recliquoter

VER — masculin

/ʁəklikote/

Syllabes : ʁə.kli.ko.te Orthocode : re.cli.quo.ter

Définitions

  1. 1. Cliquoter à nouveau.
    Fo recliquoter là pour faire partir le scud à base d'uranium. (sic) (site www.skapiso.com)

Étymologie

De cliquoter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recliquota /ʁəklikota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kli.ko.ta re.cli.quo.ta
recliquotai /ʁəklikotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kli.ko.tɛ re.cli.quo.tai
recliquotaient /ʁəklikotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kli.ko.tɛ re.cli.quo.taie°n°t°
recliquotais /ʁəklikotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kli.ko.tɛ re.cli.quo.tais°
recliquotais /ʁəklikotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kli.ko.tɛ re.cli.quo.tais°
recliquotait /ʁəklikotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kli.ko.tɛ re.cli.quo.tait°
recliquotant /ʁəklikotɑ̃/ participe, present ʁə.kli.ko.tɑ̃ re.cli.quo.tant°
recliquotas /ʁəklikota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kli.ko.ta re.cli.quo.tas°
recliquotasse /ʁəklikotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kli.ko.tas re.cli.quo.tasse°
recliquotassent /ʁəklikotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kli.ko.tas re.cli.quo.tasse°n°t°
recliquotasses /ʁəklikotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kli.ko.tas re.cli.quo.tasse°s°
recliquotassiez /ʁəklikotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kli.ko.ta.sje re.cli.quo.ta.ssiez
recliquotassions /ʁəklikotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kli.ko.ta.sjɔ̃ re.cli.quo.ta.ssions°
recliquote /ʁəklikɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɔt re.cli.quote°
recliquote /ʁəklikɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɔt re.cli.quote°
recliquote /ʁəklikɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɔt re.cli.quote°
recliquote /ʁəklikɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɔt re.cli.quote°
recliquote /ʁəklikɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɔt re.cli.quote°
recliquotent /ʁəklikɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɔt re.cli.quote°n°t°
recliquotent /ʁəklikɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɔt re.cli.quote°n°t°
recliquoter /ʁəklikote/ infinitif ʁə.kli.ko.te re.cli.quo.ter
recliquotera /ʁəklikɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɔ.tə.ʁa re.cli.quo.te.ra
recliquoterai /ʁəklikɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɔ.tʁɛ re.cli.quo.te°rai
recliquoteraient /ʁəklikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɔ.tə.ʁɛ re.cli.quo.te.raie°n°t°
recliquoterais /ʁəklikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kli.kɔ.tə.ʁɛ re.cli.quo.te.rais°
recliquoterais /ʁəklikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɔ.tə.ʁɛ re.cli.quo.te.rais°
recliquoterait /ʁəklikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kli.kɔ.tə.ʁɛ re.cli.quo.te.rait°
recliquoteras /ʁəklikɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɔ.tə.ʁa re.cli.quo.te.ras°
recliquoterez /ʁəklikɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kɔ.tə.ʁe re.cli.quo.te.rez
recliquoteriez /ʁəklikɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kɔ.tə.ʁje re.cli.quo.te.riez
recliquoterions /ʁəklikɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kɔ.tə.ʁjɔ̃ re.cli.quo.te.rions°
recliquoterons /ʁəklikɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kɔ.tə.ʁɔ̃ re.cli.quo.te.rons°
recliquoteront /ʁəklikɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kli.kɔ.tə.ʁɔ̃ re.cli.quo.te.ront°
recliquotes /ʁəklikɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɔt re.cli.quote°s°
recliquotes /ʁəklikɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kli.kɔt re.cli.quote°s°
recliquotez /ʁəklikote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kli.ko.te re.cli.quo.tez
recliquotez /ʁəklikote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kli.ko.te re.cli.quo.tez
recliquotiez /ʁəklikɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kɔ.tje re.cli.quo.tiez
recliquotiez /ʁəklikɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kli.kɔ.tje re.cli.quo.tiez
recliquotions /ʁəklikɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kɔ.tjɔ̃ re.cli.quo.tions°
recliquotions /ʁəklikɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kli.kɔ.tjɔ̃ re.cli.quo.tions°
recliquotons /ʁəklikotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kli.ko.tɔ̃ re.cli.quo.tons°
recliquotons /ʁəklikotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kli.ko.tɔ̃ re.cli.quo.tons°
recliquotâmes /ʁəklikotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kli.ko.tam re.cli.quo.tâme°s°
recliquotât /ʁəklikota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kli.ko.ta re.cli.quo.tât°
recliquotâtes /ʁəklikotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kli.ko.tat re.cli.quo.tâte°s°
recliquotèrent /ʁəklikotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kli.ko.tɛʁ re.cli.quo.tère°n°t°
recliquoté /ʁəklikote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kli.ko.te re.cli.quo.té