VER — épicène
/ʁəkonize/
Syllabes : ʁə.ko.ni.ze
Orthocode : re.co.ni.ser
Définitions
-
1.
Coniser à nouveau.
C'est soit il n'y a plus de lésions,soit des très petites et on peut faire à l'azote,soit on retrouve encore cin2,et on reconise.Dans le cas soumis il faut reconiser plus haut avec extemporané pour avoir la certitude d'être en zone saine
Étymologie
De coniser, avec le préfixe re-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| reconisa | /ʁəkoniza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ni.za | re.co.ni.sa |
| reconisai | /ʁəkonizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zɛ | re.co.ni.sai |
| reconisaient | /ʁəkonizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zɛ | re.co.ni.saie°n°t° |
| reconisais | /ʁəkonizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zɛ | re.co.ni.sais° |
| reconisais | /ʁəkonizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zɛ | re.co.ni.sais° |
| reconisait | /ʁəkonizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zɛ | re.co.ni.sait° |
| reconisant | /ʁəkonizɑ̃/ | participe, present | ʁə.ko.ni.zɑ̃ | re.co.ni.sant° |
| reconisas | /ʁəkoniza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ni.za | re.co.ni.sas° |
| reconisasse | /ʁəkonizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zas | re.co.ni.sasse° |
| reconisassent | /ʁəkonizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zas | re.co.ni.sasse°n°t° |
| reconisasses | /ʁəkonizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zas | re.co.ni.sasse°s° |
| reconisassiez | /ʁəkonizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.za.sje | re.co.ni.sa.ssiez |
| reconisassions | /ʁəkonizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.za.sjɔ̃ | re.co.ni.sa.ssions° |
| reconise | /ʁəkoniz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ko.niz | re.co.nise° |
| reconise | /ʁəkoniz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ko.niz | re.co.nise° |
| reconise | /ʁəkoniz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.niz | re.co.nise° |
| reconise | /ʁəkoniz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ko.niz | re.co.nise° |
| reconise | /ʁəkoniz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ko.niz | re.co.nise° |
| reconisent | /ʁəkoniz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.niz | re.co.nise°n°t° |
| reconisent | /ʁəkoniz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.niz | re.co.nise°n°t° |
| reconiser | /ʁəkonize/ | infinitif | ʁə.ko.ni.ze | re.co.ni.ser |
| reconisera | /ʁəkonizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zə.ʁa | re.co.ni.se.ra |
| reconiserai | /ʁəkonizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zə.ʁɛ | re.co.ni.se.rai |
| reconiseraient | /ʁəkonizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zə.ʁɛ | re.co.ni.se.raie°n°t° |
| reconiserais | /ʁəkonizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zə.ʁɛ | re.co.ni.se.rais° |
| reconiserais | /ʁəkonizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zə.ʁɛ | re.co.ni.se.rais° |
| reconiserait | /ʁəkonizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zə.ʁɛ | re.co.ni.se.rait° |
| reconiseras | /ʁəkonizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ni.zə.ʁa | re.co.ni.se.ras° |
| reconiserez | /ʁəkonizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zə.ʁe | re.co.ni.se.rez |
| reconiseriez | /ʁəkonizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zə.ʁje | re.co.ni.se.riez |
| reconiserions | /ʁəkonizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zə.ʁjɔ̃ | re.co.ni.se.rions° |
| reconiserons | /ʁəkonizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zə.ʁɔ̃ | re.co.ni.se.rons° |
| reconiseront | /ʁəkonizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zə.ʁɔ̃ | re.co.ni.se.ront° |
| reconises | /ʁəkoniz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.niz | re.co.nise°s° |
| reconises | /ʁəkoniz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.niz | re.co.nise°s° |
| reconisez | /ʁəkonize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.ze | re.co.ni.sez |
| reconisez | /ʁəkonize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.ze | re.co.ni.sez |
| reconisiez | /ʁəkonizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zje | re.co.ni.siez |
| reconisiez | /ʁəkonizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zje | re.co.ni.siez |
| reconisions | /ʁəkonizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zjɔ̃ | re.co.ni.sions° |
| reconisions | /ʁəkonizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zjɔ̃ | re.co.ni.sions° |
| reconisons | /ʁəkonizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zɔ̃ | re.co.ni.sons° |
| reconisons | /ʁəkonizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zɔ̃ | re.co.ni.sons° |
| reconisâmes | /ʁəkonizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zam | re.co.ni.sâme°s° |
| reconisât | /ʁəkoniza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ni.za | re.co.ni.sât° |
| reconisâtes | /ʁəkonizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zat | re.co.ni.sâte°s° |
| reconisèrent | /ʁəkonizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ni.zɛʁ | re.co.ni.sère°n°t° |
| reconisé | /ʁəkonize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.ko.ni.ze | re.co.ni.sé |
| reconisée | /ʁəkonize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.ko.ni.ze | re.co.ni.sée° |
| reconisées | /ʁəkonize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.ko.ni.ze | re.co.ni.sée°s° |
| reconisés | /ʁəkonize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.ko.ni.ze | re.co.ni.sés° |