reconcubiner

VER — épicène

/ʁəkɔ̃kybine/

Syllabes : ʁə.kɔ̃.ky.bi.ne Orthocode : re.con.cu.bi.ner

Définitions

  1. 1. Concubiner.
    Depuis, je "reconcubine" et la la vie est belle

Étymologie

De concubiner, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
reconcubina /ʁəkɔ̃kybina/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.na re.con.cu.bi.na
reconcubinai /ʁəkɔ̃kybinɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nɛ re.con.cu.bi.nai
reconcubinaient /ʁəkɔ̃kybinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nɛ re.con.cu.bi.naie°n°t°
reconcubinais /ʁəkɔ̃kybinɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nɛ re.con.cu.bi.nais°
reconcubinais /ʁəkɔ̃kybinɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nɛ re.con.cu.bi.nais°
reconcubinait /ʁəkɔ̃kybinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nɛ re.con.cu.bi.nait°
reconcubinant /ʁəkɔ̃kybinɑ̃/ participe, present ʁə.kɔ̃.ky.bi.nɑ̃ re.con.cu.bi.nant°
reconcubinas /ʁəkɔ̃kybina/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.na re.con.cu.bi.nas°
reconcubinasse /ʁəkɔ̃kybinas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nas re.con.cu.bi.nasse°
reconcubinassent /ʁəkɔ̃kybinas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nas re.con.cu.bi.nasse°n°t°
reconcubinasses /ʁəkɔ̃kybinas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nas re.con.cu.bi.nasse°s°
reconcubinassiez /ʁəkɔ̃kybinasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.na.sje re.con.cu.bi.na.ssiez
reconcubinassions /ʁəkɔ̃kybinasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.na.sjɔ̃ re.con.cu.bi.na.ssions°
reconcubine /ʁəkɔ̃kybin/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bin re.con.cu.bine°
reconcubine /ʁəkɔ̃kybin/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bin re.con.cu.bine°
reconcubine /ʁəkɔ̃kybin/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bin re.con.cu.bine°
reconcubine /ʁəkɔ̃kybin/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bin re.con.cu.bine°
reconcubine /ʁəkɔ̃kybin/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bin re.con.cu.bine°
reconcubinent /ʁəkɔ̃kybin/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bin re.con.cu.bine°n°t°
reconcubinent /ʁəkɔ̃kybin/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bin re.con.cu.bine°n°t°
reconcubiner /ʁəkɔ̃kybine/ infinitif ʁə.kɔ̃.ky.bi.ne re.con.cu.bi.ner
reconcubinera /ʁəkɔ̃kybinəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁa re.con.cu.bi.ne.ra
reconcubinerai /ʁəkɔ̃kybinəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁɛ re.con.cu.bi.ne.rai
reconcubineraient /ʁəkɔ̃kybinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁɛ re.con.cu.bi.ne.raie°n°t°
reconcubinerais /ʁəkɔ̃kybinəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁɛ re.con.cu.bi.ne.rais°
reconcubinerais /ʁəkɔ̃kybinəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁɛ re.con.cu.bi.ne.rais°
reconcubinerait /ʁəkɔ̃kybinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁɛ re.con.cu.bi.ne.rait°
reconcubineras /ʁəkɔ̃kybinəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁa re.con.cu.bi.ne.ras°
reconcubinerez /ʁəkɔ̃kybinəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁe re.con.cu.bi.ne.rez
reconcubineriez /ʁəkɔ̃kybinəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁje re.con.cu.bi.ne.riez
reconcubinerions /ʁəkɔ̃kybinəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁjɔ̃ re.con.cu.bi.ne.rions°
reconcubinerons /ʁəkɔ̃kybinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁɔ̃ re.con.cu.bi.ne.rons°
reconcubineront /ʁəkɔ̃kybinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nə.ʁɔ̃ re.con.cu.bi.ne.ront°
reconcubines /ʁəkɔ̃kybin/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bin re.con.cu.bine°s°
reconcubines /ʁəkɔ̃kybin/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bin re.con.cu.bine°s°
reconcubinez /ʁəkɔ̃kybine/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.ne re.con.cu.bi.nez
reconcubinez /ʁəkɔ̃kybine/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.ne re.con.cu.bi.nez
reconcubiniez /ʁəkɔ̃kybinje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nje re.con.cu.bi.niez
reconcubiniez /ʁəkɔ̃kybinje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nje re.con.cu.bi.niez
reconcubinions /ʁəkɔ̃kybinjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.njɔ̃ re.con.cu.bi.nions°
reconcubinions /ʁəkɔ̃kybinjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.njɔ̃ re.con.cu.bi.nions°
reconcubinons /ʁəkɔ̃kybinɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nɔ̃ re.con.cu.bi.nons°
reconcubinons /ʁəkɔ̃kybinɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nɔ̃ re.con.cu.bi.nons°
reconcubinâmes /ʁəkɔ̃kybinam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nam re.con.cu.bi.nâme°s°
reconcubinât /ʁəkɔ̃kybina/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ky.bi.na re.con.cu.bi.nât°
reconcubinâtes /ʁəkɔ̃kybinat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nat re.con.cu.bi.nâte°s°
reconcubinèrent /ʁəkɔ̃kybinɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ky.bi.nɛʁ re.con.cu.bi.nère°n°t°
reconcubiné /ʁəkɔ̃kybine/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kɔ̃.ky.bi.ne re.con.cu.bi.né
reconcubinée /ʁəkɔ̃kybine/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.kɔ̃.ky.bi.ne re.con.cu.bi.née°
reconcubinées /ʁəkɔ̃kybine/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.kɔ̃.ky.bi.ne re.con.cu.bi.née°s°
reconcubinés /ʁəkɔ̃kybine/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.kɔ̃.ky.bi.ne re.con.cu.bi.nés°