recocaïniser

VER — épicène

/ʁəkokainize/

Syllabes : ʁə.ko.ka.i.ni.ze Orthocode : re.co.ca.ï.ni.ser

Définitions

  1. 1. Cocaïniser à nouveau.
    Il n’y aura qu’en arrivant plus bas, à la portion cardiaque, qu’il faudra recocaïniser jusqu’à pénétration dans l’estomac.

Étymologie

De cocaïniser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recocaïnisa /ʁəkokainiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.za re.co.ca.ï.ni.sa
recocaïnisai /ʁəkokainizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zɛ re.co.ca.ï.ni.sai
recocaïnisaient /ʁəkokainizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zɛ re.co.ca.ï.ni.saie°n°t°
recocaïnisais /ʁəkokainizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zɛ re.co.ca.ï.ni.sais°
recocaïnisais /ʁəkokainizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zɛ re.co.ca.ï.ni.sais°
recocaïnisait /ʁəkokainizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zɛ re.co.ca.ï.ni.sait°
recocaïnisant /ʁəkokainizɑ̃/ participe, present ʁə.ko.ka.i.ni.zɑ̃ re.co.ca.ï.ni.sant°
recocaïnisas /ʁəkokainiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.za re.co.ca.ï.ni.sas°
recocaïnisasse /ʁəkokainizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zas re.co.ca.ï.ni.sasse°
recocaïnisassent /ʁəkokainizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zas re.co.ca.ï.ni.sasse°n°t°
recocaïnisasses /ʁəkokainizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zas re.co.ca.ï.ni.sasse°s°
recocaïnisassiez /ʁəkokainizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.za.sje re.co.ca.ï.ni.sa.ssiez
recocaïnisassions /ʁəkokainizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.za.sjɔ̃ re.co.ca.ï.ni.sa.ssions°
recocaïnise /ʁəkokainiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.niz re.co.ca.ï.nise°
recocaïnise /ʁəkokainiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.niz re.co.ca.ï.nise°
recocaïnise /ʁəkokainiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.niz re.co.ca.ï.nise°
recocaïnise /ʁəkokainiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.niz re.co.ca.ï.nise°
recocaïnise /ʁəkokainiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.niz re.co.ca.ï.nise°
recocaïnisent /ʁəkokainiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.niz re.co.ca.ï.nise°n°t°
recocaïnisent /ʁəkokainiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.niz re.co.ca.ï.nise°n°t°
recocaïniser /ʁəkokainize/ infinitif ʁə.ko.ka.i.ni.ze re.co.ca.ï.ni.ser
recocaïnisera /ʁəkokainizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁa re.co.ca.ï.ni.se.ra
recocaïniserai /ʁəkokainizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁɛ re.co.ca.ï.ni.se.rai
recocaïniseraient /ʁəkokainizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁɛ re.co.ca.ï.ni.se.raie°n°t°
recocaïniserais /ʁəkokainizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁɛ re.co.ca.ï.ni.se.rais°
recocaïniserais /ʁəkokainizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁɛ re.co.ca.ï.ni.se.rais°
recocaïniserait /ʁəkokainizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁɛ re.co.ca.ï.ni.se.rait°
recocaïniseras /ʁəkokainizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁa re.co.ca.ï.ni.se.ras°
recocaïniserez /ʁəkokainizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁe re.co.ca.ï.ni.se.rez
recocaïniseriez /ʁəkokainizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁje re.co.ca.ï.ni.se.riez
recocaïniserions /ʁəkokainizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁjɔ̃ re.co.ca.ï.ni.se.rions°
recocaïniserons /ʁəkokainizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁɔ̃ re.co.ca.ï.ni.se.rons°
recocaïniseront /ʁəkokainizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zə.ʁɔ̃ re.co.ca.ï.ni.se.ront°
recocaïnises /ʁəkokainiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.niz re.co.ca.ï.nise°s°
recocaïnises /ʁəkokainiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.niz re.co.ca.ï.nise°s°
recocaïnisez /ʁəkokainize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.ze re.co.ca.ï.ni.sez
recocaïnisez /ʁəkokainize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.ze re.co.ca.ï.ni.sez
recocaïnisiez /ʁəkokainizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zje re.co.ca.ï.ni.siez
recocaïnisiez /ʁəkokainizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zje re.co.ca.ï.ni.siez
recocaïnisions /ʁəkokainizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zjɔ̃ re.co.ca.ï.ni.sions°
recocaïnisions /ʁəkokainizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zjɔ̃ re.co.ca.ï.ni.sions°
recocaïnisons /ʁəkokainizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zɔ̃ re.co.ca.ï.ni.sons°
recocaïnisons /ʁəkokainizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zɔ̃ re.co.ca.ï.ni.sons°
recocaïnisâmes /ʁəkokainizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zam re.co.ca.ï.ni.sâme°s°
recocaïnisât /ʁəkokainiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ko.ka.i.ni.za re.co.ca.ï.ni.sât°
recocaïnisâtes /ʁəkokainizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zat re.co.ca.ï.ni.sâte°s°
recocaïnisèrent /ʁəkokainizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ko.ka.i.ni.zɛʁ re.co.ca.ï.ni.sère°n°t°
recocaïnisé /ʁəkokainize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ko.ka.i.ni.ze re.co.ca.ï.ni.sé
recocaïnisée /ʁəkokainize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ko.ka.i.ni.ze re.co.ca.ï.ni.sée°
recocaïnisées /ʁəkokainize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ko.ka.i.ni.ze re.co.ca.ï.ni.sée°s°
recocaïnisés /ʁəkokainize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ko.ka.i.ni.ze re.co.ca.ï.ni.sés°