VER — épicène
/ʁəkoʒite/
Syllabes : ʁə.ko.ʒi.te
Orthocode : re.co.gi.ter
Définitions
-
1.
Cogiter à nouveau.
Bon, je vais devoir recogiter et changer quelques trucs….
Étymologie
De cogiter, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| recogita | /ʁəkoʒita/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.ta | re.co.gi.ta |
| recogitai | /ʁəkoʒitɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tɛ | re.co.gi.tai |
| recogitaient | /ʁəkoʒitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tɛ | re.co.gi.taie°n°t° |
| recogitais | /ʁəkoʒitɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tɛ | re.co.gi.tais° |
| recogitais | /ʁəkoʒitɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tɛ | re.co.gi.tais° |
| recogitait | /ʁəkoʒitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tɛ | re.co.gi.tait° |
| recogitant | /ʁəkoʒitɑ̃/ | participe, present | ʁə.ko.ʒi.tɑ̃ | re.co.gi.tant° |
| recogitas | /ʁəkoʒita/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.ta | re.co.gi.tas° |
| recogitasse | /ʁəkoʒitas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tas | re.co.gi.tasse° |
| recogitassent | /ʁəkoʒitas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tas | re.co.gi.tasse°n°t° |
| recogitasses | /ʁəkoʒitas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tas | re.co.gi.tasse°s° |
| recogitassiez | /ʁəkoʒitasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.ta.sje | re.co.gi.ta.ssiez |
| recogitassions | /ʁəkoʒitasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.ta.sjɔ̃ | re.co.gi.ta.ssions° |
| recogite | /ʁəkoʒit/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ʒit | re.co.gite° |
| recogite | /ʁəkoʒit/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ʒit | re.co.gite° |
| recogite | /ʁəkoʒit/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ʒit | re.co.gite° |
| recogite | /ʁəkoʒit/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ʒit | re.co.gite° |
| recogite | /ʁəkoʒit/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ʒit | re.co.gite° |
| recogitent | /ʁəkoʒit/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒit | re.co.gite°n°t° |
| recogitent | /ʁəkoʒit/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒit | re.co.gite°n°t° |
| recogiter | /ʁəkoʒite/ | infinitif | ʁə.ko.ʒi.te | re.co.gi.ter |
| recogitera | /ʁəkoʒitʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tʁa | re.co.gi.te°ra |
| recogiterai | /ʁəkoʒitʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tʁɛ | re.co.gi.te°rai |
| recogiteraient | /ʁəkoʒitʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tʁɛ | re.co.gi.te°raie°n°t° |
| recogiterais | /ʁəkoʒitʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tʁɛ | re.co.gi.te°rais° |
| recogiterais | /ʁəkoʒitʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tʁɛ | re.co.gi.te°rais° |
| recogiterait | /ʁəkoʒitʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tʁɛ | re.co.gi.te°rait° |
| recogiteras | /ʁəkoʒitʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.tʁa | re.co.gi.te°ras° |
| recogiterez | /ʁəkoʒitʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tʁe | re.co.gi.te°rez |
| recogiteriez | /ʁəkoʒitʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tʁje | re.co.gi.te°riez |
| recogiterions | /ʁəkoʒitʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tʁjɔ̃ | re.co.gi.te°rions° |
| recogiterons | /ʁəkoʒitʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tʁɔ̃ | re.co.gi.te°rons° |
| recogiteront | /ʁəkoʒitʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tʁɔ̃ | re.co.gi.te°ront° |
| recogites | /ʁəkoʒit/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ʒit | re.co.gite°s° |
| recogites | /ʁəkoʒit/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ʒit | re.co.gite°s° |
| recogitez | /ʁəkoʒite/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.te | re.co.gi.tez |
| recogitez | /ʁəkoʒite/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.te | re.co.gi.tez |
| recogitiez | /ʁəkoʒitje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tje | re.co.gi.tiez |
| recogitiez | /ʁəkoʒitje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tje | re.co.gi.tiez |
| recogitions | /ʁəkoʒitjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tjɔ̃ | re.co.gi.tions° |
| recogitions | /ʁəkoʒitjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tjɔ̃ | re.co.gi.tions° |
| recogitons | /ʁəkoʒitɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tɔ̃ | re.co.gi.tons° |
| recogitons | /ʁəkoʒitɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tɔ̃ | re.co.gi.tons° |
| recogitâmes | /ʁəkoʒitam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tam | re.co.gi.tâme°s° |
| recogitât | /ʁəkoʒita/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ʒi.ta | re.co.gi.tât° |
| recogitâtes | /ʁəkoʒitat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tat | re.co.gi.tâte°s° |
| recogitèrent | /ʁəkoʒitɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ʒi.tɛʁ | re.co.gi.tère°n°t° |
| recogité | /ʁəkoʒite/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.ko.ʒi.te | re.co.gi.té |
| recogitée | /ʁəkoʒite/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.ko.ʒi.te | re.co.gi.tée° |
| recogitées | /ʁəkoʒite/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.ko.ʒi.te | re.co.gi.tée°s° |
| recogités | /ʁəkoʒite/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.ko.ʒi.te | re.co.gi.tés° |