recorroborer

VER — épicène

/ʁəkoʁoboʁe/

Syllabes : ʁə.ko.ʁo.bo.ʁe Orthocode : re.co.rro.bo.rer

Définitions

  1. 1. Corroborer à nouveau.
    Nous l' avons corroboré et recorroboré, mais à l'instant même où la police admet que c'est arrivé, une enquête serait lancée. — (sic)

Étymologie

De corroborer, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recorrobora /ʁəkoʁoboʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bo.ʁa re.co.rro.bo.ra
recorroborai /ʁəkoʁoboʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bo.ʁɛ re.co.rro.bo.rai
recorroboraient /ʁəkoʁoboʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bo.ʁɛ re.co.rro.bo.raie°n°t°
recorroborais /ʁəkoʁoboʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bo.ʁɛ re.co.rro.bo.rais°
recorroborais /ʁəkoʁoboʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bo.ʁɛ re.co.rro.bo.rais°
recorroborait /ʁəkoʁoboʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bo.ʁɛ re.co.rro.bo.rait°
recorroborant /ʁəkoʁoboʁɑ̃/ participe, present ʁə.ko.ʁo.bo.ʁɑ̃ re.co.rro.bo.rant°
recorroboras /ʁəkoʁoboʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bo.ʁa re.co.rro.bo.ras°
recorroborasse /ʁəkoʁoboʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bo.ʁas re.co.rro.bo.rasse°
recorroborassent /ʁəkoʁoboʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bo.ʁas re.co.rro.bo.rasse°n°t°
recorroborasses /ʁəkoʁoboʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bo.ʁas re.co.rro.bo.rasse°s°
recorroborassiez /ʁəkoʁoboʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bo.ʁa.sje re.co.rro.bo.ra.ssiez
recorroborassions /ʁəkoʁoboʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bo.ʁa.sjɔ̃ re.co.rro.bo.ra.ssions°
recorrobore /ʁəkoʁobɔʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔʁ re.co.rro.bore°
recorrobore /ʁəkoʁobɔʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔʁ re.co.rro.bore°
recorrobore /ʁəkoʁobɔʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔʁ re.co.rro.bore°
recorrobore /ʁəkoʁobɔʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔʁ re.co.rro.bore°
recorrobore /ʁəkoʁobɔʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔʁ re.co.rro.bore°
recorroborent /ʁəkoʁobɔʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔʁ re.co.rro.bore°n°t°
recorroborent /ʁəkoʁobɔʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔʁ re.co.rro.bore°n°t°
recorroborer /ʁəkoʁoboʁe/ infinitif ʁə.ko.ʁo.bo.ʁe re.co.rro.bo.rer
recorroborera /ʁəkoʁobɔʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁa re.co.rro.bo.re.ra
recorroborerai /ʁəkoʁobɔʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁɛ re.co.rro.bo.re.rai
recorroboreraient /ʁəkoʁobɔʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁɛ re.co.rro.bo.re.raie°n°t°
recorroborerais /ʁəkoʁobɔʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁɛ re.co.rro.bo.re.rais°
recorroborerais /ʁəkoʁobɔʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁɛ re.co.rro.bo.re.rais°
recorroborerait /ʁəkoʁobɔʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁɛ re.co.rro.bo.re.rait°
recorroboreras /ʁəkoʁobɔʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁa re.co.rro.bo.re.ras°
recorroborerez /ʁəkoʁobɔʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁe re.co.rro.bo.re.rez
recorroboreriez /ʁəkoʁobɔʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁje re.co.rro.bo.re.riez
recorroborerions /ʁəkoʁobɔʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁjɔ̃ re.co.rro.bo.re.rions°
recorroborerons /ʁəkoʁobɔʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁɔ̃ re.co.rro.bo.re.rons°
recorroboreront /ʁəkoʁobɔʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁə.ʁɔ̃ re.co.rro.bo.re.ront°
recorrobores /ʁəkoʁobɔʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔʁ re.co.rro.bore°s°
recorrobores /ʁəkoʁobɔʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bɔʁ re.co.rro.bore°s°
recorroborez /ʁəkoʁoboʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bo.ʁe re.co.rro.bo.rez
recorroborez /ʁəkoʁoboʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bo.ʁe re.co.rro.bo.rez
recorroboriez /ʁəkoʁobɔʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁje re.co.rro.bo.riez
recorroboriez /ʁəkoʁobɔʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁje re.co.rro.bo.riez
recorroborions /ʁəkoʁobɔʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁjɔ̃ re.co.rro.bo.rions°
recorroborions /ʁəkoʁobɔʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bɔ.ʁjɔ̃ re.co.rro.bo.rions°
recorroborons /ʁəkoʁoboʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bo.ʁɔ̃ re.co.rro.bo.rons°
recorroborons /ʁəkoʁoboʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bo.ʁɔ̃ re.co.rro.bo.rons°
recorroborâmes /ʁəkoʁoboʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bo.ʁam re.co.rro.bo.râme°s°
recorroborât /ʁəkoʁoboʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ko.ʁo.bo.ʁa re.co.rro.bo.rât°
recorroborâtes /ʁəkoʁoboʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bo.ʁat re.co.rro.bo.râte°s°
recorroborèrent /ʁəkoʁoboʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ʁo.bo.ʁɛʁ re.co.rro.bo.rère°n°t°
recorroboré /ʁəkoʁoboʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ko.ʁo.bo.ʁe re.co.rro.bo.ré
recorroborée /ʁəkoʁoboʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ko.ʁo.bo.ʁe re.co.rro.bo.rée°
recorroborées /ʁəkoʁoboʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ko.ʁo.bo.ʁe re.co.rro.bo.rée°s°
recorroborés /ʁəkoʁoboʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ko.ʁo.bo.ʁe re.co.rro.bo.rés°