reconcourir

VER — épicène

/ʁəkɔ̃kuʁiʁ/

Syllabes : ʁə.kɔ̃.ku.ʁiʁ Orthocode : re.con.cou.rir

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Se soumettre à un nouveau concours.

Étymologie

Dérivé de concourir, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
reconcouraient /ʁəkɔ̃kuʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁɛ re.con.cou.raie°n°t°
reconcourais /ʁəkɔ̃kuʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ku.ʁɛ re.con.cou.rais°
reconcourais /ʁəkɔ̃kuʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ku.ʁɛ re.con.cou.rais°
reconcourait /ʁəkɔ̃kuʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ku.ʁɛ re.con.cou.rait°
reconcourant /ʁəkɔ̃kuʁɑ̃/ participe, present ʁə.kɔ̃.ku.ʁɑ̃ re.con.cou.rant°
reconcoure /ʁəkɔ̃kuʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ re.con.coure°
reconcoure /ʁəkɔ̃kuʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ re.con.coure°
reconcourent /ʁəkɔ̃kuʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.kuʁ re.con.coure°n°t°
reconcourent /ʁəkɔ̃kuʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.kuʁ re.con.coure°n°t°
reconcoures /ʁəkɔ̃kuʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ re.con.coure°s°
reconcourez /ʁəkɔ̃kuʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁe re.con.cou.rez
reconcourez /ʁəkɔ̃kuʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁe re.con.cou.rez
reconcouriez /ʁəkɔ̃kuʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁje re.con.cou.riez
reconcouriez /ʁəkɔ̃kuʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁje re.con.cou.riez
reconcourions /ʁəkɔ̃kuʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁjɔ̃ re.con.cou.rions°
reconcourions /ʁəkɔ̃kuʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁjɔ̃ re.con.cou.rions°
reconcourir /ʁəkɔ̃kuʁiʁ/ infinitif ʁə.kɔ̃.ku.ʁiʁ re.con.cou.rir
reconcourons /ʁəkɔ̃kuʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁɔ̃ re.con.cou.rons°
reconcourons /ʁəkɔ̃kuʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁɔ̃ re.con.cou.rons°
reconcourra /ʁəkɔ̃kuʁʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁa re.con.cour.ra
reconcourrai /ʁəkɔ̃kuʁʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁɛ re.con.cour.rai
reconcourraient /ʁəkɔ̃kuʁʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁɛ re.con.cour.raie°n°t°
reconcourrais /ʁəkɔ̃kuʁʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁɛ re.con.cour.rais°
reconcourrais /ʁəkɔ̃kuʁʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁɛ re.con.cour.rais°
reconcourrait /ʁəkɔ̃kuʁʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁɛ re.con.cour.rait°
reconcourras /ʁəkɔ̃kuʁʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁa re.con.cour.ras°
reconcourrez /ʁəkɔ̃kuʁʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁe re.con.cour.rez
reconcourriez /ʁəkɔ̃kuʁʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁje re.con.cour.riez
reconcourrions /ʁəkɔ̃kuʁʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁjɔ̃ re.con.cour.rions°
reconcourrons /ʁəkɔ̃kuʁʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁɔ̃ re.con.cour.rons°
reconcourront /ʁəkɔ̃kuʁʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.kuʁ.ʁɔ̃ re.con.cour.ront°
reconcours /ʁəkɔ̃kuʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ re.con.cours°
reconcours /ʁəkɔ̃kuʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ re.con.cours°
reconcours /ʁəkɔ̃kuʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ re.con.cours°
reconcourt /ʁəkɔ̃kuʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.kuʁ re.con.court°
reconcouru /ʁəkɔ̃kuʁy/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kɔ̃.ku.ʁy re.con.cou.ru
reconcourue /ʁəkɔ̃kuʁy/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.kɔ̃.ku.ʁy re.con.cou.rue°
reconcourues /ʁəkɔ̃kuʁy/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.kɔ̃.ku.ʁy re.con.cou.rue°s°
reconcoururent /ʁəkɔ̃kuʁyʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁyʁ re.con.cou.rure°n°t°
reconcourus /ʁəkɔ̃kuʁy/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ku.ʁy re.con.cou.rus°
reconcourus /ʁəkɔ̃kuʁy/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ku.ʁy re.con.cou.rus°
reconcourus /ʁəkɔ̃kuʁy/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.kɔ̃.ku.ʁy re.con.cou.rus°
reconcourusse /ʁəkɔ̃kuʁys/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ku.ʁys re.con.cou.russe°
reconcourussent /ʁəkɔ̃kuʁys/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁys re.con.cou.russe°n°t°
reconcourusses /ʁəkɔ̃kuʁys/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ku.ʁys re.con.cou.russe°s°
reconcourussiez /ʁəkɔ̃kuʁysje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁy.sje re.con.cou.ru.ssiez
reconcourussions /ʁəkɔ̃kuʁysjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁy.sjɔ̃ re.con.cou.ru.ssions°
reconcourut /ʁəkɔ̃kuʁy/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ku.ʁy re.con.cou.rut°
reconcourûmes /ʁəkɔ̃kuʁym/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁym re.con.cou.rûme°s°
reconcourût /ʁəkɔ̃kuʁy/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ku.ʁy re.con.cou.rût°
reconcourûtes /ʁəkɔ̃kuʁyt/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ku.ʁyt re.con.cou.rûte°s°