VER:pron — épicène
/ʁəkokone/
Syllabes : ʁə.ko.ko.ne
Orthocode : re.co.co.nner
Définitions
-
1.
Coconner à nouveau.
Qui n'a qu'une envie, se recoconner face aux frimas déjà là de septembre.
Étymologie
De coconner, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) recoconna | /ʁəkokona/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ko.na | re.co.co.nna |
| (me) recoconnai | /ʁəkokonɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ko.nɛ | re.co.co.nnai |
| (se) recoconnaient | /ʁəkokonɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ko.nɛ | re.co.co.nnaie°n°t° |
| (me) recoconnais | /ʁəkokonɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ko.nɛ | re.co.co.nnais° |
| (te) recoconnais | /ʁəkokonɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ko.nɛ | re.co.co.nnais° |
| (se) recoconnait | /ʁəkokonɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ko.nɛ | re.co.co.nnait° |
| (se) recoconnant | /ʁəkokonɑ̃/ | participe, present | ʁə.ko.ko.nɑ̃ | re.co.co.nnant° |
| (te) recoconnas | /ʁəkokona/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ko.na | re.co.co.nnas° |
| (me) recoconnasse | /ʁəkokonas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ko.ko.nas | re.co.co.nnasse° |
| (se) recoconnassent | /ʁəkokonas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ko.nas | re.co.co.nnasse°n°t° |
| (te) recoconnasses | /ʁəkokonas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ko.ko.nas | re.co.co.nnasse°s° |
| (vous) recoconnassiez | /ʁəkokonasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ko.na.sje | re.co.co.nna.ssiez |
| (nous) recoconnassions | /ʁəkokonasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ko.na.sjɔ̃ | re.co.co.nna.ssions° |
| (me) recoconne | /ʁəkokɔn/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ko.kɔn | re.co.conne° |
| (se) recoconne | /ʁəkokɔn/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ko.kɔn | re.co.conne° |
| (te) recoconne | /ʁəkokɔn/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.kɔn | re.co.conne° |
| (me) recoconne | /ʁəkokɔn/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ko.kɔn | re.co.conne° |
| (se) recoconne | /ʁəkokɔn/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ko.kɔn | re.co.conne° |
| (se) recoconnent | /ʁəkokɔn/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔn | re.co.conne°n°t° |
| (se) recoconnent | /ʁəkokɔn/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔn | re.co.conne°n°t° |
| (se) recoconner | /ʁəkokone/ | infinitif | ʁə.ko.ko.ne | re.co.co.nner |
| (se) recoconnera | /ʁəkokɔnəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁa | re.co.co.nne.ra |
| (me) recoconnerai | /ʁəkokɔnəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁɛ | re.co.co.nne.rai |
| (se) recoconneraient | /ʁəkokɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁɛ | re.co.co.nne.raie°n°t° |
| (me) recoconnerais | /ʁəkokɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁɛ | re.co.co.nne.rais° |
| (te) recoconnerais | /ʁəkokɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁɛ | re.co.co.nne.rais° |
| (se) recoconnerait | /ʁəkokɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁɛ | re.co.co.nne.rait° |
| (te) recoconneras | /ʁəkokɔnəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁa | re.co.co.nne.ras° |
| (vous) recoconnerez | /ʁəkokɔnəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁe | re.co.co.nne.rez |
| (vous) recoconneriez | /ʁəkokɔnəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁje | re.co.co.nne.riez |
| (nous) recoconnerions | /ʁəkokɔnəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁjɔ̃ | re.co.co.nne.rions° |
| (nous) recoconnerons | /ʁəkokɔnəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁɔ̃ | re.co.co.nne.rons° |
| (se) recoconneront | /ʁəkokɔnəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔ.nə.ʁɔ̃ | re.co.co.nne.ront° |
| (te) recoconnes | /ʁəkokɔn/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.kɔn | re.co.conne°s° |
| (te) recoconnes | /ʁəkokɔn/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ko.kɔn | re.co.conne°s° |
| (vous) recoconnez | /ʁəkokone/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ko.ne | re.co.co.nnez |
| (vous) recoconnez | /ʁəkokone/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ko.ne | re.co.co.nnez |
| (vous) recoconniez | /ʁəkokɔnje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔ.nje | re.co.co.nniez |
| (vous) recoconniez | /ʁəkokɔnje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔ.nje | re.co.co.nniez |
| (nous) recoconnions | /ʁəkokɔnjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔ.njɔ̃ | re.co.co.nnions° |
| (nous) recoconnions | /ʁəkokɔnjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.kɔ.njɔ̃ | re.co.co.nnions° |
| (nous) recoconnons | /ʁəkokonɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ko.nɔ̃ | re.co.co.nnons° |
| (nous) recoconnons | /ʁəkokonɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ko.nɔ̃ | re.co.co.nnons° |
| (nous) recoconnâmes | /ʁəkokonam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.ko.ko.nam | re.co.co.nnâme°s° |
| (se) recoconnât | /ʁəkokona/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ko.ko.na | re.co.co.nnât° |
| (vous) recoconnâtes | /ʁəkokonat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.ko.ko.nat | re.co.co.nnâte°s° |
| (se) recoconnèrent | /ʁəkokonɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.ko.ko.nɛʁ | re.co.co.nnère°n°t° |
| (se) recoconné | /ʁəkokone/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.ko.ko.ne | re.co.co.nné |
| (se) recoconnée | /ʁəkokone/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.ko.ko.ne | re.co.co.nnée° |
| (se) recoconnées | /ʁəkokone/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.ko.ko.ne | re.co.co.nnée°s° |
| (se) recoconnés | /ʁəkokone/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.ko.ko.ne | re.co.co.nnés° |