləʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ku.ku.lə.ʁa re.cou.cou.le.ras°
recoucoulerez /ʁəkukuləʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lə.ʁe re.cou.cou.le.rez
recoucouleriez /ʁəkukuləʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lə.ʁje re.cou.cou.le.riez
recoucoulerions /ʁəkukuləʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lə.ʁjɔ̃ re.cou.cou.le.rions°
recoucoulerons /ʁəkukuləʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lə.ʁɔ̃ re.cou.cou.le.rons°
recoucouleront /ʁəkukuləʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lə.ʁɔ̃ re.cou.cou.le.ront°
recoucoules /ʁəkukul/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ku.kul re.cou.coule°s°
recoucoules /ʁəkukul/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ku.kul re.cou.coule°s°
recoucoulez /ʁəkukule/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ku.ku.le re.cou.cou.lez
recoucoulez /ʁəkukule/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ku.ku.le re.cou.cou.lez
recoucouliez /ʁəkukulje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lje re.cou.cou.liez
recoucouliez /ʁəkukulje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lje re.cou.cou.liez
recoucoulions /ʁəkukuljɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ku.ku.ljɔ̃ re.cou.cou.lions°
recoucoulions /ʁəkukuljɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ku.ku.ljɔ̃ re.cou.cou.lions°
recoucoulons /ʁəkukulɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lɔ̃ re.cou.cou.lons°
recoucoulons /ʁəkukulɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lɔ̃ re.cou.cou.lons°
recoucoulâmes /ʁəkukulam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lam re.cou.cou.lâme°s°
recoucoulât /ʁəkukula/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ku.ku.la re.cou.cou.lât°
recoucoulâtes /ʁəkukulat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lat re.cou.cou.lâte°s°
recoucoulèrent /ʁəkukulɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ku.ku.lɛʁ re.cou.cou.lère°n°t°
recoucoulé /ʁəkukule/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ku.ku.le re.cou.cou.lé